expellere que ipſam nituntur deſtruere ⁊ minorare. Hoc autemmanifeſtū eſt ꝙ quelibet res habet id quod habet ad ſui cōſeruacionem ⁊ vtilitatem ⁊ nō ad ſuūpropriū damnū ⁊ malum ⁊ cuilibet rei data ſunt omnia que habet propt̓ bonum ſuū. ⁊ nō propter malum. ⁊ ſi quelibet res acquirat ſuam ꝑfectionē ſuū bonūet ſuū complemētum ⁊ nō ſuamdeſtructionē ⁊ ſuū malum nec faceret aliquid cōtra ſeipſam. Hocautem videmꝰ per experiētiam inrebus pͥmi ſecūdi ⁊ tercij gradꝰ.Vt verbi gratia in elemētis Namquodlibꝫ multiplicat ſe ip̄m ⁊ auget ſe inquātum poteſt ⁊ deſtruit ſuū contrariū ⁊ nunqͣꝫ facit aliquid cōtra ſeip̄m. nec cōtra ſuamnaturā ſed attrahit oleum in ligino ⁊ cepū in cadela vt viuat etcōſeruet̉ in eſſe. Item videmus inarboribꝰ ⁊ plātiꝰ quomodo attrahūt alimentū ad ſuā vtilitatem.et attrahūt id qd̓ eſt ꝯuenies eiꝰet nunqͣꝫ diſcōueniēs ⁊ ꝯfirmātſuas radices in terra. vt viuantet nutriantur ⁊ ꝓfundāt radiceˢita vt firmiꝰ ſtent ⁊ multiplicātſuam naturā inqͣꝫ tū pn̄t vt durētSSimiliter faciūt animalia iuxtaſuā naturam. Cum autem homoſit de numero rerum ⁊ ſit res naturalis de quarto ⁊ de nobiliori gradū tenetur ⁊ obligat̉ de iure nature. vti omnibus que hꝫ in ſe ⁊que ſibi data ſūt ad ſui vtilitatēet ad ſuū bonum ⁊ ad augmētūſuū ⁊ ad ſuā meliorationē ⁊ hocquātum p̄t Et nullo mō debꝫ vtihis que ſūt cōtra ſeip̄m ⁊ ad deſtructione ſuūpſius ⁊ minoratōnem ⁊ ānihilatione quia alit̓ eētcōtrā ordinem vniuerſi ⁊ omniūcreaturaꝝ ⁊ eſſꝫ deuatus a totoordine rerum. Ex iſto fundamēto firmiſſimo ꝑ omnes creaturascōfirmato ſequitur de neceſſitateꝙ cum homo habeat intellectuꝫet volūtatem vltra alia animaliaet per illa differt ab eis ⁊ eſt homo ꝙ debet tenetur ⁊ obligaturde iure natue vti ſuo intellectu ⁊ſua volūtate ad ſuū bonum. ⁊ adſuam vtilitatem ſcilicet ad ſuumgaudium ⁊ leticiam ad maioreꝫſpem. cōſolationem. pacem. quietem. ⁊ confidētiam ⁊ cōtra damnū malum triſticiā deſperatione.et cōtra oīa aduerſa. Vn̄ cū hō debeat ꝑ ſnū intellectū ⁊ volūtateꝫacquire̓ totū ſuū bonū ⁊ totā ſuam ꝑfectione dignitatē ⁊ nobilitatē inqͣꝫ tū hō ē ideo ipſe nō dꝫvti illis ꝯtra ſeipſū ⁊ ad ſuam deſtructione ⁊ ꝯtͣ hoīeꝫ ſꝫ ꝓ hoīe.¶ Hic ponit̓ cōcluſio in qͣ ꝯcluditur regula ⁊ ars affirmādi ⁊ nezādi.¶ Titu. lxvij.Vomā autē ad intellcm̄ ꝑtinet affirmare ⁊ negarecredere ⁊ denegare. ⁊ eſtactus ſecūdꝰ qui ſequit̉ pꝰ cogitae̓. q̄ ec ē ī duaˢ ꝑteꝰ diuiſꝰ oppoſitas qꝛ affirre ⁊ negae̓ ſūt oppoſita Et hͦ ē ꝓpt̓ hͦ qꝛ oē qd̓ cogitat̉ ⁊ dicit̉ habꝫ ſuū oppoſitum