De peccato
ſpūalit̓ occidit. Si aūt qͥs ſcire voluerit ture hͦ reprobāt. Et pͥmo illd̓ Gen̄. 4.an ex ſuo amore cor ꝑſone alteriꝰ occupet̉. ex hoc cognoſcat ſi illa ꝑſona aſſe̓atꝙ amor tuꝰ in corde ſuo ſup̄mū locuꝫ teneat. Uel ſi familiaritatē tuā cū alia ꝑſona moleſte ferat hec em̄ ſūt certa ſignanoxie ⁊ ꝑuerſe dilectōis ¶ Tertio occultat ſe ſub ſpē ſanctitatis ⁊ benificentie.Et hoc apparet in illis qui dicunt ꝙ adhāc ꝑſona vel ad illā magis inclinātur:ratione ſanctitatis ⁊ caſtitatis ⁊ virtuoſitatis in ea relucētis: aſſerētes: ꝙ ob hͦfamiliaritatem eius frequētēt vt bonisexemplis eiꝰ edificent̉. Et iſti plerumqꝫdecipiunt̉. vt dicit Augꝰ. Nec eo minfemīe timēde ſunt: qꝛ religioſe ſūt. qꝛ qͣnto religioſiores tanto citius alliciunt̉. etplerumqꝫ ſub ſpē ſanctitatis latet viſcuslibidinis. Sciendū ꝙ quando aliqͣ perſona deuota deſiderat habe̓ pͥuata colloquia ⁊ conuentus familiares: tunc illeamor familiaris ſepe generat carnalemEt hoc contingit in viris perfectis. ꝓutdicit Augꝰ. ī li. d̓ ſingularitate clericoꝝ.Crede mihi exꝑtus loquor ex femīaruꝫfamiliaritate: ml̓tos cedros cecidiſſe cognoui. de quorū lapſu nō minꝰ ſuſpicabar qͣꝫ hyeronimi vel ambroſij Et btūsAmbro. dicit. Perfectos quoſqꝫ virosniſi ꝑ mulie̓s diabolꝰ īpugnae̓ ꝯſueuitRemediū ꝯͣ hāc occultatōem ꝯſiſtit ī hͦꝙ hō virili aīo illos actꝰ quos alicui ꝑſone ꝓ ſua ſanctitate impēdit: nō ꝑſoneꝓpt̓ cōplacentiā: ſꝫ dei amore exerceat ſine magna mora ⁊ lōgo ꝯiunctu femīaꝝAmb̓. Si pudicitiā q̄ris feminā quaꝫvideris bn̄ cōuerſantē: mente dilige nōcorporali frequētia. Quia nec es dauidſanctior: nec ſalomōe ſapiētior. nec ſamꝑſone fortior. Memēto ſemꝑ ꝙ ꝑadiſicolonū de poſſeſſione ſua mulier eiecit:Cōtra illos qͥ dicūt ſe n̄ poſſe caſte viue̓Equitur reprehenſio illoꝝ qͥ diN cūt ſe non poſſe cōtinere a fornicatione. ꝙ hoc ſit falſum: patꝫ pͥmo ꝑ hoc. qꝛ diuerſa teſtimōia ſacre ſcri-
qd̓ dixit dn̄s ad cayn loq̄ns d̓ peccatoSubtus te erit appetitus tuus: ⁊ tu dominaberis illi. Un̄ quaſi mēdaciū dn̄oimponūt: qui dicūt ſe nō poſſe cōtinere:cū tamē homo dn̄at̉ appetitui cuiuſlibꝫpeccati: ſic ꝙ poſſit inclinationi huic reſiſtere. Iteꝫ Iob. vi. An poterit quis guſtare qd̓ guſtatū affert mortē. In ꝟitate qui haberet ꝑfectā fidē cognoſcerꝫ ꝙdelectatio fornicatōis ē venenata. gͦ merito vitanda. Nonne ſi apponeret̉ alicuicibꝰ amariſſimꝰ vl̓ venenatꝰ. ip̄e ſtatī diceret nō poſſum aliqͦ mō comedere Uoluptas ꝟo fornicatiōis extra mr̄imoniūē venenata. īmo etiā morte amarior. qꝛhic morte ſpūali .i. culpe hoīeꝫ int̓ficit. īfuturo aūt int̓ficiet hoīem morte eternatam corporis qͣꝫ anime. Item ꝓbat̉ perilld̓ Ecc̄i. i5. Appoſui tibi aquā ⁊ ignēad qd̓ volueris porrige manū. Et poſt.An̄ hoīeꝫ mors ⁊ vita bonū ⁊ malū: qd̓placuerit: dabit̉ illi Itē ꝓbat̉ ꝑ illd̓ apl̓iFidel̓ eſt d̓s qͥ nō ꝑmittit nos temptariſuꝑ illd̓ qd̓ poſſumꝰ. ¶ Scd̓o ideo caue dꝫ qͥs ne ꝑtinacit̉ dicat ſe n̄ poſſe ꝯtinere qꝛ ꝑ hoc reddit ſe inferiorē brutꝭ aīalibꝰ qꝛ minꝰ hꝫ libertatē animi ⁊ volūtatis qͣꝫbruta aīalia: cum tn̄ dignitas illadata ſit hoī p̄ ceteris aīalibꝰ ꝙ libeꝝ arbitriū hꝫ. Piſcis em̄ temꝑat ſe ab eſca:ſi hamū videt. Et auis a gno frumēti ſilaqueū videt. Et miſer hō timore mortꝭet̓ ne nō vult ſe temperare ab illicitis voluptatibꝰ ip̄ius luxurie. ¶ Tertio iō qꝛtalis incurrit maledictionē om̄ipotentꝭqui dicit ſe non poſſe continere: cū tamēdeus nullū impoſſibile p̄cepit homini.Unde Hiero. Maledictus qͥ d̓t deuꝫp̄cepiſſe impoſſibile. ¶ Quarto id̓o: qꝛtales ſūt blaſphemi eo ꝙ imponūt deoid qd̓ ei nō cōuenit: ⁊ inſuꝑ qd̓ eſt cōtraeius diuinā reuerētiam. Hoc patꝫ. qꝛ īponūt deo ignorantiam: qͣſi nō ſciuiſſetgrauamē oneris ⁊ infirmitatem homīsqui tamē eſt eterna ſapīa: ⁊ om̄ia nouit.