honorabiliſſimū. excellētiſſimū ⁊ſolēniſſimū. ⁊ ſūme mag̓ficū ſuꝑoīa oꝑa q̄ fieri pn̄t. maxime qꝛ iudiciū de ſe īpoͣrt honorē. ⁊ de ſuaꝓp̓a naͣ ſuꝑ oīa oꝑa ꝑtinꝫ ad hōreEt qꝛ d̓o maxīe ꝯueīt honor lauꝰet gl̓a. iō ꝑ ꝯn̄s ſibi maxīe ꝯueītface̓ iudiciū. qꝛ ē opꝰ hōris Et ſichonor dei de ncc̄itate ꝯcludit iudiciū vniuerſale eſſe vētuꝝ. ⁊ ꝯcludit oēs ꝯdicōes ipſiꝰ iudicij.¶ Qd̓ aucͣtas īfallibil̓ libri ſcpͥture ſeu libri dei. eciā dicit iudiciūvniuerſale eē futuꝝ. cui ī ſūmo ēcredēdū. ¶ Ti. CCCxxvijT qm̄ iā declaratū fuit ꝙduo ſunt libri. ſcꝫ liber natue̓ ⁊ lib̓ ſcp̓tue̓. ⁊ vterqꝫeſt dei ⁊ ābo ꝯcordāt. iō qꝛ iā ꝓbatū ē ꝙ liber ſcpͥtue̓ ſcꝫ biblia.eſt lib̓ dei. ⁊ ꝙ ei ē ſūme credēdūet ſimplr̓ eo ꝙ ī ea ſūt v̓ba dei. iōqꝛ liber ſcpͥture ī vtroqꝫ teſtamēto d̓t ⁊ affirmat iudiciū vniuerſale eē futuꝝ. ⁊ dicit formā ⁊ modū qͣlit̓ fiet. qͥs erit uidex vniuerſal̓ oīm. qm̄ nouū teſtamētū dicitet affirmat ih̓m xp̄m q̄ ē deꝰ ⁊ hōet verꝰ filiꝰ dei. vt iā declaratū ēꝙ eſt verꝰ iudex vniuerſal̓ oīm.Nā ipſe loquit̉ de ſeipō dicēs. pīdedit filio iudicium face̓. ⁊ deditptātē oīs carnis qꝛ filiꝰ hoīs ē. itadicit ſe ventuꝝ ⁊ ipē reſuſcitabitniortuos ⁊ reddꝫ vnicuiqꝫ ſcd̓moꝑa ſua ſiue bona ſiue mala. Sicergo tā ex aucͣte libri creaturaꝝqui nō metit̉. qͣꝫ ex aucͣte ſcpͥturaꝝ q̄ ē aucͣtas īfallibil̓ dei. q̄ certior exiſtit omni re ⁊ oī rōe. ꝯcludit̉ iudiciū vniuerſale abſqꝫ aliqͦdubio eē vētuꝝ cum reſurrcionevniuerſali oīm hoīm.¶ De ꝯꝑatōe illius diei ad oēsalios dies precedēteˢ.Titulꝰ. CCCxxviij.T qm̄ dies iudicij erit vltima dies. ⁊ finis oīm dierū p̄cedētiū. ⁊ ī illa die oīa oꝑa ⁊fcā dieꝝ p̄cedētiū ab micio mūdicōgregabunt̉ ⁊ apparebūt īſil̓ ⁊ſuā mercedē recipiet. iō illa diescōꝑat̉ ad alios dies p̄cedētes. ſic̄vniuerſale ad ꝑticulare. ſic̄ totūad ꝑtes quia illa dies iudicij eritvniuerſal̓ dies. ⁊ cōtinebit in ſeoēs alios dies p̄cedētes ī v̓tute qꝛoēs ſūt partes eiꝰ. ⁊ oēs dies nōerūt niſi dies vna. qꝛ oīa oꝑa frāa pͥncipio mūdi ī oībꝰ diebꝰ p̄cedētibꝰ. vſqꝫ ad illū diem ꝯgregabunt̉ in illo die ⁊ ſil̓ erūt ⁊ apparebūt ⁊ diſcutient̉ ⁊ iudicabunt̉et pmiabunt̉ vel ad bonū vel admalū. ⁊ qͥcqͥd diuiſim fcm̄ eſt inalijs diebꝰ oībꝰ totū erit ſil̓ ī illadie. Et ideo illa dies iudicij ſolaerit maior qͣꝫ oēs alij dies p̄cedentes. ⁊ valebit tm̄ ſic̄ alij dies qꝛoīa oꝑa alioꝝ dieꝝ erunt in illadie. ⁊ eciā qꝛ deꝰ tantū vel plusoꝑabit̉ in illa die. qͣꝫ in alijs diebꝰ p̄cedētibꝰ qꝛ ſimul reſuſcitabitet reficiet ī illa die oēs hoīeꝰ quoꝰdiuiſim ī alijs diebꝰ p̄cedētibus apn̄cipio mūdi fecit. ⁊ faciet eos īmoͣrles qͣntū ad corpꝰ. licꝫ nō ineodē ſtatū. ſꝫ ẜm me̓ita ⁊ deme̓ita
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
254v
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten