mittat vel ꝑmiſerit vno momento hūanu genꝰ ⁊ oēs creaturasquas fecit ꝓpt̓ vſū ⁊ ſeruiciū hoīsfruſtra extitiſſe. Vn̄ ſi aliqͦ momēto nō fuerit in mūdo aliqͥs qͥ deberet ſaluari. iā tūc mundꝰ erat fruſtra qd̓ ſūma ſapīa nō videt̉ poſſepati. qꝛ ꝯtra honorē ſuū eſſꝫ. ebemīā declaratū eſt ꝙ deus nihil facitcōtra honorē ſuū. ⁊ ſue ſapiētie ⁊ſue ptātiꝰ ⁊ bonitatiꝰ Et qm̄ nullus hō p̄t ſaluari abſqꝫ illo homīeque reqͥrit tota hūana natura q̄ſit deꝰ ⁊ hō. ſequit̉ ꝙ poſtqͣꝫ volūtas dei fuit ſaluare hoīes. ꝙ eciam de ncc̄itate fuit intētio ſua talē hoīem dare mūdo ⁊ toti naturehūāne ſicut ſupra declaratū ē. qꝛſine tali hoīe nullus p̄t ſaluari. ſicut dictū eſt. Ecce maximā deibonitatē. ecce maximā dei mīamet pietateꝫ. ecce optima ⁊ benigniſſimā dei volūtatē. qui tantū ⁊talē hoīem deliberauit dare propoſuit ⁊ ordinauit dare hoībꝰ ⁊ mudo. ⁊ hoc dicūt ⁊ teſtificant̉ oēscreature. Ecce nūc habemꝰ duofundamēta manifeſta ⁊ declarata. Primū ē ſūma indigētia ⁊ neceſſitas hūane nature. qꝛ non p̄teſſe nec cogitari maior. Scd̓m eꝓpoſitū ⁊ intētio volūtatis dei dadi talē hoīem mūdo. ⁊ faciēdi tantum bonū hūane nature. qūo nōpoteſt fieri nec cogitari maius.In iſtis duobꝰ fundamētis tamqꝫ in duabꝰ colūnis. fundabit̉totꝰ noſter ꝓceſſus. Poſtqͣꝫ em̄cōſtat ꝙ deꝰ deliberauit ⁊ ꝓpoſuit ac ordīauit ex ſua ſūma bonitate. ⁊ hoc ꝑ teſtimoniū īfallibile creaturaꝝ ſuaꝝ dare tale̓ ⁊ tātu hoīem nature hūane. nccē ē ꝙhoc fiat. ⁊ īpoſſibile ē hoc alit̓ fieri. Ecce ergo nunc habemꝰ ſūmāſecuritatē habēdi illū hoīem. quetam lōge queſiuimꝰ ⁊ inueſtigauimus.¶ Qd̓ ncc̄e eſt ꝙ ille nouꝰ hō tāprecioſus det̉ hūane nature modocōuemiētiſſimo. ¶ Ti. CClxvijT qm̄ declaratuꝫ eſt iā ꝙncce eſt ꝙ iſte hō ſit poſtqꝫ deliberauit eū deus dare. ⁊ qꝛomnia q̄ deꝰ facit. oꝑat̉ ad honorem ſue ptātis ſue ſapīe ⁊ bonitatis ⁊ ad vtilitatē creature rōnal̓et hoīs. iō ncc̄e ē ꝙ det illū nouūhoīeꝫ talit̓ ꝙ ſit hōr ſue ſapīe ſueptatis ⁊ boītatis. ⁊ ſit ſūma vtilitas hūane nature. Poſtqͣꝫ em̄ip̄e appōīt manꝰ. ncc̄ē ē ꝙ fiat itaEt qm̄ iſtd̓ ē maiꝰ bonū qd̓ deꝰpoſſit face̓ hūane natue̓. iō ncc̄e ēꝙ fiat mō ꝯueniētiſſimo ꝯgruētiſſimo ⁊ ſapientiſſimo. qꝛ iſto modeꝰ oꝑat̉. vt declaratū ē ī capitulo de honore Et iō poſſumꝰ arguere ꝙ ſicut deus ꝑ̄ꝑauit iſtū mūdū ꝓpt̓ hoīeꝫ. vt eſſꝫ cōuenies adſuſcipiēdū hoīem. ⁊ eciā ꝑꝑauitet diſpoſuit corpꝰ hūanū vt eſſꝫcōuenies ⁊ ꝓporconatū ad ſuſcipiēdū aīaꝫ rōalē ad ſua imagīeꝫcreatā ita ſilr ꝑ̄ꝑabit ⁊ diſponꝫnaꝫ hūanā ⁊ hoīes vt ſint ꝯueniētes ad ſuſcipiēdū iſtū hoīeꝫ. qm̄qͦdāmō ſicut pͥmꝰ hō ſe habebat
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
191r
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten