de oꝑbꝰ hoīs ſiue bonis ſiue mal̓et ideo nō reſtat declarare niſi qͣliter fiat iſtud iudiciū ⁊ tal̓ diſcuſſio. ⁊ qͣlit̓ fiat iſta retributio ⁊ p̄miatio ⁊ ſolutio. Itē eciā iā declaratū ē in capitulo de gaudio ⁊ triſticia. qͣlit̓ ncc ē ⁊ erit ꝙ q̄libetaīa recipiet ſuū corpꝰ ꝓpriū ad cōplemētū triſticie vel gaudij ⁊ ſiciā ꝓbatū ē reſurrcio corꝑm ⁊ nōreſtat ꝓbare niſi quo fiet Et qm̄iſtud erit vltimū opꝰ dei circa humanā naturā ⁊ erit ꝯfirmatio totiꝰ hūane nature. ⁊ ꝑ ꝯn̄s totiusmūdi q̄ fcus ē ꝓpt̓ hoīeꝫ. Et ideooportebit ꝙ iſta retributō final̓q̄ erit ꝯplemetū oīm fiet eo mō qͦcōuenit deo ⁊ hoī. Vn̄ iſtud opꝰſolum erit opꝰ dei ſine adiutorioalicuiꝰ creatue̓. ⁊ ip̄a naturā humana nihil oꝑabit̉ niſi ſolum recipiēs retributioue ⁊ ſolutionē ſibidebita. ⁊ iō modꝰ faciēdi iſtā retributionē finalē oportebit ꝙ ſitiuxta naturā ſuoꝝ opeꝝ bonoꝝet maloꝝ ſcd̓m ꝙ eiꝰ cōuenit. qꝛncce ē ꝙ bona oꝑa ⁊ mala habeant ſuū ꝯplemiētū. Et qm̄ bonisoꝑbꝰ debet̉ honor laus ⁊ gloria.malis vero ꝯfuſio ve̓cundia ⁊ vituperiū iō oportebit ꝙ bona opera ⁊ meritoria q̄ frā ſūt ꝓpt̓ deū.recipiat tm̄ honorē ⁊ laudē ⁊ gloria q̄ nō poſſit maior excogitari.et mala oꝑa q̄ frā ſūt ꝯtra deū recipiāt tāta ꝯfuſione qͣ nō poſſit maior excogitari. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ipſi hoīesqͥ fecerūt ipſa bo oꝑa vl̓ mala. recipiāt ipſā laudē ⁊ gloriā. ſeu cōſuſionē ⁊ ve̓cundiā. ⁊ iō ꝓpt̓ hocncce ē ꝙ fiat iudiciū vniuerſale inquo ſil̓ ſint oēs hoīes ⁊ oēs āgeliet oēs creature q̄ hn̄t intellem ⁊ratione ⁊ ipſe deꝰ. vt oīa oꝑa bona ⁊ mala videant̉ ⁊ ꝯgnoſcantur clare ab oībꝰ. vt ſcꝫ ille qͥ fecit oꝑa bona videat ea clariſſimeet oēs alij eciā videāt Quauis em̄cuilibet homī poſt mortē certa ſitſtatim ꝯgͣtio de ſua dānatōe velpremio. tn̄ oībꝰ nō ē notū hoc. ⁊ideo ī futuro iudicō oībꝰ ſit notūclariſſime. ⁊ iſta noticia ⁊ viſioque ab oībꝰ fiet cauſabit maximūgaudiū ſeu maximā triſticiā Pautē nō poſſꝫ fieri niſi in futuro ⁊vniuerſali iudicio. in qͦ ſit tota nahūana ⁊ āgelica cū deo. Iō nccēerit ꝓpt̓ hoc ꝙ qͥlibꝫ portet omaoꝑa ſua ſcpͥta in ſeip̄o ⁊ ī ſua cōſciētia. ⁊ ꝙ ipſe ꝯſciētie ⁊ cordaoīm hoīm clariſſime ab oībꝰ cognoſcant̉. vt ſic boni recipiant bona ⁊ vninerſalē landē ⁊ honorē.et mali recipiat malā ⁊ vniuerſalē ꝯfuſione. nec alit̓ oꝑa bona. ⁊mala haberēt ſuū ꝯplemētū. Itēeciā hoc ſūme cōuenit mal̓ oꝑbꝰqꝛ ꝓpa ꝯgnitio de mal̓ oꝑbꝰ īgerit dānato maxima pena. cum videt ſe ꝑ ſua oꝑa ꝓp̓a iuſte dānari. Et cōuenit mal̓ oꝑbꝰ ipſa cōfuſio qͥ ē ꝓpa ipſoꝝ punitio. quiahoīes magiꝰ timet ꝯfuſione qꝫ aliquid alid̓. qꝛ eciā pena igniꝰ ꝯpetit aīalibꝰ. qꝛ eciā pn̄t ſentire dolore ſꝫ nō pn̄t ſentire cōfuſionē. ⁊ideo hoc ſolūcōuenit hoībꝰ ⁊ rebꝰhh ij
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
250r
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten