LI.I
nec notōem qꝛ nulla notio ē ī tribꝰ ꝑſonis. gͦ ī eis ordoeē nō p̄t. Pͣ Ubi ē eadē eternitas ſimplicitas ⁊ dignitas nō ē aliqͥs ordo. qꝛ idēptitas eternitatꝭ excludit ordinē duratōis. ſimplicitas ordinē cauſe ⁊ cauſati totiꝰ⁊ ꝑtis. dignitas ordinē dignitatis. ſꝫ ī diuīs ꝑſonis eſteadē eternitas ſimplicitas ⁊ dignitas. gͦ nullus ē ibi ordo. Cōtra vbi ē pl̓itas ſine ordinē. ibi ē ꝯfuſio. ſed inpater d̓r pͥma ꝑſona ī trinitate filius ſcd̓a .ſſ. tertia. prīdiuinis ꝑſonis ē pl̓itas ⁊ nō ꝯfuſio. gͦ ē ordo ī eis.mū aūt ⁊ ſcd̓m ⁊ tertiū dicūt ordinem gͦ ⁊cͣ. ℟º ordoaliqͥd p̄ſupponit vt ordinatoꝝ diſtinctiōem. qd̓ īꝑfectionis nē aliqͥd ī ſuo ītellectu īcludit. ſꝫ hͦ ē dupliciter. velqͣꝫtū ad rōneꝫ generis. ⁊ ſic īcludit imꝑfectōem. qꝛ rōeꝫpͥoris ⁊ poſterioris. vel qͣꝫtū ad rōnem ſpeciei. ⁊ ſic p̄t includere ꝑfectionē qͣꝫtum ad aliquā ſuā ſpeciē ſicut ordonature ſiue originis qͥ eſt ſpēs ordinis dicit ꝑfectiōeꝫ .ſꝫqꝛ cū id qd̓ eſt creature pr̄ de deo pr̄ ẜm id qd̓ ꝑfectōisin eo: excluſo oī eo qd̓ imꝑfectiōis ē. ideo ordo reꝑitur.diuīs ꝑſonis qͣꝫtū ad illud qd̓ ſupponit .ſ. diſtinctioneꝫ⁊ qͣꝫtum ad rōneꝫ ſue ſpeciei .ſ. ordīs ⁊ originis. cū vtrūqꝫ ſit ꝑfectōis in eo. nō aūt qͣꝫtū ad rōnem generis cumhoc ſit imꝑfectōis ī ordine. ⁊ hͦ ē qd̓ dicit Augꝰ ꝙ ī diuinis ꝑſonis ē ordo nature qͦ aliqͥs ē ex alio nō qͦ prior eſtalio. vn̄ in diuīs ꝑſonis nō ē ſimpliciter ordo ſꝫ natureqͦ alius ē ex alio Ad pͥmū de Augꝰ dd̓m ꝙ illa diffinitio dat̉ de ordine ẜm locū qͥ diuinis ꝑſonis nō competit. Ad ſcd̓m aūt ordo ſignificat notiōem ⁊cͣ. dd̓m ꝙnotionē ſignificat non tn̄ diſtincte hanc vel illā. ſꝫ indiſtincte oēs ſicut hͦ nomē origo. Ad tertiū vbicūqꝫ eſteadē ⁊cͣ. dd̓m ꝙ lꝫ ſimplicitas excludat ordineꝫ cauſe ⁊cāti eo ꝙ differūt ī eēntia nō tn̄ excludit ordinē principij ⁊ illius qͥ ē de pͥncipio. qꝛ tales pn̄t eē idem ī eſſentia⁊ ita in ſimplicitate. ⁊ ſic ē in diuīs. Ad qͣrtū ⁊ qͥntuꝫdd̓m ꝙ ordo originis ſufficit vt ꝯfuſio non ponat̉ ⁊ adhͦ ꝙ pater dicatur pͥma ꝑſona. ⁊ ſic de alijs. ita tamē ꝙprimū ⁊ ſcd̓m non referant̉ ad ip̄as ꝑſonas. qꝛ in eis nōeſt pͥus ⁊ poſterius. ſed ad eaꝝ numerationē que ꝯſeqͥordinem nature.D qͣrtum ſic ꝓceditur ⁊ videtur ꝙ in diuinisnō ſit ordo nature. om̄is enī ordo imꝑtat diſtinctionē. ſed in diuina natura nō eſt diſtinctio. gͦ nec ordo. Pͣ In deo natura ⁊ eſſentia idem ſūt. ſed ī deo non ē ordo eſſentie. gͦ nec nature.pͣ Inter ea q̄ ſimul ſunt ꝓut ſūt ſimul non eſt aliqͥsordo. cū ergo relatiua ſint ſimul natura. inter relatiuanon ē ordo nature. ergo nec īter patrē ⁊ filiū. Contravbicūqꝫ eſt naturalis origo vniꝰ ab altero ibi ē ordo nature. ſed ī diuinis ē naturalis origo vniꝰ ab altero. ergo⁊cͣ. P Augꝰ in lr̄a dicit. cum dicit̉ filiꝰ a patre eē nonoſtendit̉ ineqͣlitas ſub̓e ſꝫ ordo nature. ℟º ordo alicuius dupliciter d̓r vel vt ſub̓i qd̓ ordinat̉. vel vt rōnisẜm quā ordo attēditur. pͥmo mō in diuinis nō eſt ordonature ſed ꝑſonarum qͥ ordinat̉. ſcd̓o modo eſt ibi ordonature. qꝛ ẜm naturalē ꝓductiōem vnius ab altero ordinat̉. pͥmo modo li. nature ſumit̉ formaliter ⁊ genitꝰcōſtituit̉ in habitudine formali .i. ordo naturalis. ſcd̓omodo materialit̓ Ad primū ordo imꝑtat diſtinctōeꝫ⁊cͣ. dd̓m ꝙ veruꝫ ē. ſꝫ tn̄ in ordinatis natura aūt in deonō ordinat̉ ſꝫ ē rō ordinādi Ad ſcd̓m in deo natura eteſſentia idē ſūt. dd̓m ꝙ qͣꝫuis ſint idē re differūt tn̄ rōnenā eſſentia noīat̉ rōne pͥncipij eſſendi. Sꝫ natura rōnepͥncipij agēdi ẜm ꝙ nat̉a d̓r vt ph̓s dicit i. v. meth̓. quopͦ pullulat pullulās ⁊ ideo bn̄ ordo nat̉e d̓r .i. naturalisoriginis. ſꝫ nō ordo eſſentie Ad tertiū de relatiuis dicēdū ꝙ int̉ ea q̄ ſil̓ ſūt nō p̄t eē ordo ſimpliciter. ſꝫ ordoſine rōne anteceſſionis p̄t ſic aūt d̓r ordo nature.
Ic oritur q̄ſtio. Hicq̄runt̉ duo Primo vtrū dictio excluſiuapoſſit addi ī diuīs ex ꝑte ſub̓i Scd̓o vtꝝex ꝑte p̄dicati Circa pͥmū q̄rūt̉ duo Primo vtꝝ poſſit addi t̓mino eēntiali ex ꝑte ſub̓i cū p̄dicato eſſentialivl̓ ꝑſonali. Scd̓o vtruꝫ poſſit addi termino ꝑſonalicū p̄dicato eſſentiali.D pͥmū ſic ꝓcedit̉. ⁊ videt̉ ꝙ hec ſit falſa. ſolꝰdeꝰ ē deꝰ. qꝛ om̄e adiectiuū ponit rē ſuā circaſuū ſubſtātiuū. gͦ ſolꝰ ponit ſolitudinē circadeū. ſꝫ vt Hyl̓ ait. deꝰ n̄ ē ꝯfitēdꝰ nob̓ ſingularꝭ aut ſolitariꝰ. gͦ ⁊cͣ. Pͣ Nullꝰ eſt deꝰ niſi pr̄ aut filiꝰ aūt .ſſ. ſi gͦſolꝰ deꝰ ē deꝰ. aut ſolꝰ deꝰ pr̄. aut ſolꝰ deꝰ filiꝰ. aut ſolꝰdeꝰ .ſſ. ſꝫ hoc totū ē falſū. gͦ hͦ ē falſū. ſolꝰ deꝰ ē deꝰ. Cōtra ꝓpriū eſt qd̓ vni ſoli ꝯuenit ſꝫ eē deū ꝯuenit ſoli deogͦ ⁊cͣ Itē videt̉ ꝙ hec ſit falſa ſolꝰ deꝰ eſt pr̄. aliꝰ enī qͣꝫdeus ē pr̄. qꝛ hō ē pr̄ nō gͦ ſolꝰ deꝰ ē pr̄ Cōtra de qͦcūqꝫp̄dicat̉ cōmune cū p̄ciſione p̄dicat̉ cū p̄ciſiōe ꝓpriū ſi deip̄o p̄dicet̉. cū gͦ hec ſit vera ſolꝰ deꝰ ē deꝰ vt oſtenſū eſt.hec ē vera ſolꝰ deꝰ ē pr̄. ℟ꝰ hec ꝓpoſitio ſolꝰ deus eſtdeꝰ. duplex ē. hec enī dictio excluſiua ſolus cū ſit idē ꝙnon. cū alio pͥuat aſſociatiōeꝫ a ſub̓o aut gͦ ſimpliciter ⁊ſic ponit ſolitudinē circa deū. ⁊ ē nomē adiectiuū. ⁊ ſicſiue ex ꝑte ſub̓i vel p̄dicati adiungat̉ termino eſſentialiſiue ꝑſonali. reddit louctiōeꝫ falſa. ideo hūc ſenſuꝫ ammodo p̄termittimꝰ. aut reſpectu alicuiꝰ. et tūc iterū duplex ē. aut enī excludit alia a ꝑticipatōe forme ſub̓i rōneītellecte īplicatōis ī ſub̓o ⁊ tūc ē vera ſub hoc ſenſu illeqͥ ſolꝰ eſt deus p̄ter quē nullus aliꝰ deꝰ ē deꝰ. ⁊ ī hoc ſenſu loquit̉ Augꝰ. aut a ꝑticipatiōe forme p̄dicati. ⁊ tūc ēſenſus p̄ter deū nullꝰ ē deꝰ. ⁊ ẜm hos duos ſenſus ꝓpoſitio ē vera. Ad pͥmū gͦ qd̓ ꝓcedit ẜm aliū ſenſū ptꝫ ſolutio. Ad ſcd̓m ſolus deus. dd̓m ꝙ ẜm ſophiſtas dictio excluſiua addita termino cōmuni īmobilitat ip̄mrōne negationis incluſe. ideo ī ꝓceſſu eſt falſa figure dictiōis cū fiat variatio ab īmobili ſuppoſitōe ad mobilēAd tertiū ꝯcedēdū ē ꝙ ꝓcedit ẜm tertiū ſenſū Adillud qd̓ vlteriꝰ q̄ritur de hac ſolꝰ deꝰ ē pr̄. dd̓m ꝙ hec ꝓpoſitio ē duplex ſicut ⁊ prima ex eo ꝙ hec dictio ſolꝰ p̄texcludere alia a forma ſub̓i. ⁊ ſic vera eſt ſub hͦ ſenſu. deus p̄ter quē nō ē aliꝰ ē pr̄. vel a p̄dicato. ⁊ ſic iteꝝ eſt duplex. ex eo ꝙ p̄dicatuꝫ p̄t teneri formaliter. ⁊ ſic eſt falſaſub̓ hoc ſenſu. paternitas ſolū ē ī deo. vel ꝓ p̄ſuppoſitopr̄is eterni. et ſic ſolus deus ē pater. ⁊ ſic eſt vera. ⁊ hocmodo ꝓbatur ⁊ improbat̉.D ſcd̓m ſic ꝓcedit̉. ⁊ videt̉ ꝙ hec ſit vera ſolꝰpr̄ ē deꝰ. nā de filio d̓r. in gl̓ia in excelſis deo.tu ſolꝰ altiſſimꝰ. gͦ eadē rōne de pr̄e p̄t dici ꝙip̄e ſolꝰ ē deꝰ cū hͦ nomē altiſſimꝰ ſit eſſentiale ſic hͦ nomen deꝰ. Pͣ Maior ē idēptitas pr̄is ad filiū ⁊ .ſſ. qͣꝫtotius ad ꝑtem. ſꝫ dictio excluſiua addita toti nō excludit ꝑtem. gͦ nec addita vni ꝑſone excludit aliā. ergo heceſt vera. ſolus deꝰ eſt pr̄. PͣDictio excluſiua nō excludit illud a ſub̓o qd̓ eſt de ītellectu eiꝰ. ſed vnū relatiuorū eſt de ītellectu alterius. gͦ dictio excluſiua addita vnirelatiuo nō excludit aliud. ⁊ ita idē qd̓ prius Contrahuiꝰ ꝓpoſitionis ſolꝰ pr̄ ē deꝰ vna expoſitio ē. nullꝰ ala pr̄e ē deꝰ. ſꝫ hec ē falſa gͦ ⁊ pͥma hoc etiā in lr̄a d̓r. hhec eſt duplex. ſolꝰ pr̄ eſt deꝰ. qꝛ lyſolꝰ aut pͥuat aſſociationē reſpectu forme ſub̓i. aut reſpectū p̄dicati. pͥmo modo eſt vera ⁊ ē ſenſus. pater p̄ter quē nullus alius ē ꝑſona patris eſt deꝰ. Si reſpectu p̄dicati tūc ſil̓r ē duplexqꝛ cum ſolꝰ ſit idem non. cū alio ſi lyalio teneatur neutraliter ſic ē vera. qꝛ excludit aliud ī eēntia. ſi maſculine