ſibi repugnās ⁊ cōtradictoriumque ſimulnō poſſunt eſſe. ſed neceſſario illud qd̓ cogitat̉ ⁊ dicit̉eſſe. eſt veru vel nō verum. iō homō debet vnū affirmare. ⁊ aliudnegare. ⁊ vnā ꝑteꝫ recipere ⁊ admittere tanqͣꝫ veram. ⁊ aliā repellere tanqͣꝫ falſam. Et ſic ꝯcludit̓ꝙ homo de iure nature debet ⁊ benet̉ affirmare credere ⁊ recipere illā ꝑtem. tanqͣꝫ que magis ē adeius vtilitatem. ad eius bonū etmeliorationē. perfectionē. ⁊ dignitatem. ⁊ exaltatione. inqꝫ tūhomo eſt. ⁊ per quem generat̉ inhomine gaudiū. ⁊ leticia. cōſolacio. ſpes. cōfidentia. ſecuritas.et fugat̉ triſticiā. deſperatio abipſo homine. ⁊ per cōſequēs ſeq̄tur ꝙ debet affirmare illā ꝑteꝫtāqͣꝫ veram. que magis eſt amabilis. deſiderabilis de ſe ⁊ de ſua natura. ⁊ que magis habꝫ de eē. ⁊de bono. ⁊ aliā ꝑtem oppoſitamtenet̉ negare tanqͣꝫ falſam ⁊ a ſefugare tanqͣꝫ mimica ſibi. Si āthō facit oppoſitū. tūc vtit̉ intellectu ſuo cōtra ſeipſum. ⁊ cōtra homine. ⁊ cōtra ſuū bonū. ⁊ ad ſuum damnū ⁊ deſperatione. ⁊ tūcfacit cōtra totum ordinem rerumquia quelibet res inferior hominevtit̉ his. que ſūt ad ſuū bonum.et homo faciēdo alio modo vtiturad ſuū damnū ⁊ deſtructionemſuo intellectu ⁊ volūtate. ⁊ ideofacit cōtra curſū nature ⁊ oīm rerum. ⁊ cōtra homine. ideo tūc nōdebet dici homo. quia facit contrahominem ⁊ habet intellectū deuiatum ⁊ corruptum. Et qͣꝫuis nōintelligat quomodo fieri poteſt.nec quomodo poteſt eſſe verum.non eſt excuſatꝰ quin teneat̉ affirmare ⁊ credere Et ſi aliquis dicat. quare tu affirmas ⁊ credis illud quod nō intelligis. quia forſitan eſt falſum. ad hoc reſpondetur ꝙ excuſatur per hoc. quia credit ad ſuū bonum et ad ſuam vtilitateꝫ. quia hoc tenetur facere naturaliter et de iure nature. et quifacit ſcd̓m ſuam naturam facit idqd̓ debet. et qui facit id qd̓ debꝫexcuſatꝰ eſt. Neqꝫ intellectꝰ poteſt in hoc errare poſtqͣꝫ credit illud et affirinat quod eſt ſibi māximū bonum. et oppoſitum eiuseſt priuacio ſui boni. quia tūc facit maximū bonū ſibi ipſi. et ſuevoluntati. Et hoc tenetur facere.quia intellectꝰ factus eſt et datus homini ad ipſiꝰ vtilitatem etnon cōtra ſe. Et quia melius eſthomini ſine comparatōe affirmare et credere partem que eſt proſeip̄o et pro bono ſuo. quā affirmare oppoſitum. quia hoc tenet̉facere. quia quelibet res beneturfacere quod eſt meliꝰ pro ſe. etſufficit homini ad vidēdum et adcognoſcēdum certitudīaliter qd̓affirmare et credere debet. licetnō intelligit quo eſt Si enim homo affirmet et credat ꝑteꝫ oppoſitā q̄ eſt p̄uacio ſui boni. tunc recipit in ſeipō inimicum ſuum. ⁊illd̓ quod intra ſe eſt expellit. et