ad multiplicādū ⁊ ad renouādūin eſſe ſpūali. qꝛ ꝑ ipſū dat̉ ptāſadmīſtrādi ſacra. ſꝫ mr̄imoniū ordinat̉ ad multiplicationē naͣlē ⁊corꝑalē fideliū xp̄ianoꝝ ⁊ ad renouādū ⁊ multiplicādū ī eē nature. Vn̄ ſic̄ ī naͣ hoīs ſūt q̄dā vireset v̓tutes ordinate ad ꝯẜuationēſpeciei. ſic ſilr̓ ī ſpūalibꝰ qͥn̄qꝫ ſūtſacra reſpiciētia ꝑſonā ad ꝑficiedū ea grā. ſꝫ ordo ⁊ mrimoniū ſūtad ꝯẜuādū ⁊ꝑficiēdū ipſā ecc̄īaꝫet iō qꝛ iſta duo rſpiciūt multitudine. ⁊ alia qͥnqꝫ r̓ſpiciūt ꝑſonāſingulareꝫ. ſic̄ multitudo ſeqͥt̉ vnitatē. ita iſta duo ſacr̄a ſequūturpꝰ alia qͥn̄qꝫ. ⁊ vltīo ponit̓ ſacrꝫmrimonij. qꝛ modicū hꝫ de ſpūalitate nͥ qͣntū ad ſigͥficationē qꝛ inhoc ē maximū ſacrm̄. ¶ Declaratu ē eciā qͣlit̓ duo ſūt effcus ſacrametoꝝ q̄ remanēt ī hoīe recipiēteſacr̄a ſcꝫ grā ⁊ caracter ſeu ſignūindelebile. Et ſic ex oībꝰ appare̓p̄n̄t nūerꝰ ⁊ ordo ⁊ ſufficiētia ⁊oꝑatō ſacrōꝝ. Et ſic apparꝫ qͣliip̄a xp̄ianitas ⁊ eccīa xp̄i eſt armata īuictis armis ⁊ medicamētis ſpūalibꝰ ita vt nihil ei deficiatin aliqͦ ⁊ ꝙ totū bonū ecc̄īe ⁊ xp̄ianitatis ⁊ totꝰ theſaurꝰ eiꝰ conſiſtit ī ſacris ⁊ totū exercitiū eiꝰ ēin vſu ſacroꝝ. Et ſic ipſa xp̄ianitas ⁊ eccīa ꝯtinꝫ in ſe totā v̓tutēxp̄i per ipſa ſacra ſcīſſima. ⁊ iō ēhabūdātiſſima pleniſſiā ditiſſiā īrebo ſpūalibꝰ Et ſic apparꝫ ꝙ ipſa ſacra ecc̄īe ſūt bona pͥncipaliaipſiꝰ xp̄ianitatis ⁊ eccie xp̄i. ⁊omnia alia ſūt minꝰ pͥncipalia ⁊quaſi accidētia ⁊ acceſſoria qͣſi q̄dā ornamēta vel q̄dā ſuſtētamēta. Vnde xp̄ianitas a xp̄o dicit̉et diriuat̉ ⁊ id̓o bona q̄ xp̄s ei dedit ſūt pͥncipalia ſicut ſūt ſacra īquibꝰ dedit ſeipſū ipſi ecc̄īe. ſedalia bona dant̉ ab hoībꝰ. Et id̓ocauēdum ē ⁊ ſūme fugiēdū ne bona eccīe ⁊ xp̄ianitatis pͥncipaliaa xpō data reputent̓ minus pͥn̄cipalia ⁊ data ab alijs q̄ ſūt nihilet qͣſi accidētalia reputent̉ principalia ⁊ maiorā. O quāta iniuriaeſſꝫ iſta cōtra xp̄m. o quantꝰ contemptꝰ. o quanta inordinatio. oquāta cecitaꝰ ⁊ deuiatio. Cauereigit̉ ſūme debēt a tanto malo ⁊ atanta iniuria miſtri eccīe. Et qͥdeſſꝫ facere hoc niſi reputare corpꝰmaius qꝫ animā. ⁊ aiam reputare minus pͥncipaleꝫ ⁊ eleuare corpus ſupra animā. mortale ſupraimmorle. corꝑale ſupra ſpūale. ⁊viſibile ſupra inuiſibile? Eſſet ergo hoc ꝑuerte̓ totū ordine xp̄ianitatis ⁊ ecc̄ie xp̄i qͣntū eſt in ſeQuō talis miniſter qui hoc face̓tconcordaret cum xp̄o cuiꝰ eſt miniſter. cuiꝰ bonoꝝ ipſe eſt diſpeſator? Quō eſſꝫ dignꝰ diſpēſareet miniſtrare bona xp̄i pͥncipaliaque ꝓ nihilo reputat. Sint igit̉ſolliciti ⁊ intenti omnes miniſtriecc̄ie vt honorēt ſacramenta eccīequoꝝ ſunt diſpenſatores ⁊ ꝓpterque ipſi honorant̉ vt ſil̓ ꝑueniātad eū a quo oīa ſacr̄a hn̄t ortū ⁊origine. Amen.bh i
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
249r
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten