īrexv
dici filius diaboli ⁊ eiꝰ volūtatē nitituradīplere. Un̄ Ioh̓is. 8. Uoſ ex pr̄e diabolo eſtis: ⁊ volūtatē eiꝰ vultis ꝑficere.voluntas aūt diaboli eſt vt iracūdꝰ h̓ viuat cū ſuis in diſcordia in mūdo ſic̄ ipſeviuit cū ſuis in inferno. ¶ Quarto valꝫad deteſtatōem hoc ꝙ ira nocet ip̄i hoīmultū. Primo nocet in corꝑe qd̓ debilitatur. vt pꝫ qꝛ hō iracundꝰ erit pallidꝰin facie. ⁊ qn̄qꝫ trāſmutat̉ in toto corꝑe:ita ꝙ qn̄qꝫ ꝑ duos vl̓ tres dieſnūqꝫ p̄t ītegraliter vires ſuas recuꝑare. Item minuit dies ⁊ vitam ip̄ius homīs. UndeEcc̄i. 30. Felus ⁊ iracūdia minuūt dieshoc patet in cane qͥ eſt aīal iracundū. etideo breuis vite. Item excecat homineꝫin ratione. Unde catho. Ira impeditaīm: ne poſſit cernere verū. Ipſe em̄ diabolꝰ ſil̓is eſt coruo qui venies ad cadauer pͥmo currit ad oculū: Sic diabolꝰvult hoīem pͥmo ꝑ iram excecare. ſciēsꝙ poſtea p̄cipitare poſſit eum in foueaꝫpeccati ad voluntatē ſuam. Unde in vitaſpatrum dixit quidam ſenior. Quando operiunt̉ oculi aīalis tunc circuit admolēdum: alioquin non ambulat ī circuituꝫ mole. Sic diabolus ſi operueritoculos mētis ꝑ iracūdiā: ī om̄e peccatūhoīem poſtmodū leuiter ꝓijciet. vn̄ iracūdia eſt ianua oīm viciorū. Quinto valet ad deteſtatōem huiꝰ vicij hͦ ꝙ ira nocet aīe oīa bona ei auferēdo ⁊ oīa malaei ītroducēdo. Qui iraſcit̉ ꝓximo captꝰtenet̉ a diabolo. ⁊ ſcire debꝫ: ꝙ diabolꝰmortē eiꝰ ſitit ſꝑ ⁊ affectat. Mira īſaniairacūdoꝝ pꝫ ex hͦ ꝙ nō hn̄t niſi amaritudinē. ⁊ illā p̄ponūt d̓o ⁊ eiꝰ regno. qꝛ periracūdiā ꝑdūt ſuas ꝓpͥas aīas Sic patiētes ſeip̄oſ ẜuāt: ſic impatiētes ſeip̄osꝑdunt. Unde in euange. In patientiaveſtra poſſidebitꝭ animas veſtras. Unde etiam Salomon ꝓuer. 19. Qui īpatiēs eſt ſuſtinebit dānū. ſcꝫ n̄ ſolū corꝑisſꝫ etiā aīe. Un̄ exēplū Legit̉ ꝙ q̄dā virgo fuit ml̓tu caſta. ⁊ inſuꝑ habuit plurabona exercitia in ſe: ſꝫ erat valdeiracim
da ⁊ impatiēs. Tūc āgelꝰ miſſus ad eādixit. Impatiētia tua impedit ſalutemtuā. ⁊ mortificat oīa bona oꝑa tua. ⁊ niſi te emēdaueris in futuro. eternalit̓ dānaberis. Que ex verbis angeli cōpūctaſe emēdauit. ⁊ poſtmodū vitā in bono finiuit.¶ Fra octo moīs cōmittit̉:Equit̉ declaratio illiꝰ q̄ndo iraB eſt bona ⁊ licita: ⁊ qn̄ peccatumveniale. ⁊ qn̄ peccatuꝫ mortale.Pro quo ſciēdū ꝙ ira octo mōīs fit. primo ſuꝑ peccatū ꝓpriū. ⁊ ſuꝑ pctm̄ ꝓximiſcꝫ ꝙ homo iraſcit̉ in hͦ ꝙ deꝰ offenditur⁊ talis ira eſt bona ⁊ licita ⁊ laudabilisUn̄ psͣ. Iraſcimī ⁊ nolite peccare. Un̄Ecc̄i. 7. Melior eſt ira riſu: qꝛ ꝑ triſticiam vultus corrigit̉ ⁊ animꝰ delinquētisqꝛ qͥlibet debet corrigere ⁊ amone frat̓na dilcōe delinq̄ntes qꝛ ad hͦ tenet̉ qͥlibet ſub p̄cepto. Cōtra qd̓ faciūt adulatores qͥ ridēt ⁊ laudāt mala ī ꝓxīs: q̄ ſtꝭꝯͣ honore dei ⁊ ſalutē aīaꝝ. Et tales faciūt ſe ꝑticipes oīm illoꝝ maloꝝ q̄ in ꝓximis adulādo laudāt. Et tales adulatores ſūt precones diaboli. quia ligāt peccatores ⁊ malefactores in peccatis ſuiscū adulationibꝰ ſuis. ſicut precones mūdi ligāt malefactores tradēdo eos iudici. Un̄ btūs augꝰ: Adulantium lingueligant homīes in peccatis. delectat em̄ea facere in quibus nō ſolū non metuit̉reprehēſor: ſed etiā laudatur oꝑator. ergo quilibet chriſtianꝰ vindicare debet īiurias dei. ⁊ proprias patiēter ſuſtinereexemplo chriſti qui ementes ⁊ vendentes eiecit de templo. qꝛ hoc fuit in iniuriam ſui patris celeſtis. ſed proprias iniurias ſibi a iudeis factas patienter ſuſtinuit. ⁊ tanqꝫ agnus māſuetuſ obmutuit. Item exemplū habemus d̓ hoc īmoyſe ꝙ debemꝰ vindicare iniurias dei qͥꝓpter idolatriam quā filij iſrael fecerūtcum vitulū cōflatilem adorauerūt: ⁊ circa eum choriſauerūt. occidit cū filijs leuide populo iſrael vigintitria milia hoīm⁊ hoc eſt ſignum ꝙ ſunt filij dei qui non
Q