nrām in rem pͥmo amatā. ideo cōuertit. mutat. ⁊ trāſformat totaliter hoīem in deū ⁊ ni ſuā voluntatē. ⁊ ſic facit hoīem diuinū vnūcum deo. amicū dei. Et qꝛ deus ēcōmuniſſimꝰ ⁊ vniuerſaliſſimꝰ adoīa. id̓o quia tm̄ ſe extēdit amorquātū res amata. ſequit̉ ꝙ amordei facit volūtatem nrām cōmunēet vniuerſalē cōmunicabilē ⁊ extenſibilē ad oīa. ideo amat nō ꝓpter neceſſitatē ⁊ indigētiam ſedquia dei ſūt. Et ideo qꝛ deꝰ nō indiget creaturis. ideo eciā tūc volūtas nulla indigebit creatura. ⁊per ꝯn̄s talis volūtas nullam habebit indigētiam. nō eſt fluctuans. nō eſt variabilis. ſed ē ſtabilis. firma ⁊ ſolida. ⁊ hoc hꝫ.quia res pͥmo amata eſt deꝰ. Sꝫcut autē amor dei qn̄ eſt pͥmuꝰ. ēprima radix oīm bonoꝝ in nob̓.eo qꝛ eſt pͥmū bonū noſtꝝ exn̄sin nobis. ita ꝑ oppoſitū ncc̄e eſtꝙ amor ꝓp̓us ſeu p̄uatꝰ. qui eſtamor ſuiipſiꝰ qn̄ eſt pͥmꝰ. ſit prima radic oīm maloꝝ. ⁊ nccē eſtꝙ oīa mala oriant̉ ab illo. quiaprimū malū eſt radix ⁊ origo ⁊exordiū̓ oīm maloꝝ Et iō amorſuiipſiꝰ. ſeu ꝓpe volūtatiꝰ eſt origo ⁊ radix oīs iniuſticie oīs vicijomnis pctī. ⁊ omnis cecitatis ⁊ignorātie. ⁊ breuit̓ oīm doloꝝ ⁊maloꝝ. ⁊ ideo ab ipō nccario oriunt̉ tot mala ⁊ venena ⁊ macule. Qui ergo hꝫ in ſeip̄o amoreꝫſuipſiꝰ hꝫ in ſe plātatā radicemoīm maloꝝ. Et oīa iſta ꝓcedūtex eo ꝙ res pͥmo amata eſt ipſamet volūtas ſeu ipſe homo. nonqꝛ eſt amata. ſed qꝛ ē pͥmo amata. nec qꝛ eſt amor ſuūpſiꝰ. ſedqꝛ eſt pͥmꝰ inquātum pͥmꝰ. Etideo eſt cōtra deum. extra deum.⁊ ſine deo Et ſicut deus eſt fonset origo ⁊ radix omnium bonorum. ita ipſa voluntas. qn̄ eſtprima amata. eſt radix ⁊ origooīm maloꝝ. ⁊ eſt penitꝰ cōtra deum. eo qꝛ facit ſe pͥmā volūtateꝫcōtra deum. ideo facit ſe deū falſūIdeo ſicut deꝰ verus ē origo omniū bonoꝝ. ita propͥa volūtas q̄eſt falſus deꝰ eſt origo oīm maloloꝝ. Et qꝛ ipſa res pͥmo amataeſt creatura de nihilo facta ⁊ inſe nullā habens firmitatē ſed ſemper tendēs ad nō eē de natura ſuaet ē ſemꝑ indigēs. ⁊ iō cū amormutat amātē in rē amatā. tūc hōnullā hꝫ in ſe firmitateꝫ. nullā ſecuritatē. ſꝫ ſꝑ fluctuat ⁊ īdiget.nunqͣꝫ quieſcit. eo ꝙ e mutatusin creaturā. ſcꝫ in ſeipſū. Et id̓oquia creatura eſt in ſe vanitas.ideo hō tūc ꝯuerſus eſt in vanitatē. Et qꝛ hō indiget alijs creaturis. ſine quibꝰ eſſe nō p̄t. iō tuncamat alias creaturas ꝓpt̓ indigēciā ⁊ ꝓpt̓ vanitatē. ⁊ ē ſubiectꝰeis Et qꝛ creatue̓ corrūpūt̉ ⁊ mutāt̉ ⁊ n̄ ꝑmanēt iō ip̄a ē ī ꝯtinuaſollicitudīe ⁊ tribulatōe. Sic ergo amor ſuiipſiꝰ qn̄ ē pͥmꝰ. facithomine inimicū dei capitalem. ⁊facit ipſum maluꝫ ⁊ peruerſū acplenū omnibꝰ malis ⁊ ſubiectu