iſtā vnionē ⁊ ꝓpt̓ iſtud mrimoniū altiſſimū. iſta hūanitas aſcēdet ad ſūmā dignitatē. Sicut eīiam declaratū eſt vel fuit de ſpōſa reſpcū ſpōſi ī capitulo de amore qͣlit̓ ſponſa aſcēdit ⁊ nobilitatur ꝓpter ſponſū cui vnit̉ quāuiꝰeciā ſit infima ⁊ pauprima interoēs mulie̓s. ſi aſſumit̉ a rege ꝓregina. ſit nobilis ⁊ magna valde. Similit̓ erit de hūanitate hominis iſtius. qꝛ erit vnita ⁊ copulata inſeꝑabilit̓ tanqͣꝫ ſpōſaſponſo deitati. ⁊ iō erit ꝓporcionata nccārio iuxta dignitatē deitatis tantū qͣntū fieri poterit. Etadhuc iſta vnio erit maior multo qͣm ſponſi ⁊ ſponſe. qꝛ vna ꝑſona erit deus ⁊ hō ⁊ iō vt ille homo erit infinitus ⁊ plus valebitqͣm oēs hoīes cū ſint finiti. ⁊ eciāquā oēs creature. cū nō ſit ꝯꝑatōinter finitū ⁊ infinitū. Et iō ſi volumꝰ ꝯſiderare quō mors eiꝰ plꝰponde̓t qͣm oīa pctā. videamuspro q̄nto nollet quis talē hoīemoccide̓ ſi eſſꝫ pn̄s ⁊ ſciret eum talē eſſe. Ita ꝙ ſi diceret̉ alicui niſioccidas iſtu hoīem totꝰ mūdꝰ poribit ⁊ quicqͥd deꝰ non eſt. certenullus faceret hoc nec debe̓t face̓ſi ſciret eum talem eſſe. ꝓ oī creatura cōſeruāda. nec ſi infinitꝰ numerꝰ mūdoꝝ ei daret̉. Itē ſi eciādiceret̉. tu occides illū hoīeꝫ. autoīa pctā mūdi veniēt ſuꝑ te ⁊ īputabunt̉ tibi. nōne iſte dice̓t ꝙcitius vellet oīa pctā mūdi fuſtinere ſupra ſe ⁊ īputari ei qͣꝫ eumoccide̓. eciā nō ſolū mūdi. pn̄tis.ſed oīa q̄ pn̄t fieri in futuro ⁊ q̄excogitari poſſent. Et nō ſolumde occiſione ſed eciā de qͣlibet ꝑua leſione q̄ tange̓t ip̄m. ꝓ qͣntoeciā aliquis nō debe̓t modicū lede̓ ꝑſonam regis vel imꝑatoris.Vn̄ igit̉ eſſꝫ hoc ꝙ aliqͥs horreretplus vnū pctm̄ in leſione huiushoīs qͣm oīa alia q̄ pn̄t excogitari. qꝛ leſio iſtius ꝑſone multomagis excedit ſine ꝯꝑatione oēs creaturas. Ecce igit̉ manifeſtiſſimūeſt ꝙ nulla quātitas magnitudoſeu multitudo pctōꝝ extra perſonam huiꝰ hoīs poteſt nec valꝫ cōparari violacioni ⁊ deſtructionivite corꝑalis taliꝰ hoīs. Quantūergo bonū eſt illud. cuiꝰ deſtructio eſt tā mala. Si em̄ exceditomne bonū creatum. qͣꝫ mala eſteius deſtructio. ergo vita illiuˢhoīs plus erit bonū ⁊ maiuꝰ bonūſine ꝯꝑatōe. qͣꝫ illa pctā ſint mala. que qͥdē pctā. ſua interfectioſine eſtimatōe ſuꝑat. Vn̄ſi interfectio illius hoīs ſuꝑat oēm multitudinem peccatoꝝ que cogitari poſſunt extra ꝑſonam eius. ⁊ſi pctā ⁊ crimīa tantuꝫ ſunt odibilia quātum ſūt mala. ⁊ vita illius hominis tantū ſit amabilisquātum erit bona. ſequit̉ ꝙ vitaillius homīs plus erit amabilis ⁊magis bona. qͣꝫ omnia pctā ſintodibilia ⁊ mala. Ergo tantū bonum tam amabile ſicut erit vitaillius hoīs que precioſior eſt quāomne qd̓ eſt citra deum. non erit
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
183v
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten