Druckschrift 
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Seite
87v
Einzelbild herunterladen
 

ſuꝑbia. eſt amor ꝓprij honoriꝰet excellētie. luxuria gulaſūt amor corꝑis carnalis voluptatis. auaricia eſt amor inordinatꝰ reꝝ exterioꝝ maxīepecuniaꝝ. Et qui amat honoreꝫpropriū ꝓpria delcātionē habꝫodio omne id qd̓ poteſt deſtrue̓vel diminue̓ illū. vel qd̓ pōt venire cōtra ip̄m honorē vel ipſam delectatione. exinde naſcit̉ iraeſt amor vindicte cōtra illos quinitunt̉ ledere honorē propriū veldelectationē corꝑalē. Naſcit̉ eccam īuidia hꝫ odium de alienobono inquātum poteſt diminue̓proprium. amorem de alienomalo inqͣntū non p̄t diminue̓ Naſcit̉ eciā ex amore ꝓpͥe delcātiōiscorꝑis amor quietis corꝑis. fugiunt̉ labores exercicia. heceſt pigͣcia accidia ſeu negligētia. Et ſic omnia vicia oriunt̉ examore ſuiipſiꝰ ꝓp̓o. Qd̓ ſolus amor dei qn̄ eſt primus cauſat vera vinonē int̓ hoīeset facit eos vnum. Et ſolus amorſuupſiꝰ ſeu ꝓp̓rius facit diuiſionēet litem inter eosTitulꝰ. Cxliiij.Voniā āt amor mutat volūtatē in rem pͥmo amatāideo ſi res pͥmo amata ſit vna numero tm̄ exns cōmunis oībꝰ hoībus illa res ſit pͥmo amata alibet. tūc oēs illi amores ſūt ſimiles ꝯformes. nc̄cario oēs illiamātes hn̄t vnionem inter ſe. Etideo ſi amor dei ſit pͥmus in quolibet homine eſt pͥma radix tantū.quia res pͥmo amata eſt vna numero ab oībꝰ hominibꝰ indiuiſibiliꝰ cōmunis oībꝰ. inſuperoēs tales amores ſūt cōſimilescōformes oruitur ab vna ea re. ab vno eodē capite. Id̓otūc nccario eſt vnitas paxcordia vera inter homines. qꝛ nullus amat propriā volūtatē ſꝫtum dei. Et ideo tūc talis diuiſioet diſcordia hn̄t porta quāpoſſunt intrare inter homīes quiaamor dei qui eſt in quolibet pͥmꝰclaudit totū vt intrēt. Et tūcnccario oporbet oēs ſe amentadinuice. qꝛ amor cuiuſlibet oritur ab alto loco ſcꝫ a deo. Et ſicamor dei quādo eſt pͥmꝰ in quolibet cauſat vera vnionem concordiā inter homineꝰ vnit eos facit vnū Sed qn̄ quilibet amat ſeipſū pͥmo. ſuā propriā voluntatē. ita amor ſuūpſiꝰ eſt prinius in quolibꝫ tūc res pͥmo amata a quolibet eſt vna numerocōmunis oībꝰ. īmo tot ſūt res primo amate quot ſūt hoīes. qꝛ quilibet eſt cōuerſus mutatꝰ in ſeipſū ſingularit̓ in ſuā propriāvoluntatem ſequit̉ ꝯn̄samat pͥmo ſuū propriū honorēſuā ſingulare excellētiā ſuampropriā deiectationē corporale.ideo p̄t amare aliū honorē neqꝫ aliā excellentiā niſi propt̓ ſuūhonore. inqͣntū auget conſeruat propriū honore eum multiplicat. Et repugt honore aliu