boītas dei ⁊ pietas ⁊ benigͥtas ⁊dilcio erga hoīeꝫ. qn̄ ꝯtra merituſuū ipſū reſtaurauit ⁊ refecit. qꝛmeritū hoīs repugͣbat. vt hoc fie̓inon debe̓t. Et eciā qꝛ ꝓ reſtauratōe hoīs deꝰ voluit filiū ſuū eternūdeū cū eo. fie̓i hoīeꝫ. ⁊ ꝑ ꝯn̄s freꝫhoīm. ⁊ in hoc dedit hoī ⁊ hū anenature ſua dinitatē. talit̓ ꝙ nonpoſſit magis dari. ⁊ deificauit homine ⁊ exaltauit. ꝙ nō p̄t plusexaltari. Et ī hoc on̄dit qͣntū dilexit hoīeꝫ. qꝛ hō nō potuit ſatiſface̓ niſi deꝰ fie̓t hō. ⁊ iō indigebathō vt deꝰ fie̓t hō. ⁊ ip̄e voluit hocface̓ ꝓ hoīe. ⁊ magis voluit ꝙ filiꝰ ſuus eternꝰ fie̓t hō ⁊ moreret̉qꝫ ꝙ hō periret. Et iō vſqꝫ ad vl̓timū de potētia deꝰ on̄dit amiciciāꝑ opꝰ ⁊ ꝑ amore que hēbat egahoīem. cū in tāta ncc̄itate ⁊ talit̓adiuuit hoīeꝫ. ⁊ ip̄e filiꝰ dei factꝰeſt hō ex volūtate ⁊ ſpōte. ⁊ pievoluit dae vitā ſua ⁊ ſeipſū morti ꝓpt̓ hoīem. ⁊ magis voluit mōri qͣꝫ ꝙ hō periret Sic deꝰ magiobligauit hoīeꝫ ſibi ſine ꝯꝑatiōereſtaurādoqꝫ pͥmo faciēdo Sicutem̄ bn̄ficia dei creuerūt ⁊ augmētata ſūt. ita obligatio ega deumcreuit. ⁊ augmētata ē. Et ita hobis dꝫ ſeipſū deo. ⁊ qͥcqd̓ p̄t pꝰqꝫ dedit ſeipſū hoī. qͣntū fieri p̄t.et hō dꝫ ſeipſū dare deo qͣntū ſie̓ipt. ⁊ hoc hō face̓ nō p̄t. ſcꝫ dareſeipſū deo n̄ adiuuet̉ ꝑ xp̄m. qꝛxp̄us dat adiutoriū hoī. vt det ſeipſū deo qͣntū fieri p̄t. nec adhucqꝫuis hō det ſeip̄m deo ⁊ milleſies milleſies. nihil ē ad recōpenſationē bn̄ficioꝝ dei. Et iō vt hēatbomo ꝙ reddat deo ⁊ retribuatpro oībꝰ bn̄ficijs acceptis ſufficienter xp̄us dedit ſeipſum hoī Vn̄pͥmo ſeipſū optulit ⁊ dedit deopri in cruce ꝓ hoīe moriedo. deideiteꝝ reddidit ſeipſum homī reſurgedo. vt hō offerret ipſum ⁊ daret deo pr̄i in inemoria paſſioniset mortis filij ſui iheſu xp̄i. ⁊ meritum ſuū ⁊ memoriā illius amoris infiniti. quē xp̄s on̄dit in paſſione. Et ſic xp̄us vēturꝰ eſt homini tā ꝓ obligatione q̄ eſt propctōqꝫ pro obligatiōe que eſtdatis bn̄ficijs ⁊ acceptis. ⁊ vtraqꝫ eſt nifinita. Et iō xp̄s eſt oblatio ⁊ hoſtia ꝓ pctō. ⁊ oblacōpro bn̄ficijs acceptis. qꝛ nihil eacceptabile d̓o niſi chriſtꝰ benigniſſimus l̓ ꝑ xp̄m. Et iō qͥcqͥd hōreddat d̓o. nihil acceptat̉ a d̓o n̄ſit cū xp̄o ⁊ cū meōria xp̄i. qꝛ ipſe ſolꝰ inquātū hō. ē acceptabil̓deo. ⁊ alia ꝓpter ipſum. Et ideovt homo ſufficiēter reſpōdeat diuinitati ⁊ deo pri. oportet ꝙ offerat ſeipſum. ſcꝫ ſuū amorem ⁊ſuam deuotione. quātum fieri poterit ⁊ hoc ſimul offeredo chriſtūet ſic homo ꝑ ih̓m xp̄m hꝫ ſufficientiā vt reddat deo oīa q̄ redderedebet. Ex his apparet ꝙ hō xp̄ianus hꝫ vnā nouā obligationemqua obligatur deo ſuper aliā obligationem pͥma cōmunē. ꝑ quaoīs hō obligat̉ deo. qꝛ hō xp̄ianus non ſolū ē fcus a deo. ȳmo e