De peccato

eatū. qꝛ occidere ꝓximuꝫ: ⁊ effunde̓ ſangͣuinem innocentē eſt vnum pcc̄m de qͣtuor peccatis clamantibꝰ ad celū Und̓dixit dn̄s Gen̄. 4. Uox ſanguinis fratrs tui abel clamat ad me de terra. maledicta terra que aperuit os ſuū ⁊ ſuſcepitſanguinē fratriſ tui. ſi terra ē maledictaque ſanguinē innocentē ſuſcepit. qͥd tūcde illo erit qui ſanguinē innocētē effundit ꝯtra deum ⁊ iuſticiā. ergo quicunqꝫexvindicta ⁊ iracūdia ledit vel ꝑcutit ꝓximū vel vulnerat: peccat mortalit̓ totiens quotiens. Circa qd̓ querit̉ vtꝝ virꝑcutiens vxorem ꝓpriā peccet mortalit̓.Reſpondeo ſi cauſa correptionis ⁊ moderate hoc fecerit non peccat mortaliterquia ſuperior habet corriꝑe inferiorem.Sed vir eſt caput mulieris: ⁊ non econuerſo. Unde Gen̄. 3. dixit dn̄s ad euā.Sub viri poteſtate eris: ⁊ ip̄e dn̄abiturtui. Si aūt ex vindicta ⁊ ira: ⁊ ſine cauſaeā ledit ⁊ ꝑcutit. peccat grauit̓ Hoc aūtaduertendū eſt de illis qui cū offenſi fuerint ab alijs ſiue in taberna. ſiue alias:⁊ non pn̄t ſe vindicare in eis: tunc vindictā talē inferunt ſuis vxoribꝰ ſine cauſa. credo ī dicto mō cōmitti. Si tn̄ tal̓ mo⁊ in hoc grauiter deū offendunt.¶ Quot ſint filie ire. ⁊ quādo peccata mortalia ſūt.Equitur declarare: qūo filie ireſint peccata mortalia Circa qd̓ſciendū ꝙ prima filia ē rixa. hͦ ēaudax volūtas vindicādi iniuriam ſuaꝫ⁊ ꝓcedēs ad actū vindicādi. hoc eſt qͣndo nocet alteri ex ira: ⁊ hͦ ꝑ oꝑa q̄rendovltionē ⁊ impediēdo bonū alteriꝰ vbicūqꝫ pōt: ſiue iuſte ſiue iniuſte. Itē ẜꝫ hermanū de ſchilditꝫ. Rixa p̄t dici ex eo ꝙeſt iniuſta vindicatio in ꝓximū cū nocumēto corꝑali: qd̓ videt̉ eē ꝯtra iuſticiaꝫ⁊ pcc̄ꝫ mortale. niſi nocumētū ita paruimomēti eēt ꝙ nō eēt dignū noīe īiuriarū. mīſtri āt iudicꝭ vl̓ ptātis publice aliquē debite capiēdo vl̓ inuadēdo nō dicunt̉ ꝓprie rixari ſꝫ iuſticiā exeqͥ. Sil̓r qͥſe defendit cū moderamīe inculpate tu-

tele ſolo aīo repellēdi ⁊ euadendi iniuriānon aīo iniuriandi etiā ſi aliū ledat: cuꝫalias eiꝰ inuaſionē ſubterfugere nō valꝫnō peccat: niſi vl̓ iniuriā faciat. vl̓ moderamē inculpate tutele excedat. ꝟbi gr̄a.iſte videbat̉ ſibi iniuriari ꝙ ꝑcuteret euꝫpugno vl̓ ꝑua v̓ga. ⁊ aliꝰ ecōtra extrahitgladiū ⁊ ille int̓fecit inuadētē eū cū ꝟga:vl̓ alias gͣuit̓ vulnerat. Nota ẜm Her.d̓ ſchil. Si qͥs hr̄et iuſtā vl̓ legittimamcām iraſcēdi ꝓ ſe. ita tn̄ ꝙ motꝰ ire eēt nimis inordīatꝰ ⁊ nimis vehemēs interiꝰ⁊ exteriꝰ tūc credo ſi ꝓcedat ex habitu vitioſo .ſ. ex ſuꝑbia vl̓ inuidia vl̓ ira ⁊ inhabituata voluntate: vbi habitꝰ ⁊ pͥncipiaex quibꝰ tal̓ motꝰ ꝓcedit ſūt pec̄a mortolia. Credo etiā: ꝙ illa inordinatio ireſit pcc̄m mortale. qꝛ refert̉ in eundē fontem vicij vn̄ ꝓcedit. Uel ſi nō ꝓcedat exhabitu vicioſo: ſꝫ ex hoc graue ſcādaluꝫꝯcitet̉. puta ꝙ ille cōtra queꝫ iraſcit̉ modo inordīato. vel alij audiētes aut vidētes ad pcc̄a mortalia impellant̉ ꝑ hoc ꝙmotꝰ huiꝰ ire tā inordinatꝰ ē. qͥ alias addicta pcc̄a nō mouerent̉. pcc̄m mortaletus inordinatꝰ nō ꝓcederet ex habitu vicioſo. nec graue ſcādalū gn̓arꝫ. ſed ex naturali cōplexione iraſcētis ꝓueniret. quiforte multū eēt colericꝰ vl̓ debil̓. vl̓ infirmus. poſſet eſſe pcc̄m veniale: niſi tuncdebilitas vl̓ motꝰ colere inordinatā accenſionē ire cauſans ex culpa mortali ꝓueniret. puta ex nimia ebrietate vl̓ gulavl̓ aliqͦ hmōi. Uel ip̄e motꝰ inordīatusire ītm̄ iraſcēte inflāmae̓t ꝙ a charitatedei vl̓ ꝓxī excideret. ¶ Scd̓a filia eſt timor mētis. hͦ ē volūtas vīdicādi fugiēsaduerſitateꝫ ꝓpt̓ eſtimatas inimicitias:ſic ꝙ cogitat ⁊ imaginat̉ qūo poſſit alijnocere: ⁊ eū vincere. ¶ Tercia filia eſt indignatio ⁊ ē volūtas ſevindicās ꝑ ſignūmoleſtie. qd̓ exterius oſtenditur. ſic ꝙ exira aliū ꝑuipendo in corde ⁊ ꝓ nihilo reputo. ⁊ ꝙ me tā dignū reputo: ꝙ meitonō deberet mihi talia facere. Et hoc ex