¶ De iudicio vniuerſali ⁊ reſurrectiōe gn̓ali. Et on̄dit̉ ꝙ iudicium vniuerſale ē ventuꝝ d̓ ncc̄itate cū reſurrcione gn̓ali. ī qͦ oēs homīes ⁊ tota natura hūana reſurgēt cū ꝓprijs corꝑibꝰ ad recipiendū publice cōpletā ⁊ finalē retributōeꝫ ⁊ ſuū finale cōplemētū ſecūdum veram iuſticiāTitulꝰ. CCCxxij.Voniā aūt iſte liberſeu iſta ſcīa ē de hoīevt in pͥncipio dcm ēio oportet tractare īiſto libro oīa q̄ pertinet ad hoīem de pͥncipio vſqꝫ adfinē ⁊ totū ꝓceſſuꝫ hoīs ſiue hūane nature. Et qm̄ data ē iā ī iſtolibro ꝯgnitio de hoīe ſufficiens ⁊oſtenſū ē ꝙ hō fcūs ē a deo. ⁊ ꝙꝓpt̓ ipſū frā ſūt oīa ⁊ qͣlit̓ hō obligat̉ deo. ⁊ ad q̄ obligat̉. ⁊ ꝙ hōinqͣntū ē talis nature. e p̄miabilꝰet punibil̓ in ſuis oꝑibꝰ. ⁊ on̄ſūeſt totū debitū hoīs. ⁊ oſtenſū ēeciā qͣlit̓ hō fuit lapſuꝰ a ſuo pͥmoſtatū ⁊ qͣlit̓ frā ē oꝑatio. ⁊ oſtēſū ē quō hō ꝑ ſacra ſurgit de lapſu ⁊ ſanat̉. ⁊ reducit̉ ad ſtatu ꝑmū vt poſſit oꝑari ⁊ face̓ oꝑa q̄debꝫ face̓ ſi vult. ſi e̓go duo oꝑaq̄ deꝰ fecit circa hoīeꝫ iā p̄ceſſerūt.ſcꝫ opꝰ cōditōis ⁊ opꝰ reſtauratiōis ſeu reꝑatōis. ideo nō reſtatniſi opꝰ glorificatōis ⁊ p̄miationis ſeu final̓ retributōis. qꝛ triaoꝑa dei ſūt circa hoīem vt dcm̄ ē.et eciā īcludit̉ in iſtis opꝰ gub̓natiōis. Ipſe em̄ hō ē opꝰ dei viuūꝓpt̓ qd̓ fecit oīa alia oꝑa ad cuiꝰſalutē ⁊ vtilitatē ſua ꝓuidētia ſꝑapparꝫ maīfeſte eſſe intēta Et iōimpoſſibile ē ꝙ deꝰ relinqͣt hoīeꝫ īcōpletū. ⁊ ꝙ nō cōpleat oīa queſūt cōplēda circa hoīem. ſcd̓m ꝙnatura hoīs reqͥrit. Poſtqͣꝫ em̄ incepit ⁊ cōtinuauit. oportꝫ ex bonitate ꝙ ꝯpleat. Et qm̄ hō ē tal̓nature rōne ſue volūtatis libe̓ ꝙnullo mō p̄t cogi. ſꝫ oꝑat̉ libere.et ē dn̄s opeꝝ ſuoꝝ. ⁊ hoc nō habēt alieres īferiores q̄ oꝑant̉ exnccitate. iō iā ꝯcluſū fuit ſuperiꝰin qͦdā capitulo de ꝯꝑatōne hoīsad alias res penes libeꝝ arbitriūꝙ oꝑa hoīs hn̄t taleꝫ naturā ſuꝑoꝑa aliaꝝ reꝝ ꝙ ſunt remūerabilia. ⁊ eis debet retributio. ita ꝙhō talit̓ fcūs ē ꝙ ꝑ ſua oꝑa ꝓpadꝫ acqͥre̓ retributionē ⁊ ſuū finale cōplemiētū. ita ꝙ pus debꝫ me̓ri ⁊ lucri ⁊ poſtea ei dꝫ fieri retributio ⁊ dari merces per iuſticia.ita ꝙ hō ē talis nature ꝙ dꝫ accre̓ ſuū ꝯplementū ⁊ ſuū finale bonū ꝑ iuſticiā ⁊ ꝑ merita pimatonis ⁊ ſolutiōis ⁊ iuſte retributionis. qꝛ alit̓ nō ſaꝑet boī. Et ideocōcluſū fuit ibi. ꝙ ncc̄e eſt ꝙ oīaoꝑa hoīs iudicent̉ ⁊ diſcutiant̉ īveritate. vt veraciter recipiāt qd̓eis debet̉ ſcd̓m verā iuſticiaꝫ. Etideo vt nō oporteat hic reiterareoīa q̄ dcā ſūt ibi ī illo capitulo. recurrēdū ē ad illud capitulū. qꝛ efundamētū ⁊ radix iſtius ꝑtis.Et iō iā firmū ē ⁊ īpoſſibile ē alit̓eē qn̄ fiat iudiciū veꝝ ⁊ diſcuſſio
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
249v
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten