abhorrebit ⁊ odio habebit illamnec poterit amare neqꝫ pati. Etquia cōtinue videbit ſeipſam. ꝯtinu̓e cōtriſtabit̉. ⁊ tanto magisquāto habebit magiꝰ odio illamturpitudinē ⁊ deformitateꝫ. Siem̄ deus eſt ſūme delectabilis ⁊amabilis ⁊ ſummū gaudium deſua natura. neceſſe eſt ꝙ quicqͥdeſt cōtra deum ſit ſūme triſtabileſumme odibile. ⁊ det triſticiā denatura ſua. Ergo neceſſario ipſaanima que eſt cōtra deum. ⁊ contraria deo. erit valde triſtabiliset odibilis. ⁊ dabit triſticiā ſibiipſi cum ſeipſam viderit. Et ſi ōma que ſūt facta ſcd̓m racionemſcd̓m ordinem. ſcd̓m meſuram.ſcd̓m regulam. ⁊ ſcd̓m deū. ſūtpulcherrima ⁊ delcābilia ⁊ amabilia ex natura ſua. neceſſe eſt ꝙomnia que facta ſunt cōtra racionem. cōtra ordinem. cōtra regulāet cōtra deum. ſint turpiſſima. deformatiſſima. triſtabiliſſima. etodibiliſſima de natura ſua Ergocum ipſa anima portet ī ſeipſa tāqꝫ in libro viuo omnia opera turpia deformia. que fecit cōtra racōnem. cōtra ordinem. cōtra regulācōtra deum. ſint turpiſſima. deformatiſſima. neceſſe eſt ꝙ odio habeat ea ⁊ abhorreat nec pote̓it eaamare. ȳmo neceſſe eſt ꝙ ſibi diſpliceāt ſine niēſura. Nō tamen ſibi diſplicebūt quia ſūt cōtra deūſed quia de natura ſua ſūt odibilia ⁊ deformatoria. ⁊ quia ſūt cotra ſuam ꝓpriam naturam ⁊ propriam racionem. Et ſic cum anima nō poſſꝫ curre̓ nec ambulareniſi ſcd̓m duas vias. ſcꝫ per viāamoris dei. vel per viam amorisproprij. nam ſemper multiplicatet auget ſibi cauſam ſue triſticievel ſui gaudij. ſi ambulat per viam amoris ꝓprie volūtatis tuncambulat extra deum vel cōtra deum. ⁊ ſic multiplicat ⁊ auget malum ſuū. Et totum apparebit duſeparabit̉ a corꝑe ⁊ a carne. Itētercō poteſt nianifeſtari triſticiaanime quia ipſa anima ſentit incorꝑe dolorem ⁊ infirmitatem ⁊vulnera ⁊ mala corporis ⁊ leſionem. ⁊ ſtatim ſentit quicqͥd eſtcontra corpꝰ ⁊ quicquid nō conuenit corpori. aut quicquid eincorpore ſuperfluū. vt patet in capite in oculo in aurībꝰ in ſtomacho ⁊ in alijs membris. ita ꝙ nōpeteſt ſuſtinere aut pati talia incorpore. Ergo multo magis aniina quando ſentit in ſe ipſa vulnera ſua aūt ſuam infirmitateꝫ. autaliud malū qd̓cūqꝫ aūt quicqͥdfuerit in ea ſuperfluū. ⁊ cōtra naturam ſuam. dolebit ⁊ triſtabitſine cōparatione. eo amplius dequāto erit ſibi propinquiꝰ. Ergo cum anima portet ſecū totuꝫſuū malum dū ſeꝑabit̉ a corporeneceſſe eſt ꝙ ſentiet illud in eternū ⁊ doleat. Vnde tūc aīa vulneratur ⁊ ledit̉ qn̄ volūtaˢ inclinat̉volūtarie ꝑ cōſenſum cōtra deumcōtra racione. cōtra ordinem. ꝯtraregulam ⁊ menſura. cōtra deū ⁊