propͥe volūtatis. Et hec ē morseterna.¶ Qd̓ iſta triſticia futura nuncoccultiſſima p̄t vide̓i in clara ex¶ Titulꝰ. Cheij.periētia.Sta autē triſticia. iſta pena. iſtud tormētū. iſte dolor poteſt manifeſtari ī vera exꝑiētia multis modis ⁊ experiētijs manifeſtiſſimis. Prīo ſic.Nam ꝑ exꝑientiā videmꝰ ꝙ qn̄aliquis pōterat habe̓ aliqd̓ bonūmagnū ſibi cōueniētiſſimū. ꝑ qd̓eſſꝫ ditatꝰ ⁊ exaltatꝰ per totamvitam ſuā. vt verbi grā. imꝑatūducatum. cardīalatū. ſeu epiſcopatum. vel aliqd̓ huiōī. ſiue officium. ſiue bn̄ficiū. ⁊ maxīe in terra ⁊ in loco ꝓp̓o. ⁊ ſi iſte ꝑdat tale ⁊ tam magnū bonum ꝑ culpāſuam. ⁊ alius habeat ⁊ ipſemetſit in cauſa ⁊ nō aliꝰ. nōne totiēſqͦtiēꝰ cogitat ſe ꝑdidiſſe tm̄ bonūper ſuam culpā. vidēdo ꝙ nullꝰalius habuiſſꝫ. eſſꝫ in magna triſticia. ita ꝙ ſola cogitatio daretſibi magnā triſticiam ī corde ſuoſecrete. ⁊ quāto magis ꝯgnoſceret hoc bonū eſſe maius tato magis dole̓t? Et tamē tota triſticiaoriret̉ ex hoc. qꝛ ſua culpa perdidit. Sic e̓go iſte haberet ni ſe cōtinuā cauſam triſticie Ad ꝓpoſitūSic erit de anima qꝛ cogitabit.videlꝫ ⁊ ꝯgnoſcet clariſſime ſe ꝑdidiſſe per ſuam culpā ꝓpriā infinitum bonū. infinitu gaudium ⁊eternū. qd̓ nunqͣꝫ in eternū habebit ⁊ tamē alij hn̄t. nōne ipſa ineternū iſta cogitādo ꝯtriſtabit̉?Et quia hoc inceſſant̓ cogitabit.inceſſanter triſtabit̉. ⁊ talem cogitatione ꝑdere nō poterit. Secūdo poterit iſta manifeſtari triſticia ex ꝑte turpitudīs et deformitatis ipſiꝰ anime ⁊ ſuoꝝ operumQm̄ quilibet quātumcūqꝫ malꝰabhorret ⁊ hꝫ odio turpitudinēet deformitatē in omnibꝰ rebꝰ ſuis. qꝛ in omnibꝰ q̄ hꝫ. diligit atqꝫ affectat pulcritudinē ⁊ amēnitatem Et quāto magis ille reꝰſūt ſibi magis ꝓpinque ⁊ ſtraneeet magis̓ care. tato magis abhorret ⁊ hꝫ odio turpitudinē ⁊ deformitatē. ⁊ magis̓ amat in eispulchritudineꝫ. qꝛ abhorret turpitudinē ⁊ deformitatē in domoſua magisqꝫ in orto. ⁊ magis īveſtibꝰ qͣꝫ in domo. ⁊ in ꝑſonapropͥa qͣm aliena. ⁊ ſic de alijsmultis ſimilibꝰ. Sic ergo animaamat naturalit̓ pulchritudinē.mūdiciam. ⁊ amenitatē. ⁊ habꝫodio turpitudinē. īmūdiciam. obſcuritatē. ⁊ deformitatē. Et quāto maior eſt turpitudo ⁊ deformitas maior tāto magis abhorret.et qͣnto magis eſt in nobiliori reet digniori ſibi ꝓpinqua. ita ꝙ hōnō poſſꝫ pati aliquā turpitudinēin rebꝰ ſuis. Ad ꝓpoſitum. Cumanima que eſt cōtraria d̓o ſit turpiſſima. deformatiſſima. ⁊ mordinatiſſima. eo ꝙ deꝰ eſt pulcherrimus ⁊ ordinatiſſimꝰ. ſi ergo anma videat in ſeipſa tantā turpitudinem ⁊ deformitateꝫ. nccarioin iij
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
99r
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten