ſufficiēs ad ſoluendū qd̓ debet̉ ꝓvctis ⁊ offenſis totiꝰ mūdi. cūſuꝑat omne debitū qd̓ debēt peccatores ꝓ ſatiſfactiōe. ȳmo plꝰponderat in infinitū? Ecce igiturquō vita illiꝰ hoīs vinicit oīa cmmīaoēs offenſas ⁊ oēs culpas ſi det̓pro illis. Si ergo dare vitam ēacciꝑe mortē. ſicut datio huiꝰ vite vualet ⁊ p̄ponderat in boītateplus qͣꝫ oīa pctā hoīm in malo.ita acceptio mortis. Ergo ſi illehō quē q̄rimꝰ det vitā ſuā mortiſpōte ad honorem d̓i ꝑ ſatiſfactione totiꝰ hūane natue̓. nōne ſatiſfaciet ⁊ ſoluet ꝓ oībꝰ hoībꝰ? Etſatiſfactio erit maior ī infinitumlatuſhin. dipiūqͣꝫ omne debitū qd̓ debēt oēs homines. Patet ergo quō mors illius boīs qui ē ncc̄ariꝰ ꝓ ſatiſfactione totiꝰ hūane nature p̄ualet ⁊magis ponderat qͣm multitudo etmagnitudo oīm offenſaꝝ ⁊ peccatoꝝ.¶ Qualit̓ ipſa mors deleat ⁊ ſuperet pctā occidētiū talē hoīem.Titulꝰ. CClviij.illius hois qui erit deꝰ abēCqm̄ dictum ē ꝙ mors̓ſuꝑabit oīa pctā ⁊ crimīa hoīmſed dubiū eſt quō poterit dele̓ etſuꝑare pctā illoꝝ qui occidēt eūQm̄ ſi tam malū eſt occide̓ eum.quantū bona erit vita eius. quōpoterit mors eius ſuꝑare ⁊ delerepcta ⁊ crimīa illoꝝ qui eum occidēt. qꝛ apparet ꝙ tantū malumſit peccatū eorum qui occidēt eūquātum vita eius ē bona. Ergoquō mors eius poberit ſatiſfacerepro pctō eoꝝ qui eum occidūt?Aut ſi pote̓it delere pctm̄ alicuiꝰillorum ⁊ ſatiſfacere ꝓ illo. oportet em̄ ꝙ ſatiſfactio ſit tanta ꝙdeleat omnia pctā Hic poſſumꝰduplicit̓ reſpōdere. Primo quianullus ſciēter occideret illū ſi talēeum cognoſce̓t ſcꝫ deum ⁊ hominem. ideo ſi occidūt eum ignorāter occidūt. qͣre ſequit̉ ꝙ peccatūeoꝝ nō eſt ita malum. ſicut vitaeius fuit bona. qꝛ ignorātia diminuet pctm̄ illud. vt nō ſit ita infinitū. Vn̄ qn̄ dictum fuit ꝙ tātūmala fuit deſtructio eius. quātūvita eiꝰ bona. tūc nō penſauimꝰꝙ interfectio ſeu occiſio eius frāfuit ignorāter. ſed qͣſi ſciēter fie̓tqꝛ nunqͣꝫ aliquis poterit nec vellet ſciēter facere. Scd̓o rn̄de̓ poſſumꝰ ꝙ meritum ⁊ bonū qd̓ faciet ille homo qui erit deꝰ erit duobus modis infinitū. Primo ex ꝑte faciētis. qꝛ erit ꝑſona infinitaſcd̓o ex ꝑte dei acceptātis. quiaomne meritū deo acceptabile eſtinfinitum ſicut demeritum infinitum. Et ſic datio vite erit infinita ⁊ ex parte dantis ⁊ ex ꝑte acceptātis. ſed omne pctm̄ qd̓cūqꝫ poſſit facere creatura ē finitumex ꝑte faciētis. ſed ſolum infinitūex parte illius cōtra quem ſit ſcꝫex parte d̓i. Et ſic mors illius hominis p̄t delere omnia pctā fieripoſſibilia per creaturam. ⁊ pro illis ſatiſfacere. ⁊ vltra ſuperabit īinfinitum.