tur ꝙ oēs hoīeꝰ reſurgēt eadē v̓tute ⁊ potētia ꝑ quā ipſe reſurrexita mortuis. ſꝫ nō in eodē ſtatu. qꝛmembra ſua ⁊ xp̄iam fideles reſurgēt ei ſimileſ glorificati ī corpore. ⁊ oēs alij qui fuerūt xp̄o cōtrarij reſurgēt ei diſſimiles. qͣre ſeqͥt̉ꝙ r̄ſurrcio erit gn̓al̓ cu gͦ ca ⁊ rōqͣre reſurrcio fieri debeat maneatanteqꝫ hoīes moriant̉ quantū adcorpꝰ. ſequit̉ ꝙ deꝰ ad que ꝑtinꝫface ipſa reſurrcionē corpoꝝ. faciet eā loco ⁊ tꝑe congruis ⁊ oportunis Vn̄ v̓tꝰ ⁊ cauſa reſurrcioniex ꝑte nature hūane ē meritu veldemeritū hoīs qd̓ fcm̄ ē ꝑ aīam ſimul cū corꝑe. ⁊ eciā ꝯplemētumvniuerſi. ⁊ iō licet hō moriat̉. tn̄ſemꝑ meritū vel demeritū manetet ſic ſemper remanet cā reſurrcionis Et iō nccaria ē reſurrcio corporū. qꝛ alias eſſꝫ vacuū ī vniuerſo¶ Argumētū ꝙ poſſibile ē ꝙ deterra iteꝝ forment̓ eadeꝫ corꝑa q̄prius erāt ¶ Titu. CCCxxv.Vod autē de terra iteꝝ formari poſſint illa eadem corpora q̄ pͥus erat ⁊ ſil̓. hociā p̄t maīfeſtari ꝑ illa q̄ iā factaſūt. Certū ē em̄ ꝙ deꝰ creauit inpͥncipio inuerabileꝰ ſpēs creaturarū de vna ⁊ eadē terra. qꝛ omneſpēs herbaꝝ arboꝝ ⁊ aīalium ⁊corꝑa hoīm formata ſunt ab vnaet eadē terra. Si e̓go potuit hocfieri. qͣre nō poterit fieri vt de eadēterra ſeu d̓ eiſdē pulueribꝰ ex quibus cōpoſitū erat qd̓libꝫ corpushūanū. iteꝝ fiat idē corpꝰ. ita ꝙqd̓libꝫ corpus fiat de ſuis ꝓprijspulueribꝰ in qͥbꝰ reſolutū fuit. ⁊hoc ꝑ potētiā ⁊ v̓tutē ⁊ volūtatēdei. maxīe qꝛ iuſticia dei hoc reqͥrit Ita ei poſſibile ē ꝙ corpꝰ hūanū fiat de ſuis ꝓprijs pulueribꝰ ſicut fuit poſſibile ꝙ fiebat d̓ terraqn̄ nō erat. Et ſi fuit poſſibile totcorꝑa hoīm formari qn̄ nō erāt. q̄re nō pn̄t eadē corꝑa reformari ꝑmanū dei?. Si enim fieri potuit ꝙaliqͣ corꝑa eſſent īcorruptibilia ſicut ſūt corꝑa celeſtia. qͣre fieri nōpoterit vt corꝑa hoīm fierēt incorruptibilia ꝑ manū dei? Si em̄ deus fecit mūdum ⁊ homine qn̄ nōerāt ex ſola ſua bonitate. ⁊ ex ſolo bn̄placito ſuo. qͣre eciam nō reformabit corꝑa hūana itēꝝ iuſticia reqͥrente. ⁊ me̓itis ⁊ demeritiꝰhoc reqͥrentibꝰ ⁊ clamātibꝰ. ⁊ ordine vniuerſi hoc reqͥrente? Ergovidet̉ ꝙ īpoſſibile ē qn̄ deꝰ faciātreſurrcionē gn̓alē corꝑm oīꝫ hoīmpꝰqͣꝫ iuſticiā me̓ita ⁊ demeita hͦpoſtulāt ⁊ reqͥrūt. ⁊ ſilr̄ ꝯplemietu vniu̓ſi hͦ reqͥrit. ⁊ eciā qꝛ ipſenō p̄t negae̓ ſibijpſi qd̓ ſibi cōuenit quin hoc faciat.¶ Qd̓ iudiciū vniu̓ſale cū ꝯdicōnibꝰ on̄dit̉ de ncc̄itate eſſe futuꝝex ꝑte honoris ⁊ ꝯueniētie deiEclaratū ē āt ꝙ Lcccxxvi.vl̓ e iudiciū cū rſurrcione vl̓ ieſt vētuꝝ ī vniuerſo. ⁊ hocex ꝑte hūane nature. qꝛ ita cōueinit̓ ei. ſꝫ nūc oſtēdet̉ hoc idē ex ꝑte hōris dei ꝙ de ncc̄itate fiet. Vn̄ncor ē ꝙͣ iudiciū retͣbutōiꝰ fiat ſū ī
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
253r
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten