Druckschrift 
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Seite
251v
Einzelbild herunterladen
 

tota ꝯgregata. videat ſeip̄aꝫin ꝓp̓a for. qꝛ pꝰqͣꝫ iudiciū retbutōiꝰ dꝫ diuidi ī duaˢ ꝑteꝰ an̄qͣꝫfinalr̓ diuidat ncc̄e ē ꝯiungat̉vt ſit ſil̓ qꝛ diuiſio ſeu ſeꝑatiop̄ſuppoīt aliqͣm vinonē Et qꝛ toͣhūana naͣ potuit vnqꝫ ſil̓ īꝓp̓a fōr tꝑe me̓iti gn̓atōis. ꝯueniēs ē ſit ſil̓ tꝑe pͥmij retributōis. ille due ꝑtes fientde naͣ hūana. ſel̓ admuice ſe videāt pn̄cialit̓. talē ſe ꝑationevna ꝑs ſcꝫ bonoꝝ ſūme gaudeatet altera ꝑs ſcꝫ maloꝝ ſūme t̓ſtetur. ī et̓nū ꝑs maloꝝ recordet̉de gl̓a gaudio bonoꝝ ad augmētatōeꝫ tormētoꝝ eoꝝ. ꝑsbonoꝝ r̓cordet̉ de miſeria maloꝝad eoꝝ gaudiū augmētādū. videlꝫ ip̄i ſūt ab illa miſeria erepti lib̓ati. fie̓t oēſ mali ſel̓viderēt ad oculos oēs bonos boni videret malos oēs ſil̓. Vn̄ noticia exꝑiētiam ē ꝑfcā noticia.tal̓ noticia defice̓t ī ꝑpetuū boniꝰet mal̓. Oportꝫ vt na hūana ſel̓ ꝯgregata ſit īſil̓ poſteadiuidat̉. qꝛ inali magiꝰ cruciabūtur in ſeipẜ boni magis gaudebūt qͣꝫ ſi hoc fie̓t Sic ex ꝑtenatue hūane ꝯcludit̉ oꝫ vnūiudiciū gn̓ale fiat tonaͣ hūanainſil̓. ita ꝯueīt nature hūaneoꝑbꝰ eiꝰ. Qd̓ iudiciū gn̓ale totiꝰ hūanenatue̓ reqͥrit r̓ſurrcionē gn̓alē īſil̓oīm hoīm Ti. CCCxxiiij.T qm̄ hūana dꝫ ꝯſūma Iri per finalē retributionē ēiudicabil̓ iudicō retributōis. id̓oeo dꝫ fie̓i vltīa r̓tributioueīt hūane natue̓. Et qꝛ ad naturā hūanā ꝑtinꝫ corpꝰ aīa.qꝛ ē ꝯpoſita ex na corꝑali ſpūali. qꝛ tres ſūt natue̓ ī vniu̓ſo. vtdeclaratū fuit ī capl̓o de naͣ āgelica. ſcꝫ corꝑal̓ tm̄. ſpūal̓ tm̄ natura ꝯpoſita ex naturis vtriſqꝫiſta ē hūana natura. e̓go ad namhūanā ꝑtinēt et corpꝰ aīa nacorꝑal̓ ſpūal̓. e̓go pꝰqͣꝫ ip̄a ēiudicabil̓ p̄miabil̓ dꝫ reciꝑe finalē retributione ta ī corꝑe qͣꝫ inaīa. ncce ē iudicet̉ tāi corꝑeqͣꝫ ī aīa īſil̓. qꝛ aīa ē hūana natura. neqꝫ corpꝰ ē hūana natura.ſꝫ vtrūqꝫ īſil̓ ꝯuuctū Et qꝛ ēiudicabil̓ ncc̄e eſt aīa reuniat̉corꝑi recipiat finalē retributione. vn̄ meruit demeruit ī corpore tm̄ nec in anima tm̄. ſed incorꝑe anima ſimul. ergo ſimulin corꝑe in anima debꝫ iudicari pimari vel puniri finaliter incorꝑe in anima ſimul debet recipere ſuā vltimā finalem retributionē. Quauis em̄ anima ad ſtatim dum exit de corꝑe vel p̄miet̉in celo vel puniat̉ in purgatorio.vel danet̉ in inferno. tn̄ eſtpleta retributio nec final̓ niſi anima iteꝝ vnnat corꝑi. quia anima eſt. neqꝫ corpus eſt. Etqꝛ iudiciū vniuerſale retributofinal̓ dꝫ fieri in tota natura hūana. ſequit̉ ex ncc̄itate tota natura hūana dꝫ reſurge̓ in corꝑein aīa. q̄libet aīa recuꝑabit