Se nono
ſtis ⁊ pudicis ꝑſonis: qͥ nunquā vel raro talia ꝓferunt: ſꝫ ih̓m chr̄m ſepiꝰ nominant eo ꝙ verſat̉ in cordibꝰ ip̄oꝝ. hͦ patet in btō Ignatio martyre: qui ī tormētis poſitus ſepiꝰ ih̓m nominauit. Et requiſitus quare hoc nomen totiēs nominaret: dixit. Quia hoc nomē ſcpͥtuꝫ habeo in corde meo: ⁊ reticere nō poſſuꝫ. ⁊tortores poſt mortē eius cor extraxerūtde corpore ⁊ illud in partes ſciderunt. ⁊in qualibꝫ parte fuit ſcriptū hoc nomenieſus aureis litteris. Ergo qͥlibet chriſtianuſ ſe cauere debet a ꝟbis mal̓ ⁊ ſcurrilibꝰ ⁊ luxurioſis. Unde Iſidorꝰ de ſūmo bono. Maliſermones ī ore chriſtiani eſſe non debēt. Hoc etiā oſtendit apl̓s dicens. Oīs ſermo malus ex ore veſtro non ꝓcedat Et merito: qꝛ ẜm dictūchr̄i in euāgelioDe om̄i v̓bo ocioſo reddituri ſumꝰ rōeꝫ. Multo fortiꝰ de ꝟbisſcurrilibꝰ ⁊ nociuis. Ergo merito quilibet noſtrū debet a deo petere cuꝫ psͣ. dicens. Pone dn̄e cuſtodiā ori meo: vt n̄delinquā in lingua mea. Et nota ꝓ concluſione octaui p̄cepti ſcꝫ de falſo teſtīonio qūo falſi teſtes puniant̉: qn̄qꝫ in preſenti: qn̄qꝫ in futuro. Et d̓ hoc pono tale exemplū. N ¶ Legit̉ ꝙ quidaꝫbonus hō ⁊ iuſtus ꝓpter rigorem iuſticie a quibuſdā malis hoībus odiebat̉:vn̄ īpoſuer̄t ſibi falſa crimīa q̄ ⁊ iuramēto ꝯfirmar̄t eoº ꝙ n̄ facilit̓ credebāt eishoīes ꝓpter excellentiā vite illiꝰ boni hominis. Et pͥmus ait: niſi ita ſit: (vt ꝓferam) igne peream. Secundus dixitmorbo regio ledar in toto corꝑe ſi n̄ itaſit. Tertiꝰ oculos ꝑdam niſi ita reſ ſe habeat. Quod totū ſic euenit illis ꝓpt̓ peccatum ꝑiurij ⁊ falſi teſtimonij. Nā pͥmꝰteſtis falſus mox a plaga ignis exuſtꝰ ē.Scd̓s a pedibus vſqꝫ ad caput conſumitur: quia putridꝰ factus eſt. Tertiustalia audiēs ⁊ videns: ⁊ de ſeipſo timēsfactū reuelauit: ⁊ poſtmodū cecꝰ effectꝰeſt. Unde d̓ hoc d̓t Salomō Prouer.xix. Falſus teſtis non erit impunitus.
De Nono p̄cep.On concupiſces rem ꝓximitui. Superiꝰ in ſeptimo p̄cepto ꝓhibuit furtū. hic aūt ꝓhibet concupiſcētiā cordis dicens. Non concupiſces rem ꝓximi tui.Et ſciendū ꝙ contra hoc p̄ceptū faciūtdecem genera hoīm. ¶ Primi ſunt quiconcupiſcunt bona alioꝝ: ⁊ ſciētes ꝙ nōpn̄t obtinere rē ꝯcupita non ꝓſequunt̉cōcupiſcentiā. Si aūt ſcirent ſe poſſe cōſequi concupita: forſitan fortiſſime conarent̉ ad ꝓſequendā cōcupiſcentiā in effectum. ⁊ iſti talit̓ ꝯcupiſcēdo mortalit̓peccant. ¶ Scd̓i ſunt qui aliena concupiſcunt ⁊ cum om̄i conatu exteriori laborant ꝓ tali re illicite obtinēda: qͥ quāuisnon obtineāt: peccāt tn̄ mortalit̓: quodapparet in fure ⁊ latrone ꝓ furto ⁊ rapīalaborāte: qͥ licet in effectu nō furent̉ necrapiant mortalit̓ tn̄ peccant ⁊ grauiꝰ qͣꝫprimi. Si autem prauis conatibꝰ aſſequūtur appetita: adhuc grauiuſ peccātvt patet in furibus ⁊ latronibus reꝫ concupitam illicite obtinentibus. Et iſtisnunquā remittitur peccatum niſi priusreſtituat̉ ablatū vt Augꝰ d̓t. Dūmodotn̄ habeant facultatē reſtituēdi. ¶ Tertij qui concupiſcūt bona alioꝝ iniuſte: ⁊hn̄t ſpem vt ea ſibi poſſint acquirere: ſꝫnō audent attemptare ꝓpt̓ timorem corporis ⁊ honoris. Sed ſi ſcirent ſe poſſeeuadere: ꝓſequerent̉ toto conatu: ⁊ ſic n̄ꝓpter deū dimittunt: ſed ꝓpter timorem⁊ confuſionē humanam. ¶ Quarti ſūtqui concupiſcunt iuſtas res: ſed ad malum finem: id eſt ad peccādum: vtputaad vanam gl̓iam exercendam vl̓ ad luxuriam: vel ad crapulam. Sicut ille diues de quo ſcribitur. Luce. vi. qͥ epulabatur quottidie ſplendide. Ergo qͥcunqꝫ videret aliquem ludere ⁊ pecuniaꝫ lucrari: vel vſurarium vſuras exercere velvideret ſuperbias veſtium: ⁊ ſic de alijsEt ſic ad talem finem deſideraret etꝭha