hominē. nō vult aliud qͣꝫ amarīiteꝝ. Vult ergo hoīem ſibi correſpondere in amore. ⁊ de ſimili rependere vice. in qͦ oſtendit̉ maxīma amoris p̄cioſitas. quāuis hēnō poſſit ex equo corrn̄dere. nectantū amare quātum amat̉ a d̓oeo qꝛ minor eſt ⁊ creatura. ⁊ iōminꝰ diligit. īmo ſi homo ſe totūcōuertat ī amorem. nihil adhucerit in cōꝑatione amoris dei ergahomine. qꝛ amor dei in infinitumſuꝑat ⁊ vincit amorē hoīs. quātumcūqꝫ magnū. Attn̄ debet hōex ſeipſo toto ex tota mēte ⁊ extota v̓tute ⁊ ex toto corde. correſpōdere amori creatoris ſui. vt ipſum amet qͣntū poterit. vt ex toto ſeipō amet. ⁊ meliori ⁊ puriori mō quo poterit. qꝛ deꝰ prīcipaliter vult amorē ſibi retribui proſuo amore. ⁊ ꝓ ſuis bn̄ficijs Iōvult illū mundiſſimū. caſtiſſimū.puriſſimū. ſinceriſſimū ⁊ ſanctiſſimū eſſe. ſicut amor ſuus erga homine eſt puriſſimꝰ mūdiſſimꝰ. ⁊ſic de alijs. Aliter nō eſſꝫ corrn̄dētia nec ſimilitudo. qꝛ eſſet valdeincōueniēs ⁊ turpe. redde̓ deo ꝓamore ſuo puriſſimo ⁊ ſinceriſſiōimmūdum ⁊ corruptū amorem.ſed debꝫ redde̓ amore ꝓ amorepoſtqͣꝫ habet. ⁊ ſimilē ꝓ ſimili inquātum p̄t. Patet ergo quo hōper amorē poteſt deo correſpōdere. ⁊ ei aſſimilari qd̓ nulla creatura dei hꝫ alia. Maxima ergo eſtet digniſſima res amor. qꝛ facitbominē deo ſimilem.¶ Quo ordine. qͣli modo obligatur homo dare deo amorem ⁊ ipſum amare.Titulꝰ. Cxij.Vomā autē hic tractauimꝰ de debitis in ſpecialimquibꝰ hō obligat̉ deo. ⁊ inueſtigauimꝰ omnia illa q̄ hō tenet̉ dare deo. ⁊ tota ꝯgnitio oīm illoꝝque dꝫ homo reddere deo orit̉ exobligatōne iam fundata in eternum. Et ideo ſi volumꝰ hr̄e verāet infallibilē certitudinē de oībuſillis q̄ homo obligat̉ deo redderencce eſt ſemꝑ recurre̓ ad ipſamobligationē. qm̄ ipſa ē radix fundamētum ⁊ origo. ac lumē indeficiēs ad ꝯgnoſcēduꝫ quid hō debeat face̓ ⁊ dare d̓o. Et id̓o quinō cognoſcit obligatione iſtamno cognoſcit quid tenet̉ ⁊ debꝫdare d̓o. Et qꝛ obligacio oriturex dare ⁊ reciꝑe. qꝛ ſolus deꝰ dedit ⁊ ſolꝰ hō accepit. qm̄ ſi deꝰ nihil dediſſꝫ ⁊ hō nihil accepiſſꝫ nl̓la obligatō eēt. nec modꝰ. necordo nec forma r̄d̓dēdi ⁊dādi d̓odebitum. Orit̉ ergo ex mō ⁊ forma dādi ⁊ accipiedi. Et ideo ſivolumꝰ ꝯgnoſce̓ modū ⁊ formāet ordinē dādi ⁊ reddēdi deo debitum obligatōis. oportet ꝯſiderare ꝑ quem modū. ordinem. ⁊formā homo accepit. qꝛ hō obligat̉ ex hoc qꝛ accepit Sicut. ⁊qualit̓ accepit. ſic. ⁊ taliter obligat̉ redde̓ qd̓ debꝫ. Et qm̄ ho pͥmūdonum qd̓ vnqꝫ accepit fuitamor dei. qꝛ deꝰ primo qn̄ ip̄m