maior poterit fieri triſticia. Et iōnccē erit ꝙ fiet per illa q̄ magiserūt cōtra volūtatem. ⁊ eciam ꝙipſe ignis eternꝰ affligēs ſit concremas ⁊ vrens. ſed nō cōſumeꝰet nullo modo luces vt ſic maioretriſticiam inferat. ⁊ magis ſit cotra volūtatem.Vt maior fiat declaratio. hicponit̉ fundamentū qͣre poterit hōpumri. ⁊ quare debet puniri. ⁊ qͣliter debeat puniri.Titulꝰ. Clxv.T autem tota ꝯgnitio puniēdi facilius videat̉. triaſunt vidēda fundamēta in qͥbuˢcōſiſtit tota rectitudo ꝑunitōnisPrimiū fundamētum eſt ſcire q̄re poterit homo pumri. Vnde nulla res poteſt puniri niſi habeat volūtatem. quia aliqͣ res poteſt id̓opunri quia p̄t fieri aliquid ꝯtraſuam volūtatem. Si autem nihilpoteſt fieri cōtra volūtatem alicūius tūc illa res nō poteſt puniri.Et quia homo hꝫ volūtateꝫ ⁊ poteſt fieri aliquid ꝯtra ſuam volūtatem. ideo hō poteſt puniri. Etexinde ſequit̉ ꝙ poteſt pati triſticiam. quia poteſt aliquid fieri cōtra ſuam volūtatē. Et quia volūtas hoīs eſt īmortalis ⁊ ꝑpetuaio hō p̄t puniri ꝑpetue. ⁊ pōt pati ꝑpetuā triſticiā. qꝛ ꝑpetue p̄taliquid fieri ꝯtra ſuā volūtatem.Et exinde ſequit̉ ꝙ deꝰ nō p̄t pumr̄i nec pati triſticiā. qꝛ nihil poteſt fieri ꝯtra eius volūtatē. quiaipſo volēte aut ꝑmittēte. oīa fiūtEt eciā qꝛ deꝰ ſemꝑ vult ſuū honorem ⁊ bonū ſuū. iō oīa reducitad ſuū honorem ⁊ ſuū bonum. ⁊nullꝰ poteſt facere cōtra iſtā volūtatē quin impleat̉. Sic ergo habemꝰ fundamētum qͣre anima p̄tpuniri ⁊ pati triſticiam Et exinde ſequit̉ ꝙ quāto volūtas ē maior ⁊ fortior ⁊ altior. tato ē magis ſuſceptiua punitioīs ⁊ triſticie. intēſiue ⁊ extēſiue. Ideo ſi volūtas eſſꝫ infinita ⁊ aliquid poſſet fieri ꝯtra eius volūtatem. tūceius volūtas poſſꝫ pati triſticia īfinitam. Secūdum auteꝫ fundamētum quare hō poteſt puniri. ⁊ſit dignꝰ punitiōe eſt. qꝛ poteſtfacere cōtra volūtatē dei. Et ſi nōfaceret ꝯtra volūtatem deinunqꝫdeberet pumr̄i. Qm̄ eciam hō faciens ꝯtra volūtatem dei. quātumin eo eſt facit deo infinita triſticiam. quia volūtas dei eſt infinitaideo iuſtum eſt ꝙ deus facit ꝯtrahominis volūtatem. Similiter homō eſt dignꝰ recipere infinitā triſticiam. quia d̓o fecit infinitamtriſticiam quātum in eo fuit. Etquia non poteſt in ſe intēſiue recipere infinita triſticia ſimul. ideoſucceſſiue ſine fine recipit. Et eciam qꝛ hō fecit ꝯtra dei voluntatēperpetue. quia ſemꝑ maſit ī eadēvolūtate. ꝯtra dei volūtatem. iōcōuenies ē ꝙ deꝰ faciat ꝑpetuecōtra hoīs volūtatem. Et exindeſequit̉. ꝙ qui facit magis contradei volūtatem debet magis pumri. ⁊ magis pati triſticiam.