et maloꝝ. Et tn̄ magna ē drā inter iſtas duas radices. Quia quihꝫ amorē dei pͥmo in ſe. talis cognoſcit ip̄m ꝑ ip̄m Eciā ꝯgnoſcitamore aliū. ſcꝫ ſuiipſiꝰ ⁊ omniaque ſequūtur ex illo. Et qͥ hꝫ inſeipſo amorē ſuupſiꝰ pͥmo talisnon ꝯgnoſcit neqꝫ amorē deineqꝫ ſuupſiꝰ neqꝫ illa q̄ ꝯſequūturex eis. Et cauſa eſt qꝛ amor deilux eſt ⁊ lumē illuminās. ⁊ id̓ofacit videre ſeip̄m ⁊ ſuū oppoſitūſcꝫ amorē ſuupſiꝰ ⁊ illa q̄ oriuntur ab eis. ſꝫ amor ſuiipſius qꝛ ētenebra ⁊ obſcuritas pͥma de natura ſuā. iō abſcōdit ⁊ obſcuratſeip̄m ⁊ celat ne videat̉. atqꝫ obſcurat ⁊ excecat intellcm̄ ne videat ip̄m amorē. Et ideo qui habꝫtalē amore. oīa bona ⁊ mala hominis ignorat. ⁊ nichil videt debonis ⁊ malis hoīs. qꝛ tenebre totum poſſidēt et nulla lux ē in eo.et talis eſt ignorātiſſimꝰ. Et qꝛeciam radix eſt ſemper occulta.et latēs. ideo difficile eſt cognoſce̓ ipſam radicem quia eſt cauſalatētiſſima omniū malorum. Sicigitur ſicut habemꝰ duas radiceꝰomniū bonorum ⁊ malorum. itahabemus duas portas ad intrandum in cognitioneꝫ omniū bonorum ⁊ malorum. Cōtinue ergodebemꝰ videre iſtas portas ne ig̓noremꝰ eas. quia ſi ignoramuseas. ignoramus duas ciuitates.ſcilicet ciuitatem bonorum ⁊ ciuitatem malorum.¶ Qd̓ ex amore ſuiipſiꝰ naſcūtur duo pͥncipales amores diſtī¶ Titulꝰ. Cxliij.T qꝛ hō hꝫ aīam ⁊ corpꝰque nō ſunt idē neqꝫ appetūt idē. ideo ab amore ſuiipſiꝰ fluūt ⁊ oriunt̉ duo amoe̓sdiſtīcti quoꝝ vnꝰ non cauſaturab altero. Nā vnus eſt rōne aīe.aliꝰ vero rōne corꝑis Ratiōe aīecauſat̉ amor ꝓprij honoriꝰ ⁊ excellentie. ⁊ rōne corꝑis cauſat̉ amordelectatōis ⁊ voluptatis corꝑalis. Vn̄ qui amat pͥmo ſeipſum.amat ſtatim honoreꝫ ꝓprium ſeuexcellentiā. vel amat delcationeꝫcarnis. Et iſta dio amat tanqͣꝫduo maxima bona ſuiipſius. Etdeinde ad iſtos duos maximosamores ſequūtur alij amores qꝛnccario amat oīa illa q̄ ad ꝓpriūbonorē augēdum defendēdum ⁊cōſeruāduꝫ vel ad corꝑis delectationem pertinēt. ⁊ contrahit̉ amicicia magna ⁊ familiaritas cumillis rebo Et ideo neceſſario amatbona exteriora. ſcꝫ diuitias ⁊ reꝰtemporales ⁊ habūdātiā earum.et magis amat illa que magisvalēt ad hoc. Et qꝛ pecunie multum valēt ad vtrūqꝫ. ideo ſūmeamat eas. Et ſic cōtrahit̉ maxima amicicia ⁊ ſingularis familiaritas cum pecunijs. Amat eciamſciētias officia ⁊ dignitates quevalēt ad honorē ⁊ excellentia ꝓpria. Et ſic ex amore ſuiipſiꝰ oriunt̉ qͣttuor amoe̓s vicioſi. mali ⁊corrupti qͥ dicunt̉ qͣttuor vicia .ſ.
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
87r
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten