re per ipſamet rem ⁊ ꝑ naturampropriā maxime certum eſt. Etcū nulla res creata ſit ꝓpinquiorbomini qͣꝫ ipēmet homo ſibi Id̓oquicqͥd ꝓbat̉ de homine ꝑ ipſuꝫmet hoīeꝫ ⁊ per ſuā ꝓpriam naturam ⁊ per illa q̄ ſunt ſibi certa deillo maximie certū inanifeſtum ⁊euidētiſſimū ē ipſi homini. Et iſtaeſt vtilitas certitudo ⁊ maxīa credulitas q̄ poſſit cauſari vel creariper probationē Et id̓o ipſemethomo ⁊ ſua p̄pria natura debet eēmediū argumētum ⁊ teſtimoniūad ꝓbandū omnia de homine .ſ.que ꝑtinēt ad ſalutē hominiꝰ. velad damnationē vel felicitatē velad bonum vel ad malū eius. Aliter auteꝫ homo nunqͣꝫ erit vtilitade certꝰ Neceſſe eſt ergo ꝙ hō ꝯgnoſcat ſeipſum ⁊ ſuā naturam ſialiquid velit certiue ꝓbare de ſeipſo. ⁊ qꝛ homo ē extra ſeipſū ⁊elongatꝰ ⁊ diſtās a ſeipſo ꝑ maximā diſtātiā nec vnqꝫ habitauit in domo propͥa ſcꝫi ſeipo inimo ſemꝑ māſit extra domū ſuamet extra ſe. ⁊ ex eo quia ignorat̉ſeipſum. neſcit ſeip̄m. ⁊ de tātoeſt elōgatꝰ ⁊ diſtat a ſe ip̄o ⁊ tātum extra ſeip̄m eſt. de quantoignorat ſeip̄m. ⁊ quia totalit̓ neſcit ſe ip̄m id̓o totaliter eſt extraſeip̄m. ⁊ per cōſequēs quia nunqͣꝫ habitauit in ſeip̄o neqꝫ intrauit ī ſe. nec vidit ſe. ignort ſe. neſcit quid valet. ⁊ ideo dat ſe ꝓnihilo ſcꝫpro pctō ⁊ pro paruogaudio ⁊ modica delectationeQuia ergo hō totaliter eſt extraſe ideo ſi debet videre ſe. neceſſe ēꝙ intret in ſe ⁊ intra ſe ⁊ veniatad ſe ⁊ habitat intra ſe. Alit̓ eſtimpoſſibile ꝙ ꝯgnoſcat ſe nec videat ſe neqꝫ ſuū valorem ſuā naturam. ⁊ ſuā pulcritudine naturalem. Et quia homo ignorat ſeip̄m a neceſſitate ⁊ neſcit domuniſuam in qua debet habitare Ideoneceſſe eſt ꝙ alie res ducant eumin ſeip̄m. Verum quia homo eſtin alio loco ſcd̓m naturam Ideoſi debet aſcēdere ad ſe. neceſſe eſteum habere ſcalā per quam aſcēdet ad ſe. Tūc autem homo aſcēdit ⁊ vadit ad ſe quando incipitſeipſum ꝯgnoſcere ⁊ tot paſſuꝰet gradꝰ facit ⁊ aſcēdit quot ꝯgnitiones de ſeipſo acq̄rit. Et tūcintrat in ſeipſum quando cognoſcit ſeipſum. Et quia modꝰ cognoſcēdi hominis eſt. vt per illa q̄ſunt ſibi magis ⁊ pͥmo nota cognoſcat. que ſunt ſibi ignota. ⁊ ꝑilla que ſcit aſcēdet ad illa queneſcit. ⁊ cum ſemꝑ res minꝰ nobiles ⁊ inferiores ſint homini primo cognite ⁊ res perfecte digniores nobiliores ſūt ei vltimo cognite. Et iō quia homo eſt res dignior ſuperior ⁊ ꝑfectior huiusmūdi ꝓpter hoc cognoſcit aliasres inferiores ⁊ vltimo ꝯgnoſcitſeip̄m Qua ꝓpt̓ vt homo qui tātum eſt elongatꝰ a ſe per cognitionem. quia totaliter ignorat ſeet ſit extra ſe. poſſit reduci ⁊ venire ad ſe per cognitionē Ideo eſta iij
Druckschrift
Theologia naturalis, sive liber creaturarum
Entstehung
Seite
11r
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten