accepit quicqͥd hꝫ a deo. ⁊ quiaaccepit eſſe de non eſſe. ⁊ accepitnobiliorē naturā quā aqua ⁊ terra ideo plꝰ tenet̉ aer deo qͣꝫ terraet aqua. Sꝫ qꝛ nō cognoſcit ſehr̄e ⁊ accepiſſe qd̓ hꝫ. ⁊ hō ꝯgnoſcit ꝓ ipſo aere. ideo hō tenet̉ deofacere ꝓ aere. qd̓ aer teneret̉ ſi cognoſce̓t. ⁊ ſi hoc qd̓ hꝫ ꝓ ſeipſohabe̓t. ⁊ eciā pro illo ẜuicio qd̓aer attribuit hoī. ⁊ pro qͦ nolletcare̓ aere. Similit̓ eſt de igne ⁊cͣIta ergo duplici via tenet̉ ⁊ obligat̉ hō deo pro creaturis. Primo qꝛ nulla creatura cognoſcitſe hr̄e id qd̓ hꝫ. ⁊ ideo neſcit qͥddeo dꝫ ⁊ quantū debet. ⁊ tn̄ accepit. ⁊ ideo tenet̉ deo redde̓ prohis q̄ accepit. Et qꝛ ſolus homoſcit ⁊ cognoſcit hoc. ideo ipſe hōtenet̉ face pro qͣlibet creatura. idqd̓ q̄libet creaturā debe̓t face̓ d̓oqꝛ ipſe eſt ſolꝰ in mūdo qui p̄t ⁊ſcit. Sicut ſi in aliqͣ ciuitate noneſſꝫ niſi vnꝰ ſapiēs. ⁊ omnes alijeſſent inſipiētes vel puerī. ⁊ ſi aliquis pͥnceps face̓t vnū magnumbonū ciuitati illi. ⁊ cuilibet. nonne ille qui ē ſapiēs debe̓t redde̓grāꝝ actiōes. ⁊ loqui pro oībꝰEt ſi non fie̓t. nōne totū imputaret̉ illi ⁊ nō alijs? Sic ē ſimiliterde deo ⁊ de alijs creaturis ⁊ homine. quia ſolꝰ homo ſcit ⁊ alie creature neſcuit. Igit̉ homo pro oībus tenet̉ rn̄dē. Scd̓o tenet̉ hōpro omnibꝰ creaturis deo. quiacreature acceperūt a deo quicqͥdhn̄t. ⁊ nō acceperūt propt̓ ſeipſas ſꝫ propt̓ hoīem. ⁊ pro hominevidelicꝫ ad ſeruiēdū ei. Et ideoſicut dn̄s obligat̉ pro oībꝰ. quedant̉ ſeruis ſuis propt̓ ipſum. ⁊nō ſerui. ita hō tenet̉ deo pro omnibꝰ q̄ dant̉ creaturis propt̓ ipſum. ⁊ nō ipē creature. quia hocquod ipē creature acceperūt. nōpropt̓ ſe. ſꝫ propt̓ hoīem acceperūt ⁊ propt̓ hoc vt ſeruirēt homini. Et ad ꝯgnoſcēdum qͣnta ſitobligatio pro qͣlibet creatura. pͥmū ꝯſiderāda eſt creatura qͣntuꝫvaleat in ſeipſa. ⁊ quātum valeat vna plus qͣꝫ altera in nobilitate. ꝑfectiōe. ⁊ in natura ⁊ in vniuerſo. Secūdo cōſiderādum ē ẜuiciū ⁊ bn̄ficiū qd̓ recipit hō de creatura. ⁊ qͣntū creatura valet boī.et quātum hoī eſt nccāria. et cōſideranda eſt nobilitas ⁊ ignobilitas creature ẜuiētis. Vn̄ quamuis aliqn̄ creatura minꝰ nobiliset infima. ſit homini magis neceſſaria. et magis ſeruiat hoī. qͣꝫ creatura magis nobilis ⁊ ſuꝑior. attamē ſeruiciū quod impendit illacreatura magis nobilis. eſt dignus et nobiliꝰ. et magis hō tenetir pro ẜuicio dignioris creatue̓qͣ alteriꝰ Quia ſicut creatura excedit creaturā in nobilitate. itafuitū creature nobilioris exceditſerūciū creature minus nobilis.quiius nō in ncc̄itate. vt declaratum ē per exemplū. Plus em̄ tenet̉ aliquis dn̄s pro ẜuicio vniuꝰmilis. qͣꝫ decem alioꝝ inferioꝝqꝛ plus app̄ciat̉ illud ẜuiciū. Et