vel inſcientē vel fatuū. Nōne illeſtat ī maxīo ꝑiculo abſqꝫ falloˢQuia timor ē ⁊ ſūme timēdū niſihō ſtatim ipſū a ſe expellat ꝙ deus faciat vindictā. ⁊ on̄dat ſuaꝫpotētiā ſcīam ⁊ iuſticiā. ⁊ p̄cipitet ipſū cū inimico ſuo ī ꝓfundū īferni. ȳmo miꝝ ē ⁊ ſuꝑ oīa mirabilia quō deꝰ ſuſtinet tāto tꝑe īimicos ſuos moͣrles Et qͥ hoc nonſentit ꝑiculū neqꝫ timet. amiſit ītellcm̄ ⁊ rōne carꝫ. ⁊ merito fatuus reputabit̉ maxīe ī tꝑe vltōisEt ī iſto apparet dei īmēſa clemētia ⁊ boītas. ſic ſuſtine̓ nutrire ⁊defende̓ a dyabolo ſuos iimicoset ſuoꝝ inimicoꝝ zelatores atqꝫdefenſores Nā nō poſſꝫ maior bonitas excogitari Et ex hoc apparet ꝙ deus nō vult hoīeꝫ perire. ſꝫexpcāt ip̄m ad pm̄aꝫ. ⁊ vt ſaluetur ꝑcit. nec pt eē alia cā. qͣꝫ ꝙ ſihō nō venerit ad pmīaꝫ tā diu expcātꝰ. ꝙ ex tūc maiorē vindcāmet īdigͣtionē dei īcurrat. qꝛ ingͣtꝰeſt deo ⁊ ꝯtēnit illā īmēſā bonitatē dei. Debꝫ igit̉ hō ad vitādumtm̄ arduū ⁊ magnū ꝑiculū ī qͦ cōtinue exiſtit ⁊ ꝓpt̓ tantā boītatēet expcātionē dei curre̓ ad pm̄aꝫet ſubito expelle̓ a ſe īimicū dei ⁊ſuū. ne ſubito ſuꝑ eū veniat ira d̓iet vind̓cā. qͥbꝰ ipē poterit ꝑde̓ corpus ⁊ aīam ꝓpt̓ ingͣtitudinē ⁊ cōtemptū dei. ¶ Aliud īcitatiuū adpm̄aꝫ. ¶ Prete̓a aliud ē qd̓ dꝫhoīem icitare vt currat ad pm̄amſcꝫ iuſta punitō pcc̄i. Vn̄ iā probatū ē ⁊ īpoſſibile ē alit̓ eſſe. qm̄oīa frā ⁊ v̓ba ⁊ cogitatōes hoīsiudicent̉ ⁊ recipiāt debitā remūerationē boni l̓ mali. ⁊ iō de ncc̄itate oīa oꝑa hoīs mala ⁊ cogitationes male. ⁊ oīa pctā oportet ꝙpuniant̉. qꝛ non pn̄t remane̓ īpunita. ⁊ iō ſi nō puniant̉ in hoc mūdo. oꝫ ꝙ in alio mūdo puniant̉ ꝑiuſticiā debitā. Et iō bonitas deiordīauit ꝙ pctā h̓ ꝑ pm̄aꝫ puniant̉. ⁊ ꝯſtituit ſuos iudices ī hocmūdo loco ſui. qui iudicēt ⁊ corrigāt pctā ⁊ puniāt. vt in hoc mūdo fiat iudiciū de ipſis. ne ſi reſeruent̓ in alio mūdo iudicent̓ ad cōdemnationē eternā Et iō ſi hō nōvult ī hoc mūdo face̓ pm̄aꝫ ⁊ iudiciū de pcc̄is ſuis. nccē ē ꝙ pꝰ hācvitā eternalr̓ puniant̉ Itē eciā declaratū ē in capitulo de eterna iuſticia qͦt ⁊ qͣnta mala īcurret aīaſi nō ſaluet̉ qꝛ aīa ē īmoͣrl̓. ⁊ e̓gobn̄ vel male hēbit ī eternū. Debꝫergo hō incurre̓ ad pͥmaꝫ vt euadat triſticiā eternā ⁊ pena infinitā. in quā de ncc̄itate incidit ſi nōfecerit pm̄aꝫ. Si e̓go hō nō vultvenire ad iudiciū in alio mūdo. veniat h̓ ad iudiciū ſecretū volūtarie corā iudice a deo ordīato ⁊ cōfiteat̉ pctā ſua ⁊ accuſet ſeipſūin veritate coram eo. ⁊ ſic euadetiudicium damnationis.¶ Aliud inductiuū ad pm̄am.Prete̓a aliud qd̓ dꝫ hoīeꝫ incitare ad pm̄aꝫ ē certitudo ⁊ ī fallibilitas mortis ⁊ ī certitudo ipſiꝰ horemortis Nā non ē in alicuiꝰ ptāteꝓlōgare vnā horā vide quia vita