Druckschrift 
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Seite
254r
Einzelbild herunterladen
 

et videant̉ ꝯgnoſcant̉ ab oībꝰet ncce ē ꝯſcīa ſecreta cuiuſlibꝫ ſolū ſibimet ſit maīfeſta.ȳmo alijs eciā Et ſic oportebitliber vnꝰ cuiuſqꝫ cōſcīe aꝑiat̉.oīa me̓ita deme̓ita ī qͣlibꝫ ꝯſcīaaꝑtiſſime clariſſime cognoſcāt̉Et ſic ncc̄e erit oīa fcā operacuiuſlibꝫ ſcpta ſint in cōſcīa. vtſic qͥlibꝫ ꝯgnoſcat tāta certitudine tāata veritate oīa oꝑa fcā taꝓpaqꝫ alioꝝ poſſit eſſe maior certitudo Et qꝛ nihil magiꝰcertū cuilibꝫ qͣꝫ eius ꝓp̓a ꝯſcīa qꝛnihil ē ei magis̓ pn̄s. ideo oportebit in cōſcīa relucebūt oīa oꝑaet fcāa intētiōes. vt ſic fiat aꝑtiſſima declaratio oīm meritoꝝ demeritoꝝ. vt ſic oēs iudicet clariſſime ꝯgnoſcāt veritatē eqͥtatem ac rcitudinē iudicioꝝ dei. vtſic vnuſquiſqꝫ ꝑfce ſciat ꝯgnoſcat ipſe ſit iuſte remuneratuˢſcd̓m ſua merita vel demerita. ſolū de ſeipſo ſꝫ de qͦcūqꝫ alioEt qm̄ iuſto iudico oportebitferat̉ ſentētia final̓ iuxta exigentiā meritoꝝ et demeritoꝝ. qꝛnon pn̄t eſſe ibi niſi due ꝑtes. ſcꝫbonoꝝ maloꝝ. ncce ē ibiſint due ſentētie. vna bonis.alia mal̓ Et qꝛ iſtud iudiciū fiet ad honorem gloriā ptatismaieſtatis dei. oportebit fiat tāta ſolēnitate magnificetia poſſit cogitari maior Etqꝛ honor ptātis ē timeat̉ abbꝰ. maxīe ptās iudiciaria deſe īport terrore timore. oportebit oſtēdat in iudicio vniuerſali finali tanta ptātem tan maieſtntē poſſit maiorpotētior manifeſtari. Et ideo neceſſe erit in illo iudicio fiāt oīailla pn̄t facere ptātem illā timeri qꝛ deꝰ eſt ſūme timēdꝰ maxīme tanqͣꝫuidex. id̓o oportebit in ipſo iudicō appareat vt ſumme timendus tanqꝫ iudex. vt ſicoīs creatura in ſūmo timeatqꝫ iudice. qꝛ iudex inqͣntū iudexdebꝫ timeri. ideo ſūmꝰ iudex ſūme timeri dꝫ. m axime qn̄ pn̄tialit̓ iudicat. id̓o tale iudiciū maxime timendū eſt ſūme terribile. qꝛ tale iudiciū fiet vt fieri dꝫ.et nihil poterit defice̓ de his ꝑtinēt ad iudiciū. ideo oportebitin iudicio tāti iudicis ſit tantꝰ terror tremor vt poſſit eſſe maior. hoc eciā requirit cōtemptꝰmaloꝝ hoīm qui deum cōtempſerūt eius mādata. non timuerūt deum offendere. vt ſcꝫ tūc inſūmo timeāt ipſum tanqͣꝫ iudiceEt ideo omnes culpabiles. tatūtūc timebūt poſſit excogitari. ſed boni qꝛ ipſum timuerūt offendere. ſunt ſine culpa. q̄m̄uis ipſum timeāt tunc. tn̄ ꝓpter timore tūc affligent̉. qꝛ ſecurierūt de liberatōe. Sic̄ ergo ꝯſiderando honorē dei opus iudicij finale. poterimus ꝯſiderare oēs ꝯditiōes poterūt ī illo vltīo iudicio. applicae̓ ad gloriā laudē ethorē maieſtatis dīne. qꝛ iſtd̓ eritvltimū opꝰ dei. ideo puriſſimū