primo dilexit hominem antequāaliquid daretur ei ⁊ exinde peramorem dedit omnia que dedit.ita homo debet pͥmo ante omniaipſum amare. ⁊ dare ſibi ſuum amorem. ⁊ exinde per amoreꝫ dare omnia alia. vt correſpondeatdeo ꝓporcionabiliter et cōuenienter. aliter non eſſet ꝓporcio neqꝫordinata retributio. nec per cōſequens deo placēˢ. quia nihil inordinatum placet d̓o. Item eciamquia ſicut amor dei eſt liberaliſſimus ⁊ precioſiſſimꝰ ſine comꝑaratōne. qꝫ omnia alia dona exteriora. ⁊ excellit ea in infinitum.ita quoqꝫ ꝓporcionabiliter aniorliberalis ipſiꝰ hominis ſine comꝑaratione eſt nobilior. precioſior ⁊amabilior quā omnia que poſſetdare. ⁊ omnia alia ſine comparatione excellit. ergo primū quoddebet homo reddere pro ſuo amore deo eſt amor liberalis. ſicut amor dei eſt liberalis. Poſtqͣꝫ hoino habet fundamētum ⁊ radicēquare ipſum debeat amare. ⁊ qꝛdeus eum primo amauit. ſi alitereum amaret non eſſet cōuenienscauſa neqꝫ retributio. nec corrn̄dentia. neqꝫ acceptabilis deo. ꝑterea ad cōfirmationeꝫ. Nā amorper ſe ſine omnibꝰ alijˢ placet. ⁊eſt amabilis per ſe. ⁊ per ſe acceptabilis. per ſe iocundꝰ. per ſedulcis. ſed nulla alia per ſe placent ſine amore. nihil amabile. nihil acceptabile. nihil iocūdū veldulce ſine amore. Timor em̄ ſineamore nō acceptatur nec honor.nec alia dona. Amor enim ſemꝑeſt acceptabilis. nunqͣꝫ refutatnunqͣꝫ diſplicet. Et iō quātūcūqꝫ ſit aliquis potēs. diues. ⁊ plenꝰ omni bono. ſemper vult amari. ⁊ ſemper vult habere amorē.Nunquā enim refutat amorem.Et ideo ſequitur ꝙ quāuis ipſedeus ſit potentiſſimꝰ ⁊ ditiſſimꝰ ⁊pleniſſimꝰ omni bono. ⁊ tamenamari vult ſemper nūqͣꝫ refutatamorem. Magna ymo maximares eſt amor. qui ſolus per ſe eſtamabilis. per ſe acceptabilis. ⁊nunqͣꝫ refutabilis. Debet igiturtalem rem precioſiſſimā ⁊ acceptabiliſſimā retribuere ⁊ dare deopoſtqͣꝫ habet in ſe. ⁊ obligaturdeo dare quicquid melius ⁊ dulcius ac nobiliꝰ habet. Cōcluditur igitur ꝙ ſola amoris retributio. eſt cōueniens ⁊ acceptabiledonum dei.¶ Qd̓ ſolus amor eſt in quo poteſt homo correſpōdere creatori.et de ſimili rependere vicem.Titulus. Cxi.St āt magͣ amoris digniAtas. p̄cioſitas. ⁊ excellentia. qꝛ ſolꝰ amor e in qͦ ⁊ ex quohō p̄t corrn̄dere ſuo creatori. quāuis non ex eqͦ nec eqͣlit̓ vel de ſil̓irepende̓ vice. Vn̄ ſi deꝰ iraſcit̉ hoīhō nō reiraſcit̉ deo ſꝫ exꝑaueſcit.ſi deꝰ redarguit hoīeꝫ. hō n̄ redarguit deū. ſi eciā iudicat hoīeꝫ. n̄ reiudicat̉ ab hoīe ⁊ ſic d̓ alijs Sꝫ videamꝰ de amore Vn̄ cū deꝰ amat