Druckschrift 
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Seite
249r
Einzelbild herunterladen
 

ad multiplicādū ad renouādūin eſſe ſpūali. qꝛ ipſū dat̉ ptāſadmīſtrādi ſacra. ſꝫ mr̄imoniū ordinat̉ ad multiplicationē naͣlēcorꝑalē fideliū xp̄ianoꝝ ad renouādū multiplicādū ī nature. Vn̄ ſic̄ ī naͣ hoīs ſūt q̄dā vireset v̓tutes ordinate ad ꝯẜuationēſpeciei. ſic ſilr̓ ī ſpūalibꝰ qͥn̄qꝫ ſūtſacra reſpiciētia ꝑſonā ad ꝑficie ea grā. ſꝫ ordo mrimoniū ſūtad ꝯẜuādū ⁊ꝑficiēdū ipſā ecc̄īaꝫet qꝛ iſta duo rſpiciūt multitudine. alia qͥnqꝫ r̓ſpiciūt ꝑſonāſingulareꝫ. ſic̄ multitudo ſeqͥt̉ vnitatē. ita iſta duo ſacr̄a ſequūturpꝰ alia qͥn̄qꝫ. vltīo ponit̓ ſacrꝫmrimonij. qꝛ modicū hꝫ de ſpūalitate qͣntū ad ſigͥficationē qꝛ inhoc ē maximū ſacrm̄. Declaratu ē eciā qͣlit̓ duo ſūt effcus ſacrametoꝝ remanēt ī hoīe recipiēteſacr̄a ſcꝫ grā caracter ſeu ſignūindelebile. Et ſic ex oībꝰ appare̓p̄n̄t nūerꝰ ordo ſufficiētiaoꝑatō ſacrōꝝ. Et ſic apparꝫ qͣliip̄a xp̄ianitas eccīa xp̄i eſt armata īuictis armis medicamētis ſpūalibꝰ ita vt nihil ei deficiatin aliqͦ totū bonū ecc̄īe xp̄ianitatis totꝰ theſaurꝰ eiꝰ conſiſtit ī ſacris totū exercitiū eiꝰ ēin vſu ſacroꝝ. Et ſic ipſa xp̄ianitas eccīa ꝯtinꝫ in ſe totā v̓tutēxp̄i per ipſa ſacra ſcīſſima. ēhabūdātiſſima pleniſſiā ditiſſiā īrebo ſpūalibꝰ Et ſic apparꝫ ipſa ſacra ecc̄īe ſūt bona pͥncipaliaipſiꝰ xp̄ianitatis eccie xp̄i.omnia alia ſūt minꝰ pͥncipaliaquaſi accidētia acceſſoria qͣſi ornamēta vel q̄dā ſuſtētamēta. Vnde xp̄ianitas a xp̄o dicit̉et diriuat̉ id̓o bona xp̄s ei dedit ſūt pͥncipalia ſicut ſūt ſacra īquibꝰ dedit ſeipſū ipſi ecc̄īe. ſedalia bona dant̉ ab hoībꝰ. Et id̓ocauēdum ē ſūme fugiēdū ne bona eccīe xp̄ianitatis pͥncipaliaa xpō data reputent̓ minus pͥn̄cipalia data ab alijs ſūt nihilet qͣſi accidētalia reputent̉ principalia maiorā. O quāta iniuriaeſſꝫ iſta cōtra xp̄m. o quantꝰ contemptꝰ. o quanta inordinatio. oquāta cecitaꝰ deuiatio. Cauereigit̉ ſūme debēt a tanto malo atanta iniuria miſtri eccīe. Et qͥdeſſꝫ facere hoc niſi reputare corpꝰmaius qꝫ animā. aiam reputare minus pͥncipaleꝫ eleuare corpus ſupra animā. mortale ſupraimmorle. corꝑale ſupra ſpūale.viſibile ſupra inuiſibile? Eſſet ergo hoc ꝑuerte̓ totū ordine xp̄ianitatis ecc̄ie xp̄i qͣntū eſt in ſeQuō talis miniſter qui hoc face̓tconcordaret cum xp̄o cuiꝰ eſt miniſter. cuiꝰ bonoꝝ ipſe eſt diſpeſator? Quō eſſꝫ dignꝰ diſpēſareet miniſtrare bona xp̄i pͥncipaliaque nihilo reputat. Sint igit̉ſolliciti intenti omnes miniſtriecc̄ie vt honorēt ſacramenta eccīequoꝝ ſunt diſpenſatores ꝓpterque ipſi honorant̉ vt ſil̓ ꝑueniātad a quo oīa ſacr̄a hn̄t ortūorigine. Amen.bh i