rōnabilibꝰ. ⁊ iō vellēt magis homīes penā doloris qͣꝫ ꝯfuſione. ⁊hoc iō qꝛ mala oꝑa ſūt illiꝰ nature ꝙ ſꝑvolūt celari ⁊ nullo modocognoſci. ⁊ iō eoꝝ ꝑuitio ꝓpͥa ēꝙ publicent̓ ⁊ maīfeſtent̉ vt recipiat ꝯfuſionē ⁊ ve̓cūdiā. Et iōqꝛ ipſa mala oꝑa dn̄t ꝑuiri vltīapunitōe ⁊ reciꝑe ꝓpriā retributione in ſūmo. ⁊ hoc nō poſſꝫ fieri n̄fie̓t iudiciū vniuerſale ī qͦ recipiātcōfuſioneꝫ vniuerſalē. Vn̄ ſi iſtapublica ꝯfuſio ⁊ gn̓al̓ nō fieret.pctā ⁊ alia mala oꝑa nō puniretur ad ꝯplementū. nec deꝰ dareteis vltimā retributionē. Vn̄ nihilmagis timēt ⁊ abhoīant̉ mali hoinies qͣꝫ ꝯfuſionē ⁊ nihil ē magicōtra eoꝝ volūtatē. ⁊ id̓o magisvellēt pnniri qͣcūqꝫ alia pena qͣꝫcōꝑare corā dro ⁊ corā oībꝰ āgel̓et hoībꝰ. Et qꝛ ſuꝑ oīa hoīes nollēt ꝙ ſecreta cordis eoꝝ ſcirent̉.qꝛ nihil magis abſcōdit malꝰ hōqꝫ ꝯſiliū ſecretū ſui cordis ⁊ intētionē malā ⁊ falſā ⁊ dolū cordisſui. iō ꝑ ꝯtrariū ncc̄e erit ꝙ ꝯſiliaſecreta cordiꝰ ⁊ male cogitatōeſet intētiōes doloſe occulte. publicent̉ ⁊ manifeſtent̉ tanta maīfeſtatōe tāta claritate ꝙ nō poſſiteſſe maior. vt ſic̄ ī ſecreto cordisdilexerūt ꝓpriū honorē ſecretū ⁊ꝓp̓ā laudē ꝯtra honorē dei Ita manifeſtent̉ ſecreta cordis oībꝰ adcōfuſionē eoꝝ. Sicut aūt dcm̄ ēde oꝑibꝰ mal̓ ⁊ ꝯſilijs cordiū. itaſilr̓ dicēdū de oꝑibꝰ boīs ⁊ intentionibꝰ boniꝰ Vn̄ illud qd̓ ē cōfuſio maloꝝ opeꝝ. eſt laus ⁊ gloria ⁊ honor bonoꝝ opeꝝ. quia ſicut publicatio maloꝝ operum ēcauſa confuſionis. ita publicatiobonoꝝ operū eſt cauſa laudis ⁊honoriꝰ ⁊ glorie Et id̓o ſicut operibꝰ malis ⁊ cogitationibꝰ debet̉publica ꝯfuſio tāta ꝙ non poſſiteſſe maior. ita eciam bonis oꝑiboet intētionibꝰ rectiꝰ debet̉ publicalaus ⁊ gloria. ⁊ eciam tātaquanō poſſit eſſe maior Vnde tā boniqͣꝫ mali cognoſcēt veritatē. ideotam boniqꝫ mali laudabūt oꝑabona ac approbabūt ⁊ vilipēdētet vituꝑabūt ac abhominabunt̉omnia mala oꝑa ⁊ in ſeipſis ⁊ īalijs. quia oēs recte iudicabūt ⁊laudabunt qd̓ eſt laudādum. ⁊vītuperabūt qd̓ eſt vituperādumet vtent̓ racōne Sic̄ ergo publicalaus ⁊ publica confuſio. publicaaffirmatio. ⁊ publica reprobatōde neceſſitate cōcludūt. ꝙ iudiciūvniuerſale debeat fieri. in quo omnes homines ſimul habēt reſurge̓cū eoꝝ oꝑbꝰ cogitatiōibꝰ ⁊ volūtatibꝰ. Et qꝛ nō ſūt niſi duo iudicabilia. videlꝫ bona oꝑa ⁊ mala q̄ ſūt ꝯtraria int̓ ſe. id̓o qꝛ duocōtraria magis ꝯgnoſcunt̉ ⁊ vidētur qn̄ ſūt inſil̓ ⁊ pͥncipalit̓. iō oꝫſi oīa debeāt pleniſſime ⁊ ꝑfectiſſime iudicari ꝙ ſil̓ appareāt ī eodē tꝑe. Et ſic ī futuro iudico erūtſil̓ oīa bo ⁊ mala vt videat̉ vnuꝫiuxta alid̓ vt ſic ꝑ talē appropiationē mala videāt̉ magis vituꝑabilia ⁊ maiori cōfuſione digna ⁊
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
250v
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten