Se ꝑeccgto

qꝛ timent ꝙ vtilitati ⁊ ſtatui aliorum de pulſat ſpūiſcō ſuam hereditatē turbat.pereat. ad quos magꝭ inclinant̉ ex affectatōe ſingulari. Remediū cōtra hoc ꝙhō cōem amorē habeat ad oēs bonos.et diligenter fugiat amorē ſingulareꝫ ⁊pͥuatum. ⁊ etiā oēm acceptatōem perſonarū. ⁊ ꝑ ſuū amorē ad nullū ſe inclinetniſi inquantū hoc ad eternā beatitudinem dirigere ⁊ iuuare poterit. qꝛ ꝑ hͦ excludet om̄e odiū qd̓ ſe occultare conſueuit ſub ſimulata ſpe ficte dilectōis frat̓ne. Tertio inuidia occultat ſe ſub ſpeciefalſi amoris p̄tendētis ſalutē ꝓximi. qd̓apparet maxime in illis qͥ ſub ficta ſpecie amoris humane ſalutꝭ alijs inuidētde bonis ſibi diuinitus ꝯceſſis aſſerentes ꝙ hoc ideo faciūt qꝛ talia bona ſaluti eoꝝ nō expediāt. ⁊ tn̄ nō mouentur examore ad hoc: ſꝫ plus ex fomite odij velrancoris. Et iſta inuidia ſic expellit̉. ꝙhomo ſinceriter deſideret ꝙ qͥlibet aliꝰpoſſit vti bonis ſibi diuinitꝰ ꝯceſſis adlaudē dei ⁊ ꝓ ſue ſalutis augmēto. ⁊ ſꝑp̄ſumere meliora de ꝓximo qͣꝫ de ſeip̄o.Oę traErcio vidēdū eſt de tercio vicio capitali qd̓ eſt ira. que ẜmAugꝰ. nihil eſt niſi vlciſcēdi libido A ¶ Ad deteſtationē vero ire pͥmo valere pn̄t ꝟba ſacre ſcripture q̄ nobis diſſuadent illā. vn̄ Gen̄.xlv. Dixit ioſeph fratribꝰ ſuis redeūtibꝰad patrē ſuū. ne iraſcamini in via. Sic⁊ nos frēs ſumus in via ad patrē noſtꝝceleſtē ſingul̓ diebus dietā vnaꝫ facimꝰcū ſumus in gr̄a. ergo nō debemus iraſci. Un̄ Ecc̄i. vij. Neſis velox ad iraſcēdum. vn̄ Iaco. .i. Sit aūt oīs hō veloxad audiēdum: tardꝰ ad loq̄ndum ⁊ tardus ad iram. Scd̓o p̄t vale̓ ad deteſtatōem huiꝰ vicij .ſ. ire ſi on̄datur qͣntū iradiſpliceat deo. Primo qꝛ hoſpitiū eiusmultū turbat Un̄ ad Eph̓. iiij. Noliteꝯtriſtare ſpm̄ſcm̄. Gregꝰ. Duꝫ ira aīm

īmo quādoqꝫ patrē ⁊ filiū ⁊ ſpm̄ſcm̄ dehoſpitio expellit. ⁊ diabolū introducit.ſicut in pace factꝰ eſt locus dei: ſic in iradyaboli. Itē himaginē eius in templodiſſipat: ⁊ diabolū loco eius ponit Un̄ſuꝑ illud Iob. v. Uirū iuſtuꝫ interfecitiracūdia. dicit glo. Māſuetudo himaginē dei in nobis ſeruat q̄ ſꝑ eſt tranqͥlla. ſꝫ ira diſſipat q̄ multis ꝟtutibꝰ pͥuat.Ꝙ aūt multū diſpliceat deo (cū himago eius in hoīe diſſipat̉) oſtendi poteſtꝑ hoc. dicit Augꝰ. ſuꝑ pͣs. In ciuitatetua himagineꝫ ipſoꝝ ad nihilū redigesMerito inqͥt himaginē ip̄oꝝ ad nihilūrediget deus in celeſti ciuitate. qꝛ ipſi inſua terreſtri ciuitate himaginē eiꝰ ad nihilū redigerūt Et etiā ꝑ hoc ꝙ tātū peccatū reputaret̉ ſi aliqͥs himaginē crucifixi in eccīa diſſiparet ⁊ ydolū alicuiꝰ demonis ꝓ ipſo poneret. Itē qꝛ nullū viciū magis ꝯtemnit deū qͣꝫ ira. hoc viciūaꝑte ſe contra deū erigit. Un̄ Iob .xv.Tucurrit aduerſus eū erecto collo Hōiratus ip̄m deū cōtumelijs afficit: ⁊ nititur ſpūere in faciē eius Inſuꝑ iracūdusaufert deo dominiū ſuū. ⁊ diabolū facitdn̄ari ibi. ⁊ hoc fit dū vindictā ſibi vſurpat quā deus ſibi ſoli retinuit. Deut̓.xxxij. Mea eſt vltio ⁊ ego retribua Tertio valet ad deteſtatōem huiꝰ vicij ꝙ hͦviciuꝫ valde placet diabolo. Primo qꝛvalde potens eſt ad impugnatōem hominū ⁊ deſtructōeꝫ. qꝛ ꝑ iram multū dominat̉ diabolus in hoīe. Nō em̄ timethō iratus facere qd̓ diabolus p̄cipit ei.quantūcūqꝫ magnū peccatū ſit: nō ꝑcitvxori: nō parcit filio. immo hō iracūdꝰdeo ⁊ matri eius nō ꝑcit: ⁊ ſanctis in celo qͥn eos afficiat ꝯtumelijs. Itē placetira diabolo. qꝛ hoc pccō lucrat̉ diabolꝰplures hoīes. qn̄ꝫ totā domū vel vnamvillā vel vnā patriā hō iracūdus ꝓuocat ad iracūdiam. vn̄ Prouer. xix. Iracūdus ꝓuocat rixas. qͥ aūt patiēs ē mitigat ſuſcitatas. Un̄ iracundus poteſt