per mēbꝝ viri. q̄ omnia dn̄t eſſealiena ab ipō hoīe quē reqͥrit diuina iuſticia ⁊ humana obligatiocū debeat ſūme diſtare a libidieet ab omni veſtigio libidis. Vn̄alias faceret opꝰ qd̓ cōſueuit mēbꝝ virile facere ſcꝫ vuluā mulieris aꝑire. ⁊ tn̄ dꝫ eſſe elōgatꝰ abillo mēbro totalit̓ ⁊ a ꝓp̓o oꝑe.qd̓ ſolum illi mēbro vicioſo ac rebelli ⁊ libidinoſo cōuenit. Ergonece eſt ꝙ ille hō qui ꝑ manu deifuit formatꝰ intus in vētre v̓gīsmulieris ſine oī libidie naſcat̉ ⁊exeat ſine apertione ⁊ violacōeſicut intrauit. ⁊ vt ip̄a maneat v̓go incorrupta. Et vt in gn̓ali etbreuiter cōcludamꝰ. oēs cōdiciones ꝑſone illiuꝰ infinite. qͥ nccāriaeſt hoī ⁊ nature hūane ꝓ ſolutione ſatiſfactiōis. oportet ꝙ hēattales cōdiciones ex ꝑte hūanitatis ⁊ aīe ⁊ corꝑis q̄ nullo mō derogēt nec ꝯtrarient̉ diuine natue̓et deitati. nec deroget nec diſcōueniāt ſatiſfactioni ⁊ ſolutioni.pro qͣ facienda ē nccāria nobis illa ꝑſona. ȳmo totaliter cōueniātet ꝓporcionent̓. Et iō exinde poſſumus cōclude̓ in ſpeciali oēs cōdicōes qͣntū ad aīam ⁊ qͣntū adcorpꝰ ⁊ qͣntū ad viione anime ⁊corꝑis cū natura diuina in vna ꝑſona Et qm̄ in natura diuina ſūttres ꝑſone realiter diſtincte. ſcꝫpater ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūs ſcūs. iō videamꝰ q̄ ꝑſona ē magis cōueniensvel pater vel filius vel ſpūs ſcūscū q̄ vniret̉ hūanitas ſeu corpꝰ ⁊aīa. Et apparꝫ ꝙ perſona filij ſitmagis cōuenies. vt ſit vna perſona in duabꝰ naturis. qm̄ ꝑſonafilij dei hꝫ multas cōueniētias cūhoīe. qd̓ nō hn̄t alie ꝑſone. Vndeqꝛ filiꝰ eſt ꝓductꝰ ⁊ accepit oīaque hꝫ a pre ⁊ accepit eſſe. ita hōeciā eſt ꝓductꝰ ⁊ accepit eſſe adeo. Et eciā filius e mmiago pr̄is īcreata. ⁊ hō eſt imago dei creataet ſic magis cōuenit ꝓductꝰ cūproducto qͣꝫ īproductꝰ. iō magis cōuenit ꝑſona filij dei qͣꝫ prīet eciaꝫ qꝛ magis cōuenit imagocū imagine qͣꝫ ille qui nō eſt imago. ideo magis cōuenit filius qͣmſpūs ſcūs. Eciā qꝛ erit filiꝰ hoīscōuenit ꝙ potius ſit filius dei. qꝛiā filiꝰ dei ē. qͣꝫ ꝙ ſit ſpūs ſcūs.qꝛ rōnabile ē ꝙ qui patre hꝫ ī celis. ꝙ inrēm habeat in terris Itēqꝛ hoīes ſūt filij dei ex ꝑte aīe vtprobatū eſt qͣꝫuiꝰ ſint deformatiideo magis cōuenit filiꝰ dei naturalis quā ſpūs ſcūs¶ Si talis ꝑſona infinita inquātū hō debeat eſſe morlis vel immortalis ad ſatiſfaciendum.Titulꝰ. CCliiij.Voniam autē talis ꝑſonaerit infinita q̄ ſimul deꝰ ſitet hō. iō eſt nccaria ꝓ ſatiſfactione totiꝰ hūane nature. vt ſcꝫ habeat ī ſe aliqͥd maius qͣm quicqͥdeſt ſub deo. qd̓ ſponte det ⁊ nonex debito deo. qd̓ extra talē ꝑſonā talē ſimilē vel aliqͥd tale inuenire nō poſſumꝰ. q̄ramꝰ ergo qͥdpoterit dae̓ tal̓ ꝑſona qd̓ valeaty iiij
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
180r
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten