hominis ſtat in manu alterīꝰ. ſcꝫdei. Si ergo homo eſt incertꝰ dehora quo audet remane̓ in tato periculo per qd̓ poteſt incurre eternam penam ⁊ triſticiam infinitāCū ergo homo tam facilit̓ poteſteuitare tāta pericula. q̄ finem nōhn̄t per pm̄am qd̓ tam facilit̓ fit.quia volēdo ⁊ loquēdo Quid em̄faciliꝰ qͣm velle ⁊ loqui? Ibi em̄nullus labor eſt nulla fatigatio.Volendo em̄ ⁊ loquēdo coram iudicē pctm̄ deſtruit̉ ⁊ remittit̉ eterna pena. ⁊ hō euadit triſticiamque finem nō habꝫ. Eſt igit̉ hōſtultiſſimꝰ qui volūtarie vult ſtare in tāto periculo qͦ maiuꝰ nō poteſt excogitari cum poſſit ipſumvitare tam facilit̓ ꝙ nō poterit faciliꝰ cogitari. ⁊ nō ē ſecurꝰ de diecraſtina. ⁊ nō poteſt ꝓlōgare vitam ſuam ad vnam horam.¶ Aliud inductiuū ad penitētiāItē aliud eciam qd̓ debet ſūme inducere homine ad pm̄am ē morsxp̄i ⁊ ſanguis qui effuſus eſt ꝓpcc̄is totiꝰ mūdi. vnde mors xp̄iſuꝑat omnia pctā q̄ fieri pn̄t vtdeclaratum eſt. ⁊ id̓o clamat ſanguis xp̄i ad oēs pctōres vt veniant ad pm̄am ⁊ recipiāt v̓tutemet influētiam eius. quia nō eſt effuſus niſi ad lauādum pctā. Etideo qui cōtemnnit ſanguinem xp̄iet nō vult lauare pctā ſua in ſanguine eius dum viuit in hoc mūdo. ncce eſt ꝙ damnet̉. ⁊ maxīexp̄ianꝰ. qui emptꝰ eſt ſemel precio ſanguiniſ xp̄i. damnabit̉ ſinecomꝑatione plus qͣꝫ omnes alij.quia cōtemnit ſanguine tam p̄cioſum. Quicūqꝫ igit̉ vult fuge̓ penas eternas ⁊ ꝑueīre ad gaudiaeterna dum adhuc vacat. ⁊ ī hoccorꝑe viuit ⁊ poteſt facere pm̄aꝫcurre̓ debet ad ſacrm pͥme vt in ꝑpetuū viuat. Conari igit̉ debꝫ hōdum tempꝰ habꝫ vt expellat deſeipſo ⁊ dedomo ſua inimicū ſuūcapitalem ⁊ mortalem ⁊ miniicūſui creatoris ⁊ factoris ⁊ omniūcreaturaꝝ. ſcꝫ ipſum pctm̄. ne īueniat̉ in eo in morte. quia cū eoiudicabit̉ ad ignē eternū ⁊ ꝑibitin eternū Qualit̓ poteſt homo tolerare in ſuo orto. in ſua domo. inſua caniera. ⁊ in ſuo corꝑe mimicum capitalem? Et ſi ibi nō p̄t ſuſtine̓. quo poteſt tūc mimicū ſuūet xp̄i ⁊ omnis creature dei in ſecreto cordis ſui abſcōdere ꝑ vnūmomētum. ⁊ nō ſolum tolerare ſꝫqd̓ peius eſt diligere ⁊ amare tādiu? Tam diu em̄ hō tenet pctm̄in corde ſuo. qm̄ diu nō hꝫ ipſumodio Et quō poterit dilige̓ peccatū. ꝑ qd̓ ꝑdit eterna ⁊ īfinita bona. ⁊ acqͥrit eterna ⁊ īfinita tormeta ⁊ mala. ꝑ qd̓ ꝑdit eternūet infinitu gaudiūi. ⁊ incurrit etnā triſticia? Quo poteſt hō tene̓pctm̄ ⁊ dilige ꝓ qͦ oportuit deūincarnari ⁊ turpiſſima morte mori? Quo p̄t hō ſe ipſū ſuſtine eſſemalū. qui nō p̄t neqꝫ vult ſuſtīere alias res ſuas eſſe malas neqꝫcorruptas nec maculatas? Qūop̄t hō ſuſtine̓ ſeipſū eſſe malū qui
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
233r
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten