redēptꝰ ⁊ emptꝰ. ⁊ p̄ciū ſuū ē infinitu ꝑ qd̓ ē emptuꝰ. ſcꝫ vitā ꝑſone īfinite ih̓u xp̄i dei ⁊ homīs q̄data ē ꝓ ſua liberatōe. Et iō hōxp̄ianꝰ ſi deū offendit ⁊ iiuriat.tūc facit maiorē obligatione propctō qͣꝫ oēs alij hoīes. qꝛ alij homines nō peccat niſi ꝯtra vna obligationē. ſꝫ hō xp̄ianꝰ ꝯtra duaꝰDe qͣnto ei obligatio ꝓ bn̄ficijˢacceptis ē maior. de tāto obligatio ꝓ pctīs ē maior. Et iō de tanto pctm̄ ſeu offenſa xp̄iani excedit ⁊ ſuꝑat pcta ⁊ offenſas omniū alioꝝ. de qͣnto obligatio ſuaꝓ bn̄ficijs acceptis excedit obligatione oīm alioꝝ. ⁊ qꝛ excediteā ī īfinitū. iō eciā pctm̄ xp̄ianiexcedit pctā alioꝝ in īfinitu. ⁊ideo ad maiorē penā ē obligatꝰqͣꝫ alij. ⁊ ſine meſura. Et iō ſumme caue̓ debꝫ hō xp̄ianꝰ ne offendat deum.¶ Qd̓ tota intētio ſcīa ⁊ cogitatio meōria ⁊ applicatio ⁊ ſtudiūxp̄iani dꝫ eſſe circa morteꝫ iheſuxp̄i filij dei. ¶ Ti. CClxxix.T qꝛ iā ad lōgū declaratueſt ꝙ mors hoīs dei erat ilAlud ꝑ qd̓ ſolū poterat fierīſatiffactio. liberatio ⁊ redēptio ⁊ſolutio. ⁊ hūane nature reſtauracio. iō poſtqͣꝫ talis mors iā fcā ēeo mō qͦ fieri debuit. ⁊ ſuſtinuiteā ih̓s xp̄s qͥ ē hō deꝰ ⁊ filiꝰ d̓i. etpꝰqͣꝫ ī ip̄a morte ē tota v̓tꝰ r̄ſtauratōis hūane nae̓. qꝛ fuit infinitimeriti qd̓ durat ī eternū. ⁊ ꝑ ꝯn̄in ip̄a morte xp̄i ē totū bonū homīs ⁊ totiꝰ hūane nature. ſequit̉ꝙ totū ſtudiū xp̄iani hoīs ⁊ applicatō ſue intētōis ⁊ cogitatōiˢet meorie dꝫ eſſe circa morteꝫ ih̓uxp̄i. ⁊ ꝙ tota ſcīa xp̄iani dꝫ eſſede morte xp̄i. ⁊ de ꝓpͥetatibꝰ ⁊ cōdicōibꝰ ⁊ circūſtātijs eiꝰ ⁊ de neceſcitate eꝰ ⁊ de ſua v̓tute ⁊ natura Quid em̄ dꝫ ſtude̓ ⁊ ſcire xp̄ianꝰ niſi illud ī qͦ ē totū bonū ſuūet ſua ſubſtātia tota. totꝰ theſaurꝰ ſuus ⁊ oēs diuītie ſue ⁊ vide̓ſuā īdigētiā ⁊ ncc̄itatē? Quid etheſaurꝰ hoīꝰ niſi ip̄m meritū? Ergo poſtqͣꝫ in morte xp̄i ē oē meritū hoīs. ſequit̉ ꝙ totꝰ theſaurusboīs ē ī morte xp̄i. Et qͥd eciā virtꝰ hoīs n̄ me̓itū? Ergo cū ī mortexp̄i ſit oē me̓itū. ſeqͥt̉ ꝙ ī mortexp̄i ē oīs v̓tꝰ hoīs Qui gͦ vult īſe hr̄e oēm v̓tutē ⁊ oē me̓itū ⁊ oēbonum. recipiat ī ſe xp̄i mortē ⁊portet eā in ſe. ⁊ īcorꝑet eā ſibi.Sꝫ qꝛ mors xp̄i trāſit. ⁊ meritūeiꝰ ſꝑ manet ī eternū. ideo morsxp̄i nō p̄t recipi ī hoīe n̄ ꝑ meoriāet cogitatione Et iō qꝛ mors xp̄ieſt radix oīs meriti ⁊ oīs v̓tutis.qn̄ hō recipit in meoria ⁊ ī cogitatiōe ſua mortē xp̄i. tūc recipit v̓tutē ⁊ meritū mortis eiꝰ Xp̄s em̄recepit mortē ſuā de fcō ⁊ tealit̓.ſꝫ hō nō p̄t eā reciꝑe n̄ ī meoria ⁊cogitatione. Et iō ꝑ mēoriā mortis ih̓u xp̄i. ip̄a morꝰ manet ī hoībꝰ. Et qꝛ meritū xp̄i ſꝑ viuit. ⁊xp̄s ſꝑ e. lꝫ mors ſua nō ſit. iō qͣhꝫ ī ſe meoriā mortis xp̄i. hꝫ ī ſeineritū ⁊ v̓tutē xp̄i. ⁊ ꝑ mēoriābb ij
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
202r
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten