ip̄a bona magis laudabilia appareāt. vt ſic publica cōfuſio maiorſit per publicā laudem. ⁊ publicalaus maior ſit ꝓpt̓ publica ꝯfuſionem. vt ſic vnū aliud augmētēt.Sic ergo natura oꝑm bonoꝝ ⁊natura maloꝝ operū de ncc̄itabecōcludūt ⁊ reqͥrūt iudiciū gn̓aleoīm hoīm ſil̓. ⁊ iō ncc̄ē ē ꝙ deꝰ rn̄deat eis ⁊ ordīet iuxta eoꝝ naturā: alit̓ vniuerſū nō poſſꝫ eſſe completū qꝛ hoc defice̓t. Hoc āt fierinon p̄t videlꝫ ꝙ aliqͥd deficiat invniuerſo.¶ Sequūtur alie rōnes q̄ ꝓbāthoc idē. ⁊ alia fundamenta ex ꝑte hoīs. Titulꝰ. CCCxxiij.Rete̓a nā gaudij ⁊ triſticie ꝯcludūt iudiciū vniuerſale eē ventuꝝ. Vn̄ ncc̄e ēꝙ gaudiū bonoꝝ ſit tantū ꝙ nōpoſſit eē maius. ⁊ ꝙ triſticia maloꝝ ſit tāta ꝙ nō poſſit eē maioret hoc loquēdo de triſticia ⁊ gaudio q̄ veniūt ab extra Et iō bonimagis gaudebūt cū videāt. quiaoꝑa bona eoꝝ videant̉ ⁊ approbent̓ publice corā deo ⁊ tota natura hūana ⁊ angelica. ⁊ eciā malimagis dolebūt d̓ publica ꝯfuſiōeIdeo ad ꝯplemētū gaudij ⁊ triſticie nccē ē ꝙ fiat iudiciū vniuerſale ⁊ publicū cora oībꝰ hoībꝰ ⁊angelis ¶ Alia racio. ¶ Preterea humana natura ē vua na vnaſpēs ⁊ nō due ⁊ tota ē iudicabil̓ꝑ iudiciū retributōiˢ ⁊ ſolū ē vnꝰiudex ſcꝫ deꝰ. ⁊ iō toti hūane nature iudiciū ꝯuenit vnū retributōnis ꝯpletū ⁊ finale ⁊ cōmune vtſil̓ tota iudicet̉ ⁊ nō fiāt duo iudicia. ſꝫ vnū de oībꝰ inſil̓. Vn̄ cūoēs hoīes ſūt p̄miabileꝰ ⁊ punibiles ꝑ iuſticiā cū ſint eiuſdē natue̓et eiuſdē ſpeciei ꝯueīt valde vt ſitvnū iūdiciū gn̓ale. in qͦ tota natura hūana ꝑficiat̉ ⁊ r̓cipiat vltimūcōplemētū ⁊ finalē retributione.Et iō final̓ ⁊ ꝯpleta retributō q̄dabit ꝯplemētū nature hūane debet fie̓i ſil̓ ⁊ ſel̓. qꝛ ē vltīa for. qꝛnihil āpliꝰ addet̉ neqꝫ dininiuet̉Vn̄ valde irrōnabile eſſꝫ ꝙ hō ꝑſeip̄m ꝯpleret̉ ſine alio. ⁊ reciꝑetſuā vltimā retributione ſiue in bono ſiue ī malo. qꝛ qꝫuis vnꝰ hō ēpor albero ꝑ gn̓atione. ⁊ vnꝰ moriat̉ priusqꝫ alt̓. tn̄ ꝓpt̓ hoc vnꝰnō dꝫ iudicari in finali iudico necconſūmari neqꝫ ꝯpleripus qͣꝫ alter. qꝛ iſta poritas ⁊ poſterioritas nō ē alicui a ſeip̄o ſꝫ ab alio.nec aliquis ꝓpter iſtam prioritatem vel poſterioritatem mereturvel demeret̉ qꝛ nullus meruit l̓ demeruit ꝙ eſſꝫ pͥor vel poſterior.et ip̄a retributio final̓ cuiuſlibetdꝫ fieri ſcd̓m ꝓp̓a meita vel demerita Et ſic poſtqͣꝫ poritas vel poſterioritas nihil fc̄it ad retributōnē cū oēs hoīes ſint vniꝰ nature.et iudicabiles iudicō retributōiset ab vno ⁊ eodeꝫ iudice. ſeqͥt̉ ꝙtota naͣ hūana ⁊ q̄libꝫ eiꝰ ꝑs īſilꝰdꝫ iudicari in finali iudicō retributōis. nec vna ꝑs dꝫ p̄cede̓ aliā n̄ſit aliqͣ cā ſingularis ⁊ ꝑrogatiuaſpāl̓ Vn̄ oꝫ ꝙ hūana naͣ ſit ſemelhh iij
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
251r
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten