et īdigͣtionē ſui creatoris ⁊ vt deipſa fiat ſūma iuſticiā ⁊ vidcā Etquia creaturā cōtemnēdo ſuū creatorem ⁊ cōuertendo omnia beneficia in ingratitudinē ſit ſummainiuria. ſūma offenſa. ſumma ingratitudo. ⁊ ſūma nequicia. ⁊ certe ſūma ſtulticia. eo quia eſt tanta iniuria ⁊ offenſa. quantꝰ eſtille qui offenſus eſt. ⁊ tanta eſtingratitudo quāta ſunt beneficiarecepta. ⁊ quāta eſt liberalitaset largitas tribuētis. idcirco ipſaanimia lucrata eſt ⁊ meruit infinitam pena ⁊ punitionē. ⁊ totiēslucrata eſt infinitam penam quoties multiplicauit cōtemptum deiet iniuria ⁊ offenſam dei Si em̄ordinatum eſt ꝙ qui facit crimēleſe maieſtatis capite ſuo truncatur que tūc debet eē pena animecōtemnētis deum oninipotēteꝫ ⁊ſummā maieſtatem? Et quis poterit excogitare ꝑunitioneꝫ ei debitam? Et quia anima totaliterdum ſeꝑatur a corpore eſt inimica capitalis dei. ⁊ eſt cōtra ſuamomnipotētiam ⁊ iuſticiam. ideoneceſſe eſt ꝙ ira dei ⁊ vindictaet indignatio veniāt totaliter cōtra eam tanqͣꝫ cōtra mnimicam ſuāformatam. ⁊ ꝙ iuſticia dei eternaliter puniat eam ⁊ exerceat ſuam vindictam cōtra eam. Vndequia cōtemptꝰ ⁊ iniuria ⁊ offēſa eſt facta ꝯtra deum qui eſt iuſticia. ideo neceſſe erit ꝙ ipſa iuſticia met iniuriata. offenſa ⁊ cōtempta vindicet ſuū cōtemptumſuā iniurīam ⁊ ſuā offenſam Etquia eſt omnipotens poterit etquia eſt ſapiētiſſimꝰ ſciet vtiqꝫfacere ſuam vindictam. Sic egoipſe cōtemptꝰ dei ⁊ gaudium ſiue delectatio cōtra deum eſt formata inimicicia ipſiꝰ anime. queneceſſario cum omnia ſint contucta cum amore ꝓprie volūtatis.concludūt de neceſſario penam ⁊punitione infligēdam anime exteriꝰ per vindictā iuſticie. Quiaergo anima nō poteſt pͥmo amare ſuam ꝓpriā volūtatem nec deuiare nec facere malum niſi ꝯtemnēdo iniuriādo ⁊ offendēdo deū.et gaudēdo ⁊ delectando contraipſum. ⁊ infinitam īgratitudinēcōmittendo. ideo vltra malum ⁊triſticiam perpetuam quam ipſamet facit ſibiipſi. ⁊ in quā caditper ſeipſam. incurrit aliam penāet aliam triſticiam per iuſticiamquia incurrit indignationem deiet irā eius ꝑpetuā ac inimiciciamꝓpt̓ ꝯtēptū ⁊ iniuriam.¶ De loco ⁊ inſtrumēto punitōnis ꝑpetue. ⁊ on̄dit̉ ꝙ locꝰ dꝫ eēinfimꝰ oīm in qͦ dn̄t ꝓijci feces tociꝰ mūdi. ⁊ ꝙ ignis eternꝰ cōburēs ⁊ nō ꝯſumēs nec lucēs erit inſtrumētū puniēdi ¶ Ti. Cheiiij.T qꝛ nccē eſt ꝙ ꝑuītio ipſius aīe fiat in aliquo locoet cū aliquo īſtrumēto. iōoportꝫ inqͥre̓ in qͦ loco aīa eternaliter collocet̉ ⁊ puniat̉ ⁊ ꝑ qd̓ inſtrumētū fiat vidcā ꝑuītōis et̓ neEt qꝛ cā ⁊ origo ꝑuītōiˢ ꝑ vidcāꝫ
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
101r
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten