Druckschrift 
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Seite
16r
Einzelbild herunterladen
 

vnum ſufficit Ita ſūt duodi quia vnꝰ ſufficit. neqꝫ duo domini in mūdo. quia vnꝰ ſufficit.Si igitur in rebꝰ inferioribꝰ eſttaliꝰ vnitaˢ nulla ſuperfluitaˢQuomodo in tam ſuprema natura perfectiſſima eſſet ſuperfluitas que ſic omnia ordinauit Cōcluſio Ecce homo ex iſta comparatione cum alijs rebus naturisconſiderādo ꝯuenientiſſima quamhabes cum eis comparādo vnānaturam cum alia vnum gradūcum alio inueniſti ꝯcluſiſti aliam naturam inuiſibilem ſuprate. ſicut tu es ſuꝑ alias creaturasque omnes iſtos gradus ordinauit menſurauit in rebus. ergoaliquis eſt ſupra te qui eſt maiorqͣꝫ tu Illius ergo es opus. illiuꝰes factura creatura Manus ſueſic te fecerunt Ille ergo eſt dominus tuꝰ pater tuꝰ. omniū aliarum rerum que ſunt infra te dn̄ihabes ſuperiorem habes vnumnon plures. eundem quem habent alie reꝰ. Qd̓ ex comparatōne iſtorumquattuor graduū ad deum proſentim itt inbatur ipſe habet viuere ſentire et intelligere ſiue liberum arbitrium.Titulꝰ. ſeptimꝰ.Oſtqͣꝫ per ipſos quattuorgradꝰ comparādo vnū adalterum. homo ad tantam aſcendit noticiā inuenit ſuū factorēquem non videbit eſſe realiterexiſtere vnū nūero actu infini debet deſiſtere ab inquiſitōne. ymmo magis debet laboare ſipoterit ipſum magis cognoſcerein ſpeciali ſcilicet qͣlis ſit qͣlesditōnes habet. Et hoc comparando iſtos qͣttuor gradꝰ ad ipſumVnde poſtqͣꝫ ipſe ſolꝰ nullꝰ alius ordinauit produxit menſūrauit iſtos gradꝰ ſcilicet eſſe viuere ſentire uitelligere ſiue liberuꝫarbitrium dādo aliquibꝰ eſſetum. aliquibꝰ eſſe viuere tantūErgo ſequitur neceſſario quodipſe habet in ſeipſo iſtos gradꝰpoſtqͣꝫ dedit alijs. Ergo ſequit̉ ipſe eſt. viuit. ſentit. intelligit. habet liberum arbitrium.Ergo habet eſſe viuere ſentire etintelligere velle nolle libereſponbe. Quomodo deꝰ habet in ſe eſſeviuere ſentire intelligeTitulus. viij.T quia ipē anullo recipitiſta qꝛ nihil ē ſupͣ ip̄m areciꝑet iſta Ergo hꝫ oīa iſta ſinemēſura ſine termīo ſine limitatōe Qꝛ qͥs limitaſſꝫ mēſuraſſꝫ ſibi a nullo hēat. nec ec ipemetſibi mēſurauit qꝛ ipemet deditſibi eſſe nec viue̓ nec ſentire. eciāqꝛ tūc aliqn̄ ea hūiſſꝫ ſic aliqn̄ fuiſſꝫ Ergo qn̄ eat quōpoberat ſibuipſi dare alijs Igit̉iſta ſūt ſibi data Nec ab aliqͦnec a ſeipō. tn̄ hꝫ ea e̓go ab et ſn̄ pnº hꝫ a ſeipō. nihil r̓cipit iſta ſt̓ r̄cep ī eo nec data