Druckschrift 
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Seite
250v
Einzelbild herunterladen
 

rōnabilibꝰ. vellēt magis homīes penā doloris qͣꝫ ꝯfuſione.hoc qꝛ mala oꝑa ſūt illiꝰ nature ſꝑvolūt celari nullo modocognoſci. eoꝝ ꝑuitio ꝓpͥa ē publicent̓ maīfeſtent̉ vt recipiat ꝯfuſionē ve̓cūdiā. Etqꝛ ipſa mala oꝑa dn̄t ꝑuiri vltīapunitōe reciꝑe ꝓpriā retributione in ſūmo. hoc poſſꝫ fierifie̓t iudiciū vniuerſale ī recipiātcōfuſioneꝫ vniuerſalē. Vn̄ ſi iſtapublica ꝯfuſio gn̓al̓ fieret.pctā alia mala oꝑa puniretur ad ꝯplementū. nec deꝰ dareteis vltimā retributionē. Vn̄ nihilmagis timēt abhoīant̉ mali hoinies qͣꝫ ꝯfuſionē nihil ē magicōtra eoꝝ volūtatē. id̓o magisvellēt pnniri qͣcūqꝫ alia pena qͣꝫcōꝑare corā dro corā oībꝰ āgel̓et hoībꝰ. Et qꝛ ſuꝑ oīa hoīes nollēt ſecreta cordis eoꝝ ſcirent̉.qꝛ nihil magis abſcōdit malꝰqꝫ ꝯſiliū ſecretū ſui cordis intētionē malā falſā dolū cordisſui. ꝯtrariū ncc̄e erit ꝯſiliaſecreta cordiꝰ male cogitatōeſet intētiōes doloſe occulte. publicent̉ manifeſtent̉ tanta maīfeſtatōe tāta claritate poſſiteſſe maior. vt ſic̄ ī ſecreto cordisdilexerūt ꝓpriū honorē ſecretūꝓp̓ā laudē ꝯtra honorē dei Ita manifeſtent̉ ſecreta cordis oībꝰ adcōfuſionē eoꝝ. Sicut aūt dcm̄ ēde oꝑibꝰ mal̓ ꝯſilijs cordiū. itaſilr̓ dicēdū de oꝑibꝰ boīs intentionibꝰ boniꝰ Vn̄ illud qd̓ ē cōfuſio maloꝝ opeꝝ. eſt laus gloria honor bonoꝝ opeꝝ. quia ſicut publicatio maloꝝ operum ēcauſa confuſionis. ita publicatiobonoꝝ operū eſt cauſa laudishonoriꝰ glorie Et id̓o ſicut operibꝰ malis cogitationibꝰ debet̉publica ꝯfuſio tāta non poſſiteſſe maior. ita eciam bonis oꝑiboet intētionibꝰ rectiꝰ debet̉ publicalaus gloria. eciam tātaqua poſſit eſſe maior Vnde boniqͣꝫ mali cognoſcēt veritatē. ideotam boniqꝫ mali laudabūt oꝑabona ac approbabūt vilipēdētet vituꝑabūt ac abhominabunt̉omnia mala oꝑa in ſeipſis īalijs. quia oēs recte iudicabūtlaudabunt qd̓ eſt laudādum.vītuperabūt qd̓ eſt vituperādumet vtent̓ racōne Sic̄ ergo publicalaus publica confuſio. publicaaffirmatio. publica reprobatōde neceſſitate cōcludūt. iudiciūvniuerſale debeat fieri. in quo omnes homines ſimul habēt reſurge̓ eoꝝ oꝑbꝰ cogitatiōibꝰ volūtatibꝰ. Et qꝛ ſūt niſi duo iudicabilia. videlꝫ bona oꝑa mala ſūt ꝯtraria int̓ ſe. id̓o qꝛ duocōtraria magis ꝯgnoſcunt̉ vidētur qn̄ ſūt inſil̓ pͥncipalit̓. oꝫſi oīa debeāt pleniſſime ꝑfectiſſime iudicari ſil̓ appareāt ī eo tꝑe. Et ſic ī futuro iudico erūtſil̓ oīa bo mala vt videat̉ vnuꝫiuxta alid̓ vt ſic talē appropiationē mala videāt̉ magis vituꝑabilia maiori cōfuſione digna