cōſequēti ꝙ velit ſibi dari q̄ deodebent̉. Quia ſequit̉ ꝙ qui facitſe regem vult illa q̄ regi debent̉.Et tūc homo facit ī ſemetipſo ſuum regnū ꝓprium dominiū. extradeum. ⁊ inchoat aliud regnū qd̓eſt cōtra deum. Ergo hō qui primo amat ſeip̄m ⁊ cōſtituit ſe tāqꝫ deum. facit deo iniuria ⁊ cōtradeū. ⁊ facit ſe mnimicū capitalem.dei. ⁊ ꝑ cōſeques pugnat ſemꝑcōtra deum. ⁊ aufert cōtinue qd̓deo debet̉ inquātū in eo eſt. Sicergo ſolus amor ſuiipſiꝰ ex quoſequit̉. propria volūtatē cōſtituit ipſum hoīeꝫ inimicum dei capitalem.¶ Qd̓ ſicut amor dei quādo eſtprimꝰ. eſt pͥma radix ⁊ pͥma origo ⁊ fons omnium bonorum. itaamor ſuiipſiꝰ quādo eſt pͥmꝰ. ēprima radix ⁊ pͥma origo ⁊ exordium oīm maloꝝ.Titulꝰ. Cxli.Vomā autē iſti duo amores. ideo ſūt pͥme radicesamoris. ⁊ oīm anioꝝ alioꝝ quifiūt ab hoīe. quia amor eſt cauſaoīm ⁊ per amore omnia fiūt. Etquia ſūt capitales inimici. ideo ſivnꝰ eſt bonꝰ oportet ꝙ alter ſitmalus. Et quia amor dei debꝫ eēprimꝰ ſolum ⁊ tūc eſt rectus bonus. iuſtus. verus. ⁊ ſcd̓m deūvt iam dictū eſt. ⁊ ideo qꝛ amordei eſt pͥma radix. oportet ꝙ oīaoriant̉ ab illo. ſcꝫ oēs amores ⁊ꝙ oīa q̄ fiūt fiāt ſcd̓m illū amore. Et qꝛ ē pͥma radirc bona. ideonccē eſt ꝙ ſit radix oīm bonoꝝ ⁊origo ⁊ fons. Quia qͣlis ē radixtalia ſunt oīa q̄ oriunt̉ de radice.Et qꝛ amor dei qn̄ eſt pͥmꝰ in nobis. eſt pͥmū bonū noſtꝝ. ideooīa bona nr̄a oruitur ab eo. ⁊ inhil eſt bonū noſtꝝ niſi oriat̉ abipſo Et nullum malū p̄t oriri abipſo. iō qꝛ eſt pͥma iuſticia nr̄a ⁊ideo oīs iuſticia nr̄a orit̉ ab ipſo.Et eciam eſt pͥmū bonū noſtꝝ.ideo eſt pͥma lux nrā ⁊ lumen noſtꝝ a qͦ orit̉ omne lumē noſtꝝ.Et eciaꝫ eſt oīs rc̄itudo nrā. a quoorit̉ oīs rc̄tudo nrā. Et eſt primaordinatio rca. a qua orit̉ oīs r̄caordinatio. Et eſt pͥma amiciciavera ⁊ bona. a q naſcit̉ omnisamicicia nrā bona ⁊ vera. Et epma fortitudo ⁊ pͥma vita ⁊ p̄mūbonū. a quo orit̉ omne bonū noſtrū. ⁊ pͥmꝰ amor. pͥma quies.prima pax ⁊ trāquillitas. a quibus orit̉ oīs pax vera ⁊ quies vera. Sicut ergo amor dei ē pͥmūbonū noſtꝝ exis in nob̓. ⁊ iō ēradix oīm bonoꝝ nroꝝ. ſequitꝙ eſt radix in nob̓ finis ⁊ origooīs iuſticie oīs lucis ⁊ luīs. verepacis. vere ꝯſolatōis. vere leticieveri gaudij. vere qͥetis. vere amicicie. oīs v̓tutis ⁊ veritatis. oīsfortitudīs. oīs vite. oīm bonorūopeꝝ. ⁊ oīm quecūqꝫ ſunt bonaboī. Qui ergo hꝫ in ſe amore dei.pͥmo hꝫ ī ſe radicē tot bonoꝝ ⁊oīm bonorū. ⁊ oīa iſta ꝓcedunˢa re pͥmo amata. q̄ ē deus qͥ ē oēbonū. ⁊ qꝛ aōr cōuertit volūtate
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
85v
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten