tantū. ꝑ qd̓ poſſit fieri īfinita ſatiffactio. Aut em̄ ille hō qͥ ſimulerit deꝰ ⁊ hō dabit ſeip̄m aūt aliquid de ſe. videamꝰ ergo qͣlis debet eē talis datio ſeu donatio Vn̄cū talis hō inqͣntū hō eſt creaturādei. ſequit̉ ꝙ quicqͥd hꝫ eſt dei.et ē obligatū deo. ⁊ oīa q̄ p̄t dꝫdeo ꝑ pͥma obligatione naturalēqꝛ quicqd̓ hēbit accepit a d̓o Etideo debꝫ deo honorē. obediam ⁊amorē. ⁊ totū quicqͥd face̓ poterit erit iā deo obligatū ⁊ debitunō ꝓ iiuria qꝛ nullā fecit. ſed ꝓnaturali pͥma obligatōe. qꝛ oīaab eo accepit. Qūo ergo poteritſatiſface̓ ꝓ alijs hoībꝰ. cū oīa ꝓſeip̄o dꝫ. ⁊ deꝰ ex debito exigetab illo hoīe quicqͥd hꝫ ⁊ quicqͥdpoterit. qꝛ creatura ſua erit. Queramus ergo qͥd in ſe habebit illehō qd̓ deo nō ſit debitū. ſed ſit vere ſuū. ⁊ qd̓ deus nō poſſit ab eoexige̓. Si em̄ nil tale hꝫ. nō poterit ſatiſface̓ ꝓ alijs q̄ debēt deo infinitū ꝑ ſcd̓am obligationē. Sꝫcerte ille hō nō tenet̉ ſe trade morti ſeu aīam ſuā ⁊ vitā expone̓ ꝓhonore dei. qꝛ hoc nō exiget deꝰex debito ab illo hoīe. ſcꝫ ꝙ detvitā ⁊ animā ſuā ad mortē. Vn̄quia mors ē in oībꝰ homībꝰ ꝓpberpctm̄ ⁊ culpa. qꝛ ſi pͥmꝰ hō nonpeccaſſꝫ nunqͣꝫ mortuꝰ fuiſſꝫ. ergo cū iſte hō erit ſine pctō ⁊ ſine oī culpa mocētiſſimꝰ cū ſit deus. multo miagis nō debebit mori. Ergo ſi ille det ſpōte ⁊ libe̓ ſemorti ad honorem dei. tūc dabitaliqͥd de ſuo qd̓ deꝰ nō exiget abeo ex debito. nec eciam p̄t ab eoexigi ꝑ obligationē qꝛ nō ē peccator. Eciā non poterit ſe magisdare d̓o qͣꝫ dare vitā ⁊ aīaꝫ ſuāad honore illiꝰ Nec eciā aliqͥd poterit dari p̄cioſiꝰ deo. qꝛ nihil aſperiꝰ aūt difficiliꝰ p̄t hō ſpōte etnō ex debito pati. qm̄ mortē adhonorē dei Igit̉ ſequit̉ ꝙ nccāriaerit mors illius hoīs ad ſatiſfaciēdi ꝓ alijs hoībꝰ. Ergo ꝑ ſolammortē illiꝰ homīs poterit fieri ſatiſfactio. ſeu ꝑ vitā ſuā ſpōte traditā morti ad honorē dei. Inueīmꝰigit̉ p̄ciū ⁊ debitū ad ſoluēdū ꝓpctīs ⁊ iniurijs ac offenſis oīmhoīm. Igit̉ ncc̄ariū ē ꝓ ſatiſfactione totiꝰ hūane nature. ꝙ talishō q̄ erit deus ⁊ hō. qͥ nccariꝰ eritꝓ ſatiſfactione ſit morlis. ita ꝙpoſſit mori ſi velit ⁊ hoc ſpōte. qꝫuis ſit deꝰ. Et tn̄ ip̄m nullꝰ poterit occide̓ ſi nō velit nec ꝯtra ſuavolūtatē. ⁊ hoc qꝛ erit deꝰ ⁊ ſinepctō Si em̄ nullo mō mori poſſꝫnō eſſꝫ vtilis nec cōuenies ꝓ ſatiſfactiōe hoīm. Et eciā hoc ē ſūmecōueniens vt ſatiſfactio fiat permortem. qꝛ hoīes ſūt obligati adſuſtinēdū mortē eterna. ſꝫ ꝯuenientiꝰ fieri nō p̄t vt homo euadatmnortē eternā quā dꝫ. n̄ hō fuſtīeat illā volūtarie q̄ nō dꝫ Sꝫ hō q̄iā obligatꝰ ē ad īfinita pena. nōp̄t ſolue talē penā. q̄ libet a penainfinita. qꝛ quacūqꝫ penā acciperet iuſte ⁊ digne ea ſuſtine̓t Vtigit̉ hō qui ē obligatꝰ ad debitā
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
180v
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten