Druckschrift 
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Seite
49r
Einzelbild herunterladen
 

obligat̉ hoc credere affirmareet natura mentit̉. ergo ſequitur. hoc eſt affirmabile credibile verū. quia homo obligat̉ naturaliter ad falſum. ſedobligat̉ naturaliter ad verum. ergo ſequit̓ deum eſſe. Secūdocōcludit̉ hoc eſt verū. ex talidebito nature. qꝛ in natura nullūfalſum eſt. nec eſt obligatio naturalis ad falſum. Ecce ergo modum practicā trahendi homīeˢnon credētes ad credēdum adaffirmādū illa que intelligūtper ratione. per iſtū modum intellectꝰ roborat̉ ꝯfortat̉ vt firinius credat. Aliud exemplū de vnitate dei Titulꝰ. lxixLterius vt magis ars videat̉ ponat̉ exemplū. Sieſt tm̄ vnus deꝰ. ſtatim fiāt duepartes vt dcm̄ eſt. ſūt iſte. deum eſſe tm̄ vnum. deumtm̄ vnum ſed plures. De neceſſitate ergo eaꝝ vna eſt vera tātūet ambe Vt ergo ꝯgnoſcamꝰquā partē debeamꝰ affirmarecredere. cōꝑaremꝰ iſtam ꝑtē deꝰeſt tm̄ vnꝰ. ad aliam ſibi oppoſitam. poſtea ad hominē. tandem ꝓceſſum faciamꝰ ſicut in alioexemplo Vnde ſtatim apparebit iſta. deꝰ tm̄ eſt vnꝰ. ē magisamabilis. qͣꝫ iſta. plures dij ſūtqꝛ iſta magis cōuenit cum bonohominis. Nam vide quāta malaſeq̄rent̉ ad iſtam. plures ſūt dijſeꝑati diuiſi inter ſe per voluntatem ſubſtātiam. poteſtatemet ſapiētiam. Nam ſi ſint pluresquilibet habebit ſuā ꝓpriā volūtatem. ꝯn̄s poterit diuiſiodiſcordia inter eos. quilibet dilige̓t honorē ꝓpriū. tūc homo eſſꝫin magͣ tribulatōne pena. imototum vniuerſū deſtrueret̉ ex eorum diſcordia eciam nunqͣꝫeſſꝫ ſecurꝰ neqꝫ in quiete. nec pace. imo naturā non poſſꝫ pati duos dn̄os nec duos deos. ſed ſitum eſt vnꝰ dn̄s deꝰ. vitanturmulta mala. ſequūtur. infinitabona. Et ſic bonū eſt homini eſſetm̄ vnum deū dn̄m. eſſe plures deos ſeu dn̄os eſt valde malūimo peſſimū hoī. eſt cōtra homineni Et idēo debet credere affirmare iſtam ꝑtem ſcꝫ eſſe vnūet ſingularem dn̄m deum. debet negare aliam ꝑtem. Tunc vlteriꝰ ſequit̉ veꝝ eſt eſt tm̄vnꝰ ſolus dn̄s deus ex obligatione. vt ſupra in p̄dicto exem De ꝓductiōe diuina inter ſe Titulꝰ. lxx.Tem ſi ꝓponat̉ vltra hoc ſi deꝰduxit filiū de natura ſua ſibi ſumme equalē. vel ſi in deo eſtductio de ꝓp̓a ſubſtātia natura. Certe magis eſt amabile deūeſſe productū de ſua ſbā. qͣm ſterilē productū. qꝛ homini emagis deſiderabile. deꝰ ſuus ēſtante potētie v̓tutis. ip̄e poſſit deū producere de ſeipſo qͣꝫ poſſꝫ. Eciā qꝛ ex hoc deus