et magis deꝰ debet facere cōtra eiꝰvolūtatem. Terciū fundamentūqualit̓ homo debet puniri. Vndequia volūtas nō punit̉ niſi quiapatit̉ triſticiam. ideo punire animā eſt dare triſticiā ſibi. id̓o practica ⁊ ars puniēdi ſumet̉ ab ipſa triſticia. ſcꝫ ſcire illa admīſtrare que dāt triſticiā. Et ideo ꝑfectiſſime punire ē cōpletiſſime admīſtrare illa que cōpletiſſime dabūt triſticiā. Quāuis em̄ omniaque fiūt cōtra volūtatem dent triſticiā. attamē ſcd̓m maius ⁊ minus ſūt cōtra volūtatem Et quiaipſa volūtas mala ⁊ inordinataprimo appetit honorē. laudem. ⁊excellētiam. ideo dare ſibi cōtrarium ſcꝫ vituperiū. cōfuſionem. cōtemptū ⁊ opprobriū ſempiternūeſt maxime cōtra volūtatem. ⁊ſemper dat ei maximā triſticiamEt ideo cum anima que eſt natura ſpūalis ⁊ excellens ſit cum recorꝑali infima ligata. ⁊ patiat̉ab ipſe re cōtinue. eſt cōtra honorem ipſiꝰ anime. Ideo eſt maxīapena ei ꝙ ſit ligata cum igne corporali. ⁊ magis eſt cōtra voluntatē ꝙ ipſa volūtas cōtra ſuā naturam cremet̉ ⁊ vrat̉ in igne qͣmſi corpꝰ vreret̉ Et quia eciam anima mala ⁊ inordinata voluit delectatōes corꝑales ⁊ voluit delectari corꝑalit̓. ideo debet ſibi dari punitio corꝑalis. ſcilicꝫ ꝙ ſenciat dolorem in re corporali ſcꝫ inigne. Et hoc ē dare ſibi maximātriſticiam. Et ſic habemꝰ tria fūdamēta in quibꝰ cōſiſtit noticiatribulationis ⁊ remuneracōis ſcꝫquare poteſt homo remūerari. ⁊quare debet homo remūerari. ⁊ q̄liter debet remūerari. Vnde ideo ēhomo aptꝰ vt poſſit remūerari qꝛhabet volūtatem. ⁊ quia p̄t fierialiquid ſcd̓m eius volūtatem ⁊ad eius volūtatem ⁊ exinde pōthabere gaudium ⁊ leticiam Ideoea que nō hn̄t volūtatem nō ſūtapta ad hoc vt poſſint remūerariqꝛ nō hn̄t in qͦ. Et ſcd̓m ꝙ maiore ⁊ minorē hn̄t volūtatē magisvel minꝰ poſſunt remūerari. quiavbi maior volūtas ibi maior aptitudo ⁊ capacitas ad remunerandum. Sed qͣre homo debet remunerari cauſa eſt. qꝛ facit dei voluntatē. ⁊ ſic quātum in eo eſt datet facit deo gaudium infinitū Etideo dignꝰ eſt ꝙ deꝰ det ſibi ecotra gaudiū infinitū in duracione.qꝛ homo nō poteſt caꝑe infinituꝫgaudiū intēſiue. id̓oqꝫ ſi caꝑe nōpoteſt hoc mō. ſucceſſiue ⁊ extēſiue capiat. Et quia hō ſemꝑ fecitdei volūtatē. ⁊ fecit ei ſꝑ gaudiūiō dignū ⁊ iuſtū ē. ꝙ deꝰ etiā faciat ſꝑ ipſiꝰ hoīs ſic faciētis volūtatē. ⁊ per ꝯn̄s vt hēat ꝑpetuū ⁊ſempiternū gaudiū. Sꝫ qͣlit̓ hōdebeat remūerari fundamētum capiet̉ ex gaudio ⁊ leticia. qꝛ remunerare hoīeꝫ. ē face̓ ſcd̓m eiꝰ volūtatē. ⁊ hoc eſt dare ſibi gaudiūEt ſic remūerare hominē non eſtaliud qͣꝫ dae̓ ſibi gaudium. ⁊ cōpletiſſime remunerare. eſt dare