nec ad bonū ſuiipſiꝰ ſed propt̓homine. ⁊ ad ẜuiendū corꝑi velanime. videlꝫ vel ad neceſſitatemvel ad vtilitateꝫ ſeu ad iuuamenſiue cōſolationem ſiue gaudiumaut doctrinā ⁊ exemplū. Sequitur ergo ꝙ hō eſt obligatus deopro omnibꝰ his ⁊ pro toto mundo. qꝛ ꝓpter ipſū factus ē. Veriſſima ergo ⁊ realis obligatio hoīseſt ad deū. ⁊ illa ſcripta eſt in oībus creaturis. ⁊ iſta obligatioeſt pͥmū ligamen ⁊ vnniculū quobō ligat̉ cum deo. Sic ergo creature ligant̉ cum hoīe. qꝛ ſūt ꝓpderhomine. ⁊ exinde hō ligat̉ cū d̓oper talē obligatione. qꝛ accepitab eo. ⁊ ſic factꝰ eſt debitor¶ De cōditionibꝰ ⁊ circūſtācijˢet modis iſtius obligatōis. ⁊ pmo de magnitudine obligatōiꝰ.Titulus. C.Voniā autē manifeſtataeſt obligatio inter hoīemſet deū. que orta eſt ex acceptione ⁊ donatione. Viſis ergo radice ⁊ fundamētis obligationis ipſius. vt magis cognoſcantur. vtdende ſunt cōditiones ⁊ circūſſācie ipſiꝰ ⁊ modi. q̄ oīa oriūt̉ l̓ hxꝑte recipiētis l̓ ex ꝑte dātis l̓ exꝑte dom ⁊ rei date Et pͥmo cōſderanda eſt magnitudo obligatiqꝫ magna ſit ⁊ quāta. Et quiadonū ⁊ acceptum eſt manifiſtiſſimū. ideo pͥmo videbimꝰ magnitudinem obligatōis. raciore donorum acceptoꝝ Vnde magnitudo obligatōnis creſcit ex nagnitudine donoꝝ. ⁊ tanta eſt obligatio. quāta ſunt dona. ideo ponderādā ac menſurādā ⁊ memorāda ſūt omnia dona ⁊ accepta. ꝓquibꝰ eſt obligatꝰ deo homo ⁊tenetur. quātum fieri poterit. Etquia pͥmo homo obligat̉ deo prototo mūdo ⁊ pro omnibꝰ creaturis. ideo tantum obligat̉ quantum totꝰ mundꝰ valet ⁊ omnescreature. Vnde ipſa terrā accepittotum qd̓ habet a deo. quia accepit eſſe de nō eſſe ⁊ de nihilo. qꝛterra plꝰ habet qͣꝫ nihil. Et quiaaccepit pro homine. ideo homo tenetur pro ea reddere deo. quantum terra beneret̉ deo. ſi ipſa proſe accepiſſet. ⁊ ad tātum obligatur quātum valet. ⁊ terra tantūvalet. quātum plus valet aliqͥdqͣꝫ nihil. imo eciam quātum ipſavalet homini. Aliud enim eſt dicere quātum terra valet homini.et quātum terra valet in ſe. quiaaliꝰ eſt iſte valor. aliꝰ ille. Itemobligat̉ pro ſeruicio quod facitet impēdit ſibi terra. Vlteriꝰ obligatur homo deo pro aqua. quantum ipſa aqua obligaret̉. ſi ipſahoc accepiſſet pro ſe. quod accepit pro homine. ⁊ plus qꝫ terra.quia eſt lucidior ⁊ clarior. Et ergo quanto plus ipſa accepit. detanto plus homo debet regraciarideo. Item homo eciam capit ſeruicium de aqua. pro quo teneturdeo regratiari ⁊ ſeruire. ⁊ tantūdeo tenetur pro aqua. pro quanto nollet care̓ aq. Vlteriꝰ. qꝛ aer