ſuū ꝓpriū corpꝰ. ⁊ ſic q̄libꝫ hō q̄eſt ꝑs hūane nature cōpareat invltīo ⁊ finali iudicio qd̓ reſpicittotā naturā ⁊ tota ꝯitatē hoīm inqͣn̄tū ſunt hoīes vt ſic tota naturahūana cū oībꝰ ꝑtibꝰ ſuis ꝯpletaſit ſil̓ ⁊ nihil ei deficiat. Ergo ſil̓colligata ſūt iudiciū vniuerſale ⁊reſurrcio mortuoꝝ gn̓al̓. Et hocidē reqͥrit ꝯplementū vniuerſi qd̓cōſtat ex trībꝰ naturis vt dcm̄ ēErgo cū naturā corꝑal tm̄ ⁊ naſpūal̓ tm̄ manet ī eternū. ꝯuenitet ncce ē ꝙ naͣ ꝯpoſita ab vtriuſqꝫ eciam maneat ī eternū. Et qꝛhūana natua ſit q̄dā ſeꝑatō iſtarū duaꝝ naturaꝝ ꝑ mortē. ſeqͥtꝙ ī vniuerſali ⁊ finali retributōein qͣ oīa ⁊ ſingula ꝯplebunt̉ totaaſi nitribituhūana natura reinitegͣbit̉ tā ī corꝑe qͣꝫ ī aīa. ſꝫ nō in eodē ſtatu. ſꝫſcd̓m exigētiā meritoꝝ ⁊ deme̓itoꝝ. qꝛ hoc reqͥrit ordo vniuerſi.Igit̉ ordo ⁊ ꝯplementū totiꝰ vniuerſi reqͥrit ꝙ fiat vniuerſal̓ reſurrectio ⁊ ꝯpleta retributio omniūineritoꝝ ⁊ deme̓itoꝝ. ⁊ nihil maneat īpunitū ⁊ nihil irremūeratūvſqꝫ ad minimū qͣdrantē. Ordo ⁊cōplemiētū vniuerſi eciā reqͥrit ꝙſint tres nature iā dcē. Ergo exiſtis ꝯcludit̉ gn̓al̓ reſurrcio bonorū ⁊ maloꝝ hoīm. qꝛ poſtqͣꝫ aīamanebit ī eternū. nccē ē ꝙ corpꝰmaneat ī eternū ſiue ī bono ſiue īmalo. qꝛ vtrūqꝫ ē ad decoreꝫ vniuerſi ⁊ pulchritudīeꝫ. qꝛ totumerit ſcd̓m iudiciū rectū ⁊ iuſtū īquibꝰ ꝯſiſtit decor ⁊ pulchritudovniuerſi. Vn̄ nō p̄t eſſe ꝙ ꝑs̓ aliqͣhūane natue̓ remaneat ī eternū ⁊aliqͣ no. qꝛ ē vna natura. ⁊ iō dꝫtota remane̓ vel nihil de ea. ⁊ iōpoſtqͣꝫ aīa remanꝫ ꝑpetuo ncce ēeciā ꝙ corpꝰ remaneat ꝑpetuo.Nec p̄t eſſe ꝙ aliqͣ aīa recuperetcorpꝰ ſuū ⁊ aliqͣ no. qꝛ ordo vniuerſi req̄rit ꝙ tota hūana naturaremaneat ī eternū ī corꝑe ⁊ ī aīa.Et iō qͣꝫuis pueri non eſſent iudicabiles. qꝛ nihil fecerūt ex ꝓprijsneqꝫ meruerūt neqꝫ demeruerūt.ſed ex aliena culpa contraxerūtculpā q̄ īputat̉ eis ſi nō ſint baptiſati. atti ꝓpt̓ vniuerſi ꝯplemētūnccē erit eoſ reſurge̓. qꝛ non ſolūiudiciū vniuerſale reqͥrit reſurrcionē oīm hoīm. ſꝫ eciā ordo ⁊ cōplementum vniuerſi requirit hoc.¶ Alia ratio. ¶ Itē eciā iā declaratū eſt in capitulo de tractatu delapſū. ꝙ humana natura in pͥmoſtatu fuit frā īmoͣrlis. ſꝫ mors intrauit ꝓpt̓ penā ⁊ punitionē p̄mihoīs vt declaratū ē. ita ꝙ ſi p̄muꝰhō nō peccaſſꝫ aīa nunqͣꝫ fuiſſꝫ ſeꝑata a corꝑe. ſꝫ totus hō in aīa ⁊corꝑe finalit̓ fuiſſꝫ remueratus ingloria. ⁊ iō intētio dei erat ꝙ hūana natura ſil̓ in corꝑe ⁊ ī aīa mane̓t in eternū Ergo cū hūana natura nō obſtāte ꝙ mors ītraueritꝓpt̓ pctm̄ dꝫ reciꝑe vltimā mercede ſcd̓m merita vel demerita. ſeqͣtur ꝙ integͣbit̉ in corꝑe ⁊ in aīa.qꝛ iſto mō deꝰ ordinauerat ꝙ incorꝑe ⁊ ī aīa eternalit̓ remueraretur. Vn̄ poſtqͣꝫ deus ꝓpter pctm̄hh iiij