DI.XV II

fectionē nature. ⁊ ſic angelus ē deo ſil̓ior tū ꝓpt̓ naturāſubtiliorē tū ꝓpter ītellectū ꝑſpicatiorē. Alia ẜm habitudinem ad res ⁊ ſic ī homine īuenit̉ aliqua ſimilitudoad deū que nō eſt ī angelis. ſicut ꝙ vnus homo eſt pͥncipium oīm hoīm ꝙ aīa eſt tota ī qualibet ꝑte corporis ſicut deus eſt pͥncipiū oīm entiū. ⁊ etiaꝫ totus ī qualibetꝑte mūdi. pͥma autem ſil̓itudo eſt verior ſicut ⁊ veriuseſſe habet ens abſolutum qͣꝫ relatio. ⁊ ideo ẜm primamſimilitudinem verius attēdit̉ imago. dd̓m eſt ergo ꝙ īangelo ē ſimpliciter imago dei exp̄ſſior ſꝫ ī hoīe ẜm qͥdAd primū gͦ dd̓m ꝙ lꝫ aīa īmediate formet̉ ab ip̄a veritate ſicut ⁊ angelꝰ. tn̄ angelus ꝑfectius format̉ loquēdo ẜm naturā vtriuſqꝫ. quia ẜm nullaꝫ veritatē ꝑfectiꝰcognoſcit. quia ī eo lumē ītellectuale in ſua puritate ꝑſeuerat. In homīe autē eſt figuris ſenſibilibꝰ obumbratum. vnde cum diſcurſu cognoſcit vnde dicit yſaac. ꝙratio creata eſt ī vmbra ītelligētie nam ẜm gratiā ⁊ gloriam ſūt ꝑtes. Ad ſcd̓m dd̓m ꝙ excellētia que ē ī xp̄o⁊ beata ꝟ̓gine eſt gratie vel gl̓ie nō nat̉e. Ad tertiumdd̓m ꝙ differētia angeli ad hoīem nō ꝯtinet̉ ſub ſpecievna. ſicut ⁊ differēcia viri ad virū vel viri ad mulieremvn̄ nō eſt ſimile nec tamē eſt incōueniēs ꝙ quāto in aliquo natura humana eſt ꝑfectior tanto in eo ſit diuinaimago expreſſior.DI.XVIIIc de origine anime⁊c. Hic q̄rūtur qͣttuor. Primo vtrūaīa ſit de dei ſub̓a Scd̓o vtꝝ ſit facta exaliqua materia corporali vel ſpūali. Tertio vrrū ſitfacta extra corpus. Quarto de paradiſo vtrū ſit loccorporalis vel ſpūalis.D pͥmū ſic ꝓceditur. videtur ꝙ aīa ſit de deſub̓a. flatus enī eſt ſub̓a flantis. ſed deus ī faciem homīs inſufflaſſe vel inſpiraſſe legit̉ ſpiraculū vite. ergo ſpiraculū vite qd̓ eſt animaeſt d̓ ſub̓a dei. Pͣ Unitas oꝑationis atteſtat̉ vnitatenat̉e ſꝫ aīa ꝯuenit cum deo in oꝑatiōe nature ītellectuli. gͦ eſt eiuſdeꝫ nature cum ip̄o. Pͣ. Omnis forma q̄nō eſt multiplicabilis ꝑ diuerſas materias nō p̄t habere imaginē alteriꝰ nature. cum imago forma ꝯtineat exemplarꝭ ſꝫ forma deitatis ē hmōi. cū gͦ in aīa ſit imagodei. videt̉ ꝙ aīa ſit de ſub̓a ſiue de natura dei. Sꝫ cōtra. natura diuina ē intrāſmutabilis. ſꝫ anima hūanamultis trāſmutatōibꝰ ſubiacet. gͦ nō eſt de nat̉a diuinaPͣCauſa efficiēs ⁊ materialis in ideꝫ nō incidūt. vph̓s dicit in ſcd̓o ph̓ic̄. ſed deus eſt cauſa efficiēs oīm. gͦnullius rei poteſt eſſe cauſa materialis. ⁊ ita anima nōpoteſt fieri de ſub̓a dei ℟. dd̓m ꝙ iſta poſitio dicētiūaīam eſſe de dei ſub̓a ex tribus erroribꝰ originē haberepoteſt Quoꝝ pͥmus eſt dicētium deū nō eſſe aliquid diſtinctum a rebus. ſed ꝙ ip̄e in qͥbuſdā eſt eſſentia. in qͥbuſdā natura. in qͥbuſdā aīa. in qͥbuſdam ītellectus. vtAuic̄. narrat. Secūdus error fuit dicētiū deū eē aīammūdi vt Augꝰ narrat in li. de ciui. dei. qͥ ꝯmuniter ponebāt oēs aīas ꝑtes eſſe illiꝰ qͣ totus mundus animat̉Tertius error fuit dicētium aīam eſſe vel pͥncipiū velex pͥncipijs. ad hoc vt om̄ia cognoſceret vt ph̓s narratin pͦ de anima. Ex quo ſeqͥtur ꝙ cum pͥncipium rerumdeus d̓r pͥmū aīa ſit de natura diuina. Primꝰ autēhorū errorū reprobat̉ ꝑ hoc ꝙ deus nō eſt oīa. ſed om̄ibus altius. vt etiam ph̓s ꝓbat in. xj. meth̓. Scd̓s vero reprobat̉ ꝑ hoc ꝙ deus nec eſt corpꝰ nec forma corporis vt etiaꝫ ph̓s ꝓbat. Tertius ꝟo error excludit̉ perhoc ꝙ aīa non cognoſcit om̄ia. quia ſic idem omnibus

quaſi oīm pͥncipia ꝯtinēs. ſed quia eſt in potētia om̄iavnde cōſtat poſitionē p̄dictam eſſe falſā ⁊ erroneā quadicit̉ animā eſſe de dei ſub̓a. Ad primū ergo dd̓m. ꝙilla auctoritas Gen̄. ẜm Augꝭ. non cogit ponere aīameſſe de dei ſubſtātia. pͥmo quia homo flatu non emittitde ſua ſubſtātia. ſed de aere reſairato qui non eſt d̓ ſubſtātia corꝑis ⁊ multominꝰ de ſubſtātia anime. Scd̓oquia anima nō poteſt facere flatū niſi de corpore cū nōſit creatrix. deus autē qui eſt infinite potētie poteſt animā de nihilo creare. ⁊ ſic d̓r flaſſe inqͣꝫtū hoīs flatū creauit. Ad ſcd̓m dd̓m ꝙ ratio illa ſeq̄retur ſi intellectualis oꝑatio eodem modo deo ⁊ anime ꝯueniret qd̓ patꝫeſſe falſum. vnde ex hoc nō vnitas ſed ſimilitudo nature concludi poteſt. Ad tertium dd̓m ꝙ ratio illa ꝓcederet. ſi in homine eſſet ſimilitudo vel imago deitatisꝑfecta cuius ꝯtrarium ſupra dictum eſt.D ẜm ſic ꝓceditur. videtur ꝙ anima ſit creata d̓ aliqͣ materia. om̄e enī qd̓ habet materiāex materia eſt factū. ſed aīa habet materiā ꝙoſtēditur ex hoc ꝙ eſt accidētibus ſub̓m. naꝫforma ſimpliciter ſubiectū eſſe non poteſt vt boetiꝰ dicit. ergo anima eſt facta ex materia. Pͣ Sicut ſe habet materia corꝑalis ad corꝑa ita ſpūalis ad ſpūs ſꝫ cūdicit̉. in pͥncipio creauit deus celum ⁊ terraꝫ. ẜm Aug.ꝑ ſpiritu īteiligitur ſpūalis natura in formis. ꝑ terramvero corporalis. ergo ſicut ex materia informi pexiſtenti facta ſūt corpora. ſic ⁊ anima rōnalis ex materia preexiſtēti facta eſt. Pͣ Perfecto nō poteſt fieri additioquia ꝑfectum eſt cui nihil deeſt. ſed vniuerſuꝫ ꝑ oꝑa ſedierū fuit ꝑfectum. vt ſupra dictū eſt. ergo nulla ꝑs vniuerſo de nouo addit̉. hoc autē eſſet ſi anima ex non preexiſtenti materia fieret cū quottidie multe anime fiantergo videt̉ ꝙ anima ſit de aliqͣ materia facta. Sꝫ cōtra. om̄is forma eſt ſimplicis eſſentie alias iretur ī infinitum. ſed anima eſt quedam forma. ergo eſt ſimpliciseſſentie. non ergo eſt facta de aliqͣ materia. Pͣ Om̄eqd̓ fit ex materia exit in eſſe ꝑ generatiōem. om̄e aūt generabile eſt corruptibile. ſi gͦ anima rōnalis fiat ex materia ſeqͥtur ꝙ ſit corruptibilis qd̓ eſt incōueniēs. ℟.dicēdū ꝙ aliud eſt fieri ex materia. ⁊ aliud eſt fieri cummateria. illa enī ex materia fiūt qͥbus eorum materia p̄exiſtit. ⁊ cū materia ſine forma eſſe nō poſſit. oportet ꝙmateria ex qua aliquid fit ſucceſſione formarum in ſepatiat̉ qd̓ nō īuenitur niſi in rebus generabilibꝰ ⁊ corruptibilibꝰ inter quarum formas eſt aliqua contrarietas que de anima dici non poſſūt niſi forte ẜm erroreꝫillorū qui animā eſſe corporeā exiſtimabant. vnde anima nō debet dici facta eſſe ex aliqua materia ſpūali velcorporali. Fieri ꝟo cuꝫ materia dicūtur illa que ſic fiūtvt habeāt mat̓iaꝫ ꝑtem ſui in quo circa animā non eſtoīm ꝯcors ſentētia qͥbuſdam dicētibus animā ex materia ⁊ forma ꝯpoſitam. alijs hoc negātibus de hoc qd̓ verius ſit in pͥmo li. dictuꝫ eſt. ⁊ ideo p̄termittat̉ ad p̄ſensAd primū ergo dicendū ꝙ illa ratio non ꝓbat animam fieri ex materia. ſed animam habere materiā cuitn̄ ẜm eos qui hoc negant p̄t reſpōderi ꝙ anima qͣꝫuisnon habeat materiā non eſt omnino ſimplex cū ſit cōpoſita ex quo eſt ⁊ ꝙ eſt alibi expoſitum eſt. Ad ſcd̓mdicendū ꝙ informitas in corporali natura ītelligiturqͣꝫtum ad primū eſſe. ſed in ſpūali natura qͣꝫtum ad eſſeẜm non qͣꝫtum ad primū. ⁊ ideo corporales res ẜm eſſenature fiunt ex materia p̄exiſtente. res aūt ſpūales fiūtẜm eſſe gratie ex natura cōſiderata abſqꝫ gratie forma.Ad tertium dicēdū ꝙ ꝑfectio vniuerſi eſſentialis q̄eſt ẜm ſpecies fuit in pͥmis. vj. diebus ꝯpleta nō aūt ac

14

aliqua mafacta extracorporali