et ſibi ꝓp̓e dedit. ⁊ ſemper q̄ſiuitet amauit ꝓpriū honorem et ꝓpriam laudē ⁊ nō dei ⁊ voluit ꝙ illi qui debebāt dare deo laudē darent ſibi ⁊ laborarent ꝓ laude ⁊honorē ſuo ⁊ nō dei ⁊ ſic ipſa inhoc fecit ſe inimicam capitalē deiet cōtempſit ⁊ iniuriauit ⁊ offēdit in infinitū deum creatore ſuūvolēdo ſuam laudē propria ⁊ deſtruendo honorem ⁊ laudē dei. ⁊nō ſolum hoc ſed ipſa delectataeſt ⁊ gaudium habuit in ꝓpa ⁊ſingulari laude ⁊ in ꝓp̓o honore.et in illis q̄ ſunt cōtra deum. Ethec eſt mnaior offenſa maior iniuria habere gaudiūi leticiam delcatione cōtra deum. hr̄e placitum ⁊cōplacētiam cōtra deum. ⁊ cōplace ſibiipſi cōtra deum. Et nō ſolūhoc. ſed ipſa anima q̄ pͥmo amauit ſuam ꝓpriam volūtatem. ꝯmiſit cōtra creatorem ſuū ſūmā ingtitudine. quia nō cognouit ſumma bn̄ficia ⁊ inuerabilia receptaque ſibi deꝰ ꝯtulit inceſſant̓ gͣtiꝰex ſua ſola ⁊ ineffabili bonitate.ſine ſuis meritis. ꝓpter q̄ ipſa anma erat ꝑpetue obligata deo totaliter ad ip̄m amandū pͥmo totaliter ſuꝑ omnia ad deo ſeruiendum. Et tamē ipſa nullo modoſeruiuit deo nec amauit deū. neqꝫſoluit deo debitum obligatōnis.ſed ſeruiuit ſibipſi ⁊ ſuam ꝓpriāvolūtatem fecit ⁊ non dei. cōtemnedo deum ⁊ eius volūtatem aceius amorem. Et nō obſtantibꝰiſtis. deum cōtemnedo. iniuriādo.offendēdo. ⁊ ſummā ingratitudinem comittēdo. ipſa anima continue vſa eſt beneficijs ⁊ donis creatoris ſui. recipiēdo cōtinue beneficia ⁊ ſeruiciā ab eis augmētando ſemꝑ ingratitudineꝫ. Quia ergo anima cōtempſit atqꝫ iniuriauit ⁊ offendit omnipotētem deū.et cōtempſit ac iniuriauit deū creatorem ſuū. ſūme bonum. ſummebenignum. ſūme liberalem. ſūmelargū. ⁊ cōtra ipſum ingratitudinem fecit infinitam. quia eciaꝫ ipſa exiſtēs ſua creatura ⁊ opꝰ manuū ſuarum iniuriauit ac ꝯtemꝑſit ſuū factorem ⁊ opificem ⁊ habuit cōtrariam volūtatem contraeum ⁊ ipſum impugnauit totisviribꝰ ſuis ⁊ toto corde ſuo. ⁊ ſeſupra creatorem ſuū erexit. ⁊ deum creatorem ſuū inferiꝰ depreſſit. ⁊ eum pro nichilo reputauitquātum in ea fuit. ⁊ dei volūtatem anichilauit. ac omnia ꝓpterſeipſam amauit. ⁊ omnia ad ſuam volūtatem ꝓpriam tanqͣꝫ adfinem vltimū ordinauit. ⁊ ad ſetanqͣꝫ ſi ad deū ordinata fuiſſentordinauit. quia deum ⁊ omnescreaturas quātum potuit ad ſeipſam ordinauit. ⁊ hoc ꝯtra dei volūtatem. ⁊ quia eciā ipſa animaportabat imaginē ſui creatorispulcherrimā ⁊ nobiliſſimā. ⁊ deturpauit ⁊ deformauit deinguitea ⁊ fecit eam turpiſſima ſummedeforme ſūme horribilem ad iniuriā contemptū ⁊ offenſam deiſui creatoris ⁊ ideo meruit iram
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
100v
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten