cōtra ſeipſam. ⁊ talis inclinatioeſt ſuū malū. ſuū vulnꝰ. ſua leſioet ſua īfirmitas. ſua turpitudo.ſua deformitas. ⁊ ſua obliqͥtasſua tortuoſitas. ſua malignitaˢſuus caſus. ſua ꝑuerſitas. ſua iniuſticia. ſua mordinatio. ſuū opprobriū. ſuū vituperiū. ſuū vicium. ſua deuacio. Et ideo tot qͦthabet inclinatiōes tales ⁊ totiēˢquotiēs inclinat̉ cōtra deum. totacquirit vulnera in ſeipſa. ⁊ tociens ipſa vulnerat ſeip̄am. Et iōanima qn̄ ſeꝑat̉ a carne ſic vulnerata. ſic leſa. ſic inclinata cōtra deum. cōtra racionem. cōtra ordineꝫrectum. cōtra ſeipſam. ſic obliqͣ.ſic turpis. ſic deformis. ſic deuata. ſic mordinata. ſic irregulataſic maculata ⁊ cōfuſa. ncc̄arie ſēciet iſta vulnera. ⁊ nccario triſtabit̉ ⁊ maxime. qꝛ in eternū remanebit talis. qꝛ iſta vulnera ſemꝑremanebunt in volūtate. Et ipſaaīa tūc cognoſcet ꝑ intellectū ſuum. ꝙ hoc eſt totū cōtra ratione.cōtra veritatē. ⁊ ꝙ totum debereteſſe ꝑ oppoſitū. Et ideo triſtabitur in eternum. Et quanto magis cognoſcet tanto magis triſtabitur ⁊ magis ex hoc triſtabitur quia ꝯgnoſcet ꝙ ipſametex ſua ꝓprīa volūtate ⁊ libertatenullo cogēte eam fecit ſeipſaꝫ talem. Sic igit̉ declarata ē triſticiafutura occultiſſima ⁊ eterna ꝑ raciones ⁊ exēpla ſenſibilia. quamanima patietur ſine fine de ſeiꝑ̄aet per ſeipſam ⁊ in ſeipſa. quamtriſticiam ipſaiet fecit cauſauit.radicauit. plātauit. egit ⁊ perfecit ⁊ fundauit ī ſeipſa. dū erat coiuncta corꝑi ⁊ in carne ſuꝑ terrā.¶ Qd̓ nō ſolum patiet̉ anima et̄nam triſticiam a ſeipſa intrīſecꝰſed eciā a pena ſibi debita ⁊ a d̓oinflicta ꝑ vindictam ⁊ iuſticiāexteriꝰ ¶ Titulꝰ. Clxiij.T qm̄ aīa que pͥmo amauit ſuā ꝓpriā volūtateꝫ. feAcit maximāa iniuriā. maximā offenſam. maximū vituperiūet maximū dedecus deo creatoriſuo. qm̄ deꝰ dedit eſſe. ergo pͥmodebet amari ſolum. quia ei pͥmodebet̉ p̄rogatiua p̄mitatis vt probatum eſt. ⁊ ip̄a anima remouita deo iſtā dignitatē. ⁊ dedit ſibiipſi ⁊ ſue volūtati iniuſtiſſime. ⁊hoc nullo mō fieri dꝫ. Et ſic duplicit̓ facit cōtra deum. ſcꝫ inquātum dās ⁊ recipiēs ꝑmitatē amoris. Et ꝑ ꝯn̄s fuit ibi maxima iniuria ſui creatoris ⁊ ꝯtemptus q̄ſolus eſt dignꝰ amari pͥmo. Etſic deꝰ creator eſt viliſſime ꝯtēptus. ⁊ ꝑ ꝯn̄s̓ eſt iniuriatꝰ ⁊ offēſus ſine mēſura ab ipſa anima. ⁊maxime qꝛ ſe poſuit loco dei. ⁊ ꝑcōſequeſ fecit ſeipſam deū quātūin ea fuit. ⁊ omnia q̄ deo debebātur de iure ſibimet tribuit. ⁊ alijˢtribue voluit ⁊ a deo remouit. qꝛab ipſo remouit pͥ̓uilegiū ꝓpe volūtatis qd̓ ſoli do debetur ⁊ cōuenit ſingulariſſime. ⁊ eciam honorem laudē. ⁊ gloriam que ſoli deopͥmo debebant̉ ab ipſo abſtulitin nij