ireꝟb
tis eſt ꝙ eadem menſura remetietur eisid eſt ſicut ip̄i proximis ſuis ſigna ire on̄derunt: ſic chriſtus ⁊ beata virgo maria⁊ om̄es ſancti ⁊ omēs angeli oſtēdēt eisetiam ſigna ire ⁊ indignationis. Chriſtꝰoſtēdet eis iram ſuam: ꝙ nunqͣꝫ eum lete videbunt. ⁊ ꝙ nunqͣꝫ miſerabitur eoꝝnec liberabit eos a penis: etiam ſi om̄esſancti orarent pro eis: Hieremie. 7Noli orare ꝓ populo hoc: nec aſſumas laudem pro eis. id eſt oratōem. quia nō exaudiam te. Signum ire beate marie etſanctorum eſt. ꝙ nunqͣꝫ aliquod ſuffragium eis faciunt. Exemplum de diuitequi petiuit guttam aque: ⁊ non obtinuit Signum ire ſanctorum angeloruꝫ eſtꝙ in iudicio exibunt angeli. ⁊ ſeperabūtmalos de medio iuſtorum. ⁊ mittēt eosin caminuꝫ ignis. ibi erit fletus ⁊ ſtridordentium. ¶ Septimo quādo ira nō ſolum oſtenditur ſignis. ſed etiam expͥmitur verbis malicioſis ⁊ vituperijs. ⁊ tal̓erit reus gehenne ignis. Unde Math̓5. Qui aūt dixerit fratri ſuo fatue: reuserit gehenne ignis. Circa quod querit̉vtrum cōtumelia vel ꝯuitium ſit peccacatū mortale. Reſpōdeo ẜꝫ tho. ſcd̓a ſe.q. 72 Proprie ⁊ per ſe vtrūqꝫ eſt peccatūmortale nō minus qͣꝫ furtum vel rapinanon em̄ homo minus amat honore ſuūqͣꝫ rem poſſeſſam. Ergo ſicut eſt peccatum mortale furtū vel rapinā cōmittereſic ⁊ ꝓxīo ꝯuitiū dice̓. Differt aūt contumelia a conuicio ī hoc qꝛ per ꝟba contumelioſa rep̄ſentat̉ ꝓprie defectꝰ culpe. ſꝫꝑ ꝯuiciū rep̄ſentat̉ gn̄alit̓ qͥcūqꝫ defectꝰſiue culpe ſiue pene. Un̄ ſi qͥs alicui dicat iniurioſe eū eſſe cecū. ꝯuiciū qͥdē dic̄ſꝫ nō ꝯtumeliā. Si aūt dicat ꝙ ſit fur: n̄ſolū ꝯuitiū: ſꝫ etꝭ ꝯtumeliā infert. ſepe tn̄vnū ꝓ altero ponit̉. Iteꝫ qͣrit̉ an liceatcauſa correctionis ꝯuītiū dicere. Reſpodeo ẜm tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 72. Sicut licitū eſt aliquē v̓berare vl̓ in rebꝰ dānificare cauſa diſciplīe: ſic etiaꝫ p̄t aliqͥs alteriquem corrigere debet aliquod verbum
conuitioſum dicere Et hoc modo dominus vocauit diſcipulos ſuos ſtultos. vthabetur Luc̄. vltimo dicens. O ſtulti⁊ tardi ad credendū. Et apl̓s ad Gal̓.iij. dicens. O inſenſati galathe. tamenſicut dicit beatus Auguſtinus. Niſi exmagna neceſſitate obiurgatōes ſunt adhibede in quibꝰ nō vt nob̓. ſꝫ vt dn̄o ẜuiatur inſiſtemꝰ. gͦ valde neceſſaria eſt diſcretio vt hō moderate talibꝰ ꝟbis vtat̉qꝛ poſſet eſſe tā graue ꝯuitiū ꝙ ꝑ v̓buꝫincaute ꝓlatū auferret honorē eiꝰ contraquē ꝓferre̓t̉: ⁊ tūc poſſet hō peccae̓ mortalit̓: etiā ſi nō intēderet dehonoratiōeꝫalteriꝰ. Sicut ſi qͥs incaute alium ex ludo ꝑcutiens grauiter lederet ⁊ vulneraret non excuſaretur a pcc̄o mortali. ſic ⁊hic. Itē querit̉ vtꝝ hō cōtumelias ſibi illatas debeat ſuſtinere. Rn̄deo ẜm btm̄Tho. vbi s. ſicut in alijs iniurijs: ſic exin verbis ꝯtumelioſis tenemur hr̄e aīmp̄paratū ad tolerātiā ſi expediens fue̓itQn̄qꝫ tn̄ oportet vt ꝯtumeliaꝫ repellamus ꝓpter duo. Primo qͥdem ꝓpter bonum eius qͥ ꝯtumeliā infert vt videliceteiꝰ audaciā repͥmamꝰ: vt d̓ cetero talianō attēptet. Scd̓o ꝓpt̓ bonū multoꝝ qͦrū ꝓfectꝰ ꝑ ꝯtumelias nobis illatas impedit̉. Sciendū aūt ꝙ ſi ille erit reus gehenne ignis qui dicit fratri ſuo fatue eūꝯfundēdo. qͥd tūcreꝰ erit ille qͥ d̓t ꝓximoſuo fur. latro. neqͣꝫ. adulter. ⁊ hͦ cum clamore: vt ab alijs audiat̉: ⁊ corā eis ſic cōfundat̉. Et iuſticia dei reqͥrit hͦ ꝙ eadēmēſura remetiet̉ eis .ſ. ꝙ d̓s obijciet eispcc̄a ip̄oꝝ ꝯfundēdo eos corā ſctīs ⁊ angel̓ eiꝰ. ſicut ip̄i ꝯfuderūt ꝓximos ſuosobijciendo eis peccata ⁊ defectus eoruꝫaīo ꝯfundendi. Sil̓r ⁊ maledici qͥ maledicūt ꝓximis. videlꝫ vxoribꝰ ⁊ filijs ⁊ aliis hoībus incurrūt maledictōem et̓naꝫde qua dicit̉ Math. 25. Ite maledicti īigne eternū. Octauo cū hō ex ira ꝓceditad factū ꝯtra ꝓximū. ſicut ꝑcute̓. vulnerare vel occidere: vel minas imponere ꝯͣdeū ⁊ iuſticiā. ⁊ hoc evalde magnū pec-
Q 2