ꝑ quā mortē emit indulgentiā ⁊totū bn̄ eſſe. Et ideo qꝛ tm̄ ꝯſtatꝙ fr̄nitas qͥ ē ꝓpt̓ bn̄ eſſe. dꝫ cūſuma diligētia cuſtodiri ne vioſet̉ Et iſta tercia fr̄nitas fecit viue̓ ⁊ reſurge̓ alias duas pͥmas fr̄nitates q̄ erāt mortue in homībꝰ.qꝛ xp̄iani diligūt ſe propt̓ om̄siſtas fr̄nitates. ⁊ diligūt alioshoīes qͣ nō ſūt xp̄iani ꝓpt̓ pͥma ⁊ſcd̓am fr̄nitatē. qꝛ qͣꝫ uis caro ſitcorrupta ī qͣ fūdat̉ pͥma fr̄nitasattn̄ qꝛ deꝰ dū fecit pͥmū hoīeꝫ fecit oēs alios ī ip̄o. qꝛ oēs erāt ī ip̄oqnͣtū ad carne. ſꝫ nō qͣntū ad animā. iō ꝓpt̓ iſtā veritatē qͣm deꝰ fecerat. dn̄t ſe oēs hoīes amare ⁊ reputare qͣſi vnū hoīem. lꝫ pͥmꝰ hōpoſtea corrupedo ⁊ maculādo ⁊ īficiēdo. ⁊ deformādo ⁊ deturpādoſeip̄m in qͦ erāt oēs hoīes. corruperit. maculauerit ⁊ infecerit ⁊ defoͣruerit ⁊ deturpauerit eos Vbiergo nō ē tercia fr̄nitas. ibi pͥmaet ſcd̓a mortue ſūt. Itē eciā iſtatercia fr̄nitas ē fr̄nitaˢ gr̄e. qꝛ bn̄eē ē grā. ecia xp̄s ē pr̄ gre. ſꝫ aliedue fraternitates ſunt nature.¶ Qd̓ iſtud bn̄ eē ſeu iſta gra figurat̉ ⁊ exemplificat̉ in corꝑe hominis. ¶ Titulꝰ. CClxxvij.Tat clare videamꝰ diſtinctione int̓ eē ⁊ bn̄ eē. ſeuint̉ anima. ⁊ bn̄ eē. ſeu inter naturā et gr̄aꝫ qͣlit̓ nō ſūt vnūȳmo vnū p̄t eſſe ſine alio. poſſuꝰhoc declarare ad oculuꝫ in corꝑehūano in qͦ ē totū figuratū Vn̄ incorꝑe hūano videmꝰ ꝑ exꝑietiaꝙ membra recipuūit eē ⁊ bn̄ eē. ⁊hn̄t eē ⁊ bn̄ eē. Vn̄ cor ep̄ar ⁊ caput influūt ⁊ dat alijꝰ mēbriˢ qͥcqͥd hn̄t. Epar em̄ dat eē groſſūet ē qͣi corpꝰ ipſis mēbris. qꝛ mittit eis hūores groſſos. ex quibꝰmēbra ſūt fcā. ⁊ ex qͥbꝰ nutriūt̉et hoc fc̄it ꝑ venas ꝑ qͣs mittit etdat ſanguine mēbris ⁊ ē qͥi pͥmꝰhō q̄ dat carne ſolā Dein ip̄m cormittit ōnibꝰ mēbris calorē naͣleꝫet ſpm̄ vitalē ꝑ quē onia mēbraviuūt ⁊ hn̄t eē vitale. ⁊ hoc ꝑ arterias. ⁊ ip̄m cor ē qͣſi deꝰ q̄ datanima corꝑi. qꝛ ſic̄ anima viuificat corpus. ita ille ſpūs ſeu calornaͣlis quē dat cor viuificat mēbraet id̓o ē ſic̄ aīa mēbri. qꝛ ſine taliſpū ⁊ caloē mēbra eſſent mortuaet nō eēnt mēbra Dein ip̄ꝫ caputexiis altiſſimū ſuꝑ oīa mēbra mittit ip̄ẜ mēbris ſēſū ⁊ motū ꝑ neruos. ⁊ ip̄m caput ē ſic̄ xp̄s. qꝛ ſicut motꝰ ⁊ ſēſus ꝓueniens ex capite ē totū bn̄ eē mēbri. ita illudꝙ xp̄s dat ⁊ mittit ē totū bn̄ eēaīe ⁊ hoīs. Sic̄ gͦ mēbꝝ ipſiuscorꝑis recipit tres res a tribꝰ abepate huores. a corde vita ⁊ a capite ſēſū ⁊ motū ſic ꝯformit̓ hō recipit pͤ ab hoīe carne. a d̓o aīaꝫ.et a xp̄o d̓o et hoīe ſenſū ⁊ motuid ē totū bn̄ eē et grām. Quitqd̓aūt dant ep̄ar et cor totū ꝑtinetad eſſe mēbri. ſꝫ qd̓ caput dat ꝑtinet ad bn̄ eſſe mēbri. ſcꝫ ſenſuꝰet motꝰ Vn̄ qn̄ mēbꝝ ꝑdit ſenſūet motum. tūc perdit ſuū bene eēin corpore humano. ſed tamen
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
200r
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten