tota ꝯgregata. ⁊ tō videat ſeip̄aꝫin ꝓp̓a for. qꝛ pꝰqͣꝫ ꝑ iudiciū retbutōiꝰ dꝫ diuidi ī duaˢ ꝑteꝰ an̄qͣꝫfinalr̓ diuidat ncc̄e ē ꝙ ꝯiungat̉vt ſit tō ſil̓ qꝛ diuiſio ſeu ſeꝑatiop̄ſuppoīt aliqͣm vinonē Et qꝛ toͣhūana naͣ n̄ potuit vnqꝫ eē ſil̓ ⁊ īꝓp̓a fōr tꝑe me̓iti ⁊ gn̓atōis. ꝯueniēs ē ꝙ ſit tō ſil̓ tꝑe pͥmij ⁊ retributōis. ⁊ ꝙ ille due ꝑtes q̄ fientde naͣ hūana. tō ſel̓ admuice ſe videāt pn̄cialit̓. ⁊ ꝑ talē ſe ꝑationevna ꝑs ſcꝫ bonoꝝ ſūme gaudeatet altera ꝑs ſcꝫ maloꝝ ſūme t̓ſtetur. ⁊ ī et̓nū ꝑs maloꝝ recordet̉de gl̓a ⁊ gaudio bonoꝝ ad augmētatōeꝫ tormētoꝝ eoꝝ. ⁊ ꝑsbonoꝝ r̓cordet̉ de miſeria maloꝝad eoꝝ gaudiū augmētādū. videlꝫ ꝙ ip̄i ſūt ab illa miſeria erepti ⁊ lib̓ati. ꝙ n̄ fie̓t ṅ oēſ mali ſel̓viderēt ad oculos oēs bonos ⁊ boni videret malos oēs ſil̓. Vn̄ noticia ꝑ exꝑiētiam ē ꝑfcā noticia. ⁊tal̓ noticia defice̓t ī ꝑpetuū boniꝰet mal̓. Oportꝫ gͦ vt tō na hūana ſel̓ ꝯgregata ſit īſil̓ ⁊ poſteadiuidat̉. qꝛ inali magiꝰ cruciabūtur in ſeipẜ ⁊ boni magis gaudebūt qͣꝫ ſi hoc n̄ fie̓t Sic gͦ ex ꝑtenatue hūane ꝯcludit̉ ꝙ oꝫ ꝙ vnūiudiciū gn̓ale fiat d̓ tonaͣ hūanainſil̓. ⁊ ita ꝯueīt nature hūane ⁊oꝑbꝰ eiꝰ.¶ Qd̓ iudiciū gn̓ale totiꝰ hūanenatue̓ reqͥrit r̓ſurrcionē gn̓alē īſil̓oīm hoīm ¶ Ti. CCCxxiiij.T qm̄ hūana nā dꝫ ꝯſūma¶ Iri per finalē retributionē ⁊ ēiudicabil̓ iudicō retributōis. id̓oeo mō dꝫ fie̓i vltīa r̓tributio qͦ cōueīt hūane natue̓. Et iō qꝛ ad naturā hūanā ꝑtinꝫ corpꝰ ⁊ aīa. ⁊qꝛ ē ꝯpoſita ex na corꝑali ⁊ ſpūali. qꝛ tres ſūt natue̓ ī vniu̓ſo. vtdeclaratū fuit ī capl̓o de naͣ āgelica. ſcꝫ corꝑal̓ tm̄. ſpūal̓ tm̄ ⁊ natura ꝯpoſita ex naturis vtriſqꝫ ⁊iſta ē hūana natura. e̓go ad namhūanā ꝑtinēt et corpꝰ ⁊ aīa nacorꝑal̓ ⁊ ſpūal̓. e̓go pꝰqͣꝫ ip̄a ēiudicabil̓ ⁊ p̄miabil̓ dꝫ reciꝑe finalē retributione ta ī corꝑe qͣꝫ inaīa. ⁊ ncce ē ꝙ iudicet̉ tāi corꝑeqͣꝫ ī aīa īſil̓. qꝛ aīa nō ē hūana natura. neqꝫ corpꝰ ē hūana natura.ſꝫ vtrūqꝫ īſil̓ ꝯuuctū Et iō qꝛ hō ēiudicabil̓ ncc̄e eſt ꝙ aīa reuniat̉corꝑi ⁊ recipiat finalē retributione. vn̄ meruit l̓ demeruit nō ī corpore tm̄ nec in anima tm̄. ſed incorꝑe ⁊ anima ſimul. ergo ſimulin corꝑe ⁊ in anima debꝫ iudicari ⁊ pimari vel puniri finaliter incorꝑe ⁊ in anima ſimul debet recipere ſuā vltimā ⁊ finalem retributionē. Quauis em̄ anima ad ſtatim dum exit de corꝑe vel p̄miet̉in celo vel puniat̉ in purgatorio.vel danet̉ in inferno. tn̄ nō eſt cōpleta retributio nec final̓ niſi anima iteꝝ vnnat corꝑi. quia animanō eſt hō. neqꝫ corpus eſt bō. Etqꝛ iudiciū vniuerſale ⁊ retributofinal̓ dꝫ fieri in tota natura hūana. ſequit̉ ex ncc̄itate ꝙ tota natura hūana dꝫ reſurge̓ in corꝑe ⁊in aīa. ⁊ ꝙ q̄libet aīa recuꝑabit
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
251v
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten