gn̓ali ſiue ī ſpāli vel īꝑticulari. ⁊hec ē radix. Quia em̄ deꝰ ex ſuobn̄placito nullo reqͥrēte fecit hūanā naͣm cū nō eſſꝫ. multo inagisfaciet debitā retributioneꝫ. ⁊ hocqꝛ merita ⁊ demerita hoc reqͥrūt.et totū vniuerſū clamat. Et ideoqͣſi coactuꝰ ⁊ reqͥſitꝰ deꝰ oportetꝙ faciat iudiciū retributōis vt ſictribuat vnicuiqꝫ qd̓ ſuū ē ⁊ debetur ei. ⁊ ꝯpleto iudicio talis retributio maneat in eternuꝫ. Et hocnullꝰ p̄t face̓ niſi deꝰ. qꝛ nullꝰ p̄tcorrn̄de̓ meritis ⁊ demeritis. necp̄t ꝯgnoſce̓ quō merita ⁊ demerita debeāt iudicari. cū ipſe ſolꝰ ſitſcrutator cordiū. ⁊ eciā nō p̄t aliquis iudex retribue̓ ī eternū oībꝰbonis ⁊ mal̓. qꝛ nullꝰ eſt ab eterno. nec hꝫ vn̄ niſi ſolꝰ deꝰ Et qm̄iudiciū final̓ retributōis ē opꝰ ſoliꝰ dei extra ſe. vt iā declaratū ē īcapitulo de hōore dei. ⁊ qꝛ quicqͥdoꝑat̉ deꝰ extra ſe oꝑat̉ ad honorē ſuū ⁊ ad laudē ⁊ ad gloriā ſuāet qꝛ iudiciū final̓ retributōis eſtvltimū opꝰ dei circa hūanā naturā. quia ibi ſit totū ꝯplemētum.ideo oꝫ ꝙ ī ſuo vltīo oꝑe deꝰ operet̉ maīfeſtādo honorē ſue ptātisſue ſapīe ⁊ ſue iuſticie. Vn̄ darevnicuiqꝫ qd̓ ſuū ē. ē maxīe potētie ⁊ maxīe ſapīei ⁊ ē maxime iuſticie. ⁊ iō nccē ē ꝙ veniat ad tātū honorē ⁊ laudē ⁊ gloriā ſue poteſtatis ſue ſapīe ⁊ ſue iuſticie. ꝙnō poſſit eē maior. ⁊ iō oportꝫ ꝙin tali oꝑe iudiciali maīfeſtet̉ inſūmo. ſua ſapīa. ⁊ ſua maieſtaset iuſticia ac rctudo ve̓itatis Pºaūt nō fie̓t ſi de qͦlibꝫ hoīe fie̓t iudiciū ꝑticulare ⁊ ſecretū. ⁊ ideonccē ē ꝙ deꝰ faciat vltimū iudiciūfinal̓ retributōis corā oī creaturaq̄ p̄t cognoſce̓ ⁊ iudicare vt oīscreatura teſtet̉ ⁊ ꝯgnoſcat ſuumiudiciū eſſe rōſſimū ⁊ iuſtiſſimūet rcē eū iudicare. Et iō ncc̄ē ē ꝙfiat vniuerſale iudiciū ī qͦ pͥncipalit̓ oīs creatura rōnal̓ interſit ⁊ videat ⁊ clariſſime ꝯgnoſcat iudicium dei eē veriſſimū ⁊ iuſtiſſimū.Et qꝛ iſtud iudiciū dꝫ eſſe hōrabiliſſimū ⁊ ꝑfc̄iſſimū. ita ꝙ ei nihildeficiet de his q̄ ꝑtinēt ad iudiciūiō oportebit ꝙ ī iſto iudicio fiātmanifeſtiſſime declarationes oīmmeritoꝝ ⁊ demeritoꝝ. ⁊ eciaꝫ ferant̉ ſentētie irreuocabiles ſcd̓mexigētiā meritoꝝ ⁊ demeritoꝝ ⁊finalit̓ fiāt iuſtiſſime retributōesp̄mioꝝ ⁊ ſtipendioꝝ. qꝛ iudiciūfinale reqͥrit iſtud. vt ī declaratiōibus meritoꝝ manifeſtet̉ rc̄tudoveritatis. ⁊ in ſentētijs irreuocabilibꝰ manifeſtet̉ aucͣtas ⁊ ſummitas ptātis ⁊ maieſtatis. ⁊ ī retributōibꝰ p̄mioꝝ ⁊ ſtipēdioruꝫmanifeſtet̉ plenitudo ſue iuſticieet bonitatis. Et qꝛ radix retributionis ⁊ remūeratiōis ē intētio occulta cuiuſlibet in corde ⁊ ſcd̓mtalē intētionē dꝫ fieri iudiciū ⁊ remuneratio. iō vt fiat aptiſſima ⁊lucidiſſima declaratio meritoꝝ ⁊demeritoꝝ. nccē ē ꝙ corda ⁊ intētiōes ⁊ cogitatiōes ⁊ ꝯſilia ſecreta cordiū clariſſime manifeſtent̓
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
253v
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten