DI.IIII
ptualē amorē. vn̄ dicit in. xiiij. de tri. ꝙ v̓bū eſſe ſine cocnitione nō p̄t ī tribꝰ ꝑſonis. ⁊ poſitꝰ iſtꝭ imago iſta coenoſcit̉ ſcꝫ memoria intelligētia ⁊ volūtate. hāc autemnon dico ītelligentiā qͣ intelligimꝰ cogitātes. ⁊ ſic aſſinatio attendit̉ ẜm habitum ⁊ duos actꝰ. qͣꝫuis etiamquit dici ꝙ attendit̉ ẜm potētias nō ꝙ memoria ⁊ incelligētia ſint diuerſe potētie. ſed dicūt diuerſos ordīesnnius potētie ad diuerſa. memoria ſcꝫ ad habitū ⁊ ītelgentia ad actū ſicut etiā rō ſuꝑior ⁊ inferior diſtinguitur ẜm ordinē ad diuerſa. Ad primū anima non coęnoſcit dd̓m ꝙ ſicut ſpecies illuſtrata lumīe intellectꝰagētis. ⁊ ꝑqͣꝫ aīa cognoſcit d̓r eſſe habitꝰ in ea ita eſſenria ſua ꝑ quā ſeip̄am cognoſcit p̄dicto modo cognoſcitcum habeat lumē intellectuale ad mixtū d̓r eſſe ī ea hahitus vn̄ cognoſcēdo ſe ꝑ eſſentiā cognoſcit ſe ꝑ habitiAd ſcd̓m dd̓m ꝙ hic ſumūt̉ materialiter ꝓ re amata⁊ ꝑ re cognita. que ē ip̄a ſub̓a anime. ⁊ ideo ſūt habituslubſtātiales. cū modo iam dicta ip̄a eſſentia aīe ꝓ qͣ h̓ſumūt̉ amor ⁊ noticia ſit habitꝰ Ad tertiū dd̓m ꝙ eodem habitu ſcꝫ noticia memoria ⁊ ītelligētia reducunt̉ad ſuā oꝑationē. habitꝰ enī eſt principiū oꝑatiōis. id̓omemorie cū nō hꝫ ꝑ ſe actū aliquē qͥ ſit ſimpliciter oꝑario nō rn̄det aliqͥs habitꝰ diſtinctꝰ vel dicēdū ꝙ memoria ītelligētia ⁊ volūtas nō ſunt tres potētie vt dictū ē.IIIIDI.Ic orit̉ q̄ſtio ſatis neceſſaria. Hic q̄runtur duo pͥncipaliter.Primo de generatōe in diuīs Scd̓ode predicatiōe. Circa pͥmū q̄runtur tria. Primoan̄ in diuinis ſit generatio. Scd̓o ſuppoſito ꝙ ſit anhec ſit vera deꝰ genuit deū Tertio de alijs locutionibus que ex lr̄a iſta cōcludūtur. Quarto vtrum p̄dicatio affirmatiua poſſit p̄dicari de deo.Oprimuꝫ ſic ꝓceditur. videt̉ ꝙ generatio nōſit in diuinis. generatio enī eſt ſpēs mutationis. ſꝫ in diuinis nō eſt mutatio. Iac̄. j. Apd̓quē nō eſt trāſmutatio. gͦ nec generatio. xͣUbicunqꝫ ē generatio oꝑtet ꝙ ſit aliqͥd ingenito cōmunicatum a generante. gͦ oꝑtet eſſe ibi aliquid aliud ꝑ qd̓ab ip̄o diſtinguat̉ cū omne generatū a generāte diſtinctum ſit. gͦ omē qd̓ generat̉ eſt cōpoſitum cuꝫ ſit ibi aliqͥd ad aliqͥd. ſed ī deo nō eſt cōpoſitio. gͦ nec generatio.pͣOme illud ſine quo diuinū eſſe ītelligit̉. ſūme ꝑfectum nō eſt de ꝑfectione eē diuini. ſed generatio ē hꝰmodi. qꝛ ī ſpūſſancto eſt eſſe diuinū ꝑfectiſſimū ſine generatione gͦ ⁊cͣ. Cōtra qͥcquid eſt ꝑfectionis attribuedū eſt deo. ſed generare ſibi ſil̓e eſt ꝑfectōis. gͦ eſt deo attribuēdū. PEſa. vlt̓. d̓r Si ego qͥ ceteris generationem tribuo ſterilis ero dicit dn̄s. ergo ⁊cͣ. ℟º quicqͥdꝑfectionis ī creatura eſt attribuēdū eſt creatori. in generatione ꝟo creature ē aliqͥd ꝑfectōis ⁊ aliqͥd imꝑfectōisꝑfectionis eſt cōmunicare eſſentiā ſuā alij ⁊ accipere abalio eſſentiā. ſed imꝑfectōis eſt. qꝛ hoc fit ꝑ mutatiōem⁊ deciſionē ſui. eſt ergo generatio ī diuinis qͣꝫtū ad illd̓qd̓ ꝑfectionis eſt. ſcꝫ cōmunicare eſſentiā ſuā alij et acipere eſſentiā ab alio. nō qͣꝫtum ad alia que ſunt imꝑfectionis. Ad primū generatio eſt ſpēs dd̓m ꝙ verumeſt ẜm ꝙ habet imꝑfectioneꝫ admixtam. ⁊ ſic non eſt indiuinis. ſed alio modo ſicut dictum eſt. Ad ſcd̓m ꝙin diuinis eſt diſtinctio generātis ⁊ geniti nō ꝑ aliquidciſentiale. ſed ſolū relationibꝰ ſicut dare eſſentiā ⁊ accipere eam. pl̓itas aūt iſtaꝝ relationū ī diuinis non repunat ſimplicitati. qꝛ relatōes p̄dicte n̄ differūt re a ſub̓aſed rone tm̄ vt dictum eſt ſupra. vn̄ nō faciūt ꝯpoſitōeꝫtum ſub̓a. Ad tertiū dd̓m ꝙ generatio ē de ꝑfectione
diuini eē ſimpliciter. qꝛ ſine hoc nō eſt ſūma in deo ꝑfectio qͣꝫuis nō ſit de ꝑfectione eē diuini in ꝑſona ſpūſſancti vel dd̓m ꝙ prima ꝓpoſitio eſt falſa. qꝛ q̄ ponit fidesī deo ꝑfectionis ſūt. ⁊ tn̄ creat̉a naturali cognitōe ad eaītelligēda ī deo deuenire nō p̄t.D ſcd̓m ſic ꝓcedit̉. videtur ꝙ hec non ſit veradeus genuit deū. deus enī cum ſit tres ſub̓alis ſignificat eſſentiā. gͦ ſi deus genuit deumeſſentia genuit eſſentia quod falſum ē.Generare ⁊ generari imꝑtāt diſtinctōem. ſed hec ē falſa. deus diſtinguit̉ a deo. gͦ ⁊ hec deꝰ genitꝰ eſt a deo. gͦ ⁊prima. Pͣ Sicut pater eſt deꝰ. ita ⁊ filiꝰ. ſi gͦ hec ē vera. deus generat. qꝛ pater. pari rōne. ⁊ hec deꝰ nō generat. qꝛ filiꝰ nō generat. ⁊ ſic due ꝯtradictorie ſimul ſuntvere qd̓ eſt impoſſibile. Cōtra in ſymbolo d̓r. deū dedeo genitū. ſed non generat̉ de deo. nō ſicut de generāte. gͦ deus generat deū. Pͣ Tam genitus qͣꝫ generāseſt deus. gͦ vere poteſt dici deus generat deū. ℟º ſciēdum eſt ꝙ hoc nomen deus qn̄qꝫ ſupponit pro eſſentia.quandoqꝫ ꝓ perſona. quādoqꝫ pro vna. quādoqꝫ ꝓ pluribus. ꝙ ſupponere poſſit ꝓ eſſentia hinc eſt. qꝛ in diuīsres nature ⁊ natura nō differūt vt deitas ⁊ deus. qd̓ ꝓvna ꝑſona. hoc eſt ex vi nomīs. qꝛ imponit̉ ad ſignificādum eſſentiā ī ſuppoſito cum ſit nomen ſub̓ale cōcretūvt homo. ꝙ ꝓ pluribꝰ ꝑſonis. hoc eſt qꝛ forma a qua imponit̉ deus ē vna non multiplicata ſcꝫ ip̄a eſſentia ī tribus ꝑſonis. ſꝫ hoc nomē eēntia ⁊ ſignificat ⁊ ſupponitſemꝑ eſſentiam. ⁊ ideo. qꝛ ꝑſona generat ꝑſonaꝫ. bn̄ d̓rdeus generat deū. reqͥritur enī actus nocionalis ꝙ hocnomen deus ſupponat ꝓ ꝑſona diſtincta tam a parteſuppoſiti qͣꝫ appoſiti. Ad primū dd̓m ꝙ qͣꝫuis hec ſitvera. deus generat deū. nō tn̄ hec ē vera eēntia generateſſentiā. qꝛ nunqͣꝫ trahit̉ ad ſupponēdū ꝓ ꝑſona eſſentiaAd ſcd̓m generare imꝑtat dd̓m ꝙ verum eſt ſꝫ tamēꝑmddū actus: actꝰ aūt ſunt ſuppoſitoꝝ. ideo generaredicit diſtinctionē ſuppoſitoꝝ. Diſtinguere aūt imꝑtain generali diſtinctōem. ⁊ id̓o ſua ſignificatio det̓minaretur ad diſtinctōem eſſentie ſi termio eſſentiali ꝯiungeret̉. determinat̉ enī ſua ſignificatio ẜm exigētiā t̓mī cuiadiūgit̉. Ad tertiū de ꝯtradictōe dd̓m ꝙ hoc nomendeus hꝫ naturā termini cōmunis ī hoc ꝙ p̄t multis cōmunicare ſcꝫ tribꝰ ꝑſonis. ⁊ ideo p̄t redde̓ locutōem verum ꝓ vno. ⁊ ideo hec eſt vera. deꝰ generat deū. qꝛ ꝓ pr̄ehabet veritatē. habet etiā naturā termini ſingularis qꝛimponit̉ a forma nō multiplicabili. ⁊ id̓o qͥcqͥd negat̉ d̓ip̄o ꝓ tota trinitate negat̉. vn̄ hͦ falſū eſt deꝰ nō generat.D tertiuꝫ ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙ hec ſit vera. deꝰgenuit ſe deū vel aliū. qd̓ enī ⁊ diuerſuꝫ ſufficiēter diuidūt ens. ſi ergo deus genuit deumvel genuit eūdem vel aliū. Pͣ Bene ſeqͥturhomo generat hoīem. gͦ vel ſe vel alium. gͦ ſimiliter ſeqͥtur. deus generat deū. gͦ generat ſe deū vel alium.Ex hac q̄ falſa eſt deus generās eſt genitꝰ. ſeqͥtur ꝙ idēeſt generas ⁊ genitus. gͦ ab oppoſitis ex hac q̄ eſt vera deus generās nō eſt deus genitꝰ. ſeqͥtur ꝙ alius eſt deꝰ generas aliꝰ genitus. gͦ hec eſt vera. deꝰ genuit ſe deuꝫ velalium deū. Pͣ Unū ī ſub̓a facit idem ī quātitate eqͣlein qͣlitate facit ſimile. ſed ī diuinis idem eſt ſub̓a quātitas ⁊ qualitas. cum ergo hec ſit vera. deꝰ genuit deumſil̓em. id ē. equalē ſibi. gͦ ⁊ hec. deus genuit deum eūdeꝫſibi. ⁊ ita deus genuit ſe deū. Iuxta hͦ q̄ritur vtrumhec ſit vera. deꝰ genuit deū qui eſt pr̄. ⁊ videt̉ ꝙ ſic. quiaſi nō. gͦ genuit deuꝫ qͥ non ē pater. ⁊ eſt deus qͥ non ē pater. ergo ſūt duo dij. ſed hoc ē falſuꝫ. gͦ ⁊ hoc ex qͦ ſeqͥturſcꝫ deus genuit deū qͥ non eſt pater. ergo hec ē vera. degenuit deū qui eſt pr̄. Cōtra hoc nomē qͥ eſt relatiuū